Deining in Dönsdorf

[jerrytrein]

 
Ik hou m in de gaten

[Basilicum]

_{Deining in Dönsdorf   –   Deel 182}


Ambitie

In Lümmeln hebben een aantal luxe rijtuigen een tijdje terzijde gestaan. De internationale treinen worden tegenwoordig weer beter bezet, waardoor deze rijtuigen dus terug in dienst genomen kunnen worden. Een V200 brengt ze naar Frankfurt voor een kleine onderhoudsbeurt.


339   Zonder vaart te minderen stuift de trein door Dönsdorf.

De Oberbürgermeister van Dönsdorf, Freiherr von und zu Teifengarten, lobbiet al langer om dit soort luxe treinen zijn stad te laten aandoen en heeft reeds in meerdere redevoeringen deze wens hoogdravend geuit.
'Welke stad ligt op de lijn Parijs – Moskou? Dönsdorf. Welke stad ligt op de lijn op de lijn Hamburg – Rome? Juist! Dönsdorf. En waar kruisen deze lijnen elkaar? Precies! In Dönsdorf! Daarom is het luxe treinverkeer zo belangrijk voor onze mooie stad en onze prachtige streek. Het zorgt niet alleen voor publiciteit, maar ook voor bekendheid en houdt de naam Dönsdorf hoog.’
Of er ooit iets van deze ambitie terecht zal komen, staat nog in de sterren. Voorlopig kabbelt het leven in de provinciestad Dönsdorf nog rustig voort.


Met vriendelijke groet,
Bas

[Ruud K]

De Rheingoldtrein is na de onderhoudsbeurt in Frankfurt op weg naar München en komt onderweg langs Schwarzburg.

Groet,
Ruud

[Basilicum]

_{Deining in Dönsdorf   –   Deel 183}


Plannen…

Van de week liep ik de trap naar de zolder op om wat aan de modelbaan te werken. Op de eerste trede waren de plannen nog vastomlijnd, vijf stappen verder verzon ik een ander modelbouwklusje en bovengekomen keek ik eerst eens rond. ‘Wat nu?’ vroeg ik mij af. ‘Verder met het lopende project, iets nieuws of… tja…’ Mijn blik viel op een goederentrein in het station, die al veel te lang wachtte op vertrek. Gereedschap aan de kant, werkverlichting uit en sfeerverlichting aan. Langzaam kwam de trein in beweging. Na een paar ronden voegde ik een dozijn wagens toe, waardoor een sleep van meer dan vier meter ontstond. Nog een paar wagens erbij en de stationssporen zouden te kort geworden zijn voor deze trein… Herken je de drang uit je jeugd om een trein zo lang mogelijk proberen te maken? ’Zal ik die zelflossers eraan koppelen? Eens kijken of de locomotief dat kan trekken…’ Ik deed het niet. Zo’n trein van acht meter is toch veel te lang voor mijn baan? Hmm…, vanavond toch eens proberen. Al is het alleen maar voor het jeugdige gevoel van overwinning.
Iets anders deed ik wel. ‘Hoe snel is nou die sneltrein op dat andere spoor?’ vroeg ik me af, toen de lange goederentrein tijdelijk uit het beeld verdween. De E-loc met hardrijerij-allures was de volgende, die aan een test werd onderworpen. Met een stuk of acht licht lopende rijtuigen vloog die even later over de rails. Een proef met een meetwagen om de snelheid te bepalen, liep helaas op niets uit. De batterijen moeten vervangen worden.
Intussen probeerde een andere locomotief het wereldrecord draaischijfdraaien voor beginners te verbeteren. Telkens als het gekozen spoor werd bereikt, raakte ik afgeleid door de voorbijdenderende goederentrein of de langsrazende sneltrein. Dan nog maar een rondje, dacht ik. Na een keer of zes het juiste spoor gemist te hebben, stopte de schijf bij een vrij loodsspoor en ging de loc onverrichter zake terug de loods in. Ik had geen zin in rangeren; in rijden en kijken wel.
Zo vergleed de tijd. Niets gebouwd, hele andere dingen gedaan dan gedacht, maar wel plezier gehad. Aan de avond op zolder kwam een einde, toen beneden een stem riep: ‘Kom je voor de thee?’


340   Snelle trein.


Met vriendelijke groet,
Bas

[Harry]

Heel simpel, dat is hobby.

[dimo1_dimo1]

dat is het mooie als je je baan ook met rondrijden hebt ingericht zo heb je veel manieren om je je te vermaken

[Edwin2121992]

Doet mij denken aan toen ik nog veel met de legotrein speelde. Ook gewoon volle snelheid en op de grond liggen kijken hoe dat ding rondjes reed, kon ik uren mee zoet zijn. En eigenlijk nog, als de neefjes en nichtjes zijn geweest betrap je jezelf er toch op dat het toch leuk blijft met die dingen rond te scheuren. En nu met modeltreinen heb ik het ook, trein op een ovaal rijden maar, op de grond liggen en kijken

Over zo lang mogelijke trein maken, ik heb ooit wel eens met de legotrein alle treinen die ik had (heb, want ik heb ze nog steeds) op een ovaal achter elkaar laten rijden, inclusief alle locs, maar dat vond na een tijdje de trafo toch niet zo leuk ik heb nog niet zo veel wagons, maar toen ik mijn startset kocht had ik een mooie lange ovaal en heb toen gelijk alle goederenwagons die ik heb achter m'n loc gehangen en ook weer uren naar zitten kijken.

Groeten Edwin.

PS ik volg al een tijd de verhalen van Donsdorf, vind het erg leuk hoe je het steeds weer flikt iedereen te boeien met clifhangers etc. 

[Basilicum]

Dank.

En nu met modeltreinen heb ik het ook, trein op een ovaal rijden maar, op de grond liggen en kijken

Ik zie het al helemaal voor me.

Groet,
Bas

[tijgernootje]

Dat ovaal of op de grond liggen ? 

[Edwin2121992]

Beide liggen op de grond 

Groeten Edwin.

[NS264]

Ik zou een waterkoker overwegen...

Gr Koen.

[Basilicum]

_{Deining in Dönsdorf   –   Deel 184}


Ulmet – 1

Op de Hochstädter Trödelmarkt scharrelt een ouder echtpaar tussen de tweede,- derde en zesdehands spulletjes.
‘Kèk nou ‘ns, Johannes. Is dâ nie iets feur ons Heinz?’
De man komt kijken naar wat zijn vrouw aanwijst. ‘Daor kende wel uns gelèk in hebbe, Sofie. Die zuukt altèd nar zulk ouw spul.’
‘Wà kosta?’ informeert het vrouwtje.
‘Wie bitte?‘ vraagt de verkoper.
‘Hoefeel wilde feur die ouw plaote hebbe?’
De verkoper is blij, dat eindelijk iemand hem van dat oud ijzer wilt afhelpen en noemt daarom een zacht prijsje.
‘As ge er nog tien afhaolt, nim ik ze mee.’
De verkoper kijkt haar aan. Zij lacht vriendelijk terug. ‘Lager kan ik eigenlijk niet gaan, mevrouw.’
‘Vijf dan?’ vraagt ze nog vriendelijker.
Hij denkt even na. ‘Dat is goed. U lijkt mijn moeder wel, haha.’
Johannes betaalt en pakt de platen aan. ‘Mens, wà hedde nou wir gekocht? Dees zèn loodswaor, joh! Tis mar goe, da’k een goei tas meejgenomme hep.’
‘Nie zeure, mar inpakke, Johannes.’ Snel kijkt Sofie haar man veelbetekenend aan.
Johannes herkent de blik in haar ogen, zegt niets meer en probeert de naamplaten in zijn boodschappentas te krijgen.
‘Bedankt, hè!’ zegt Sofie tegen de verkoper.
‘U ook bedankt, mevrouw.’


341   Naamplaten.

Even verderop vinden ze een bankje. ‘Effe zitte, moeders. Die plaote zen zwaor, joh.’
Ze gaan zitten en halen de platen tevoorschijn.
‘Ulmet?’ vraagt Jahannes. ‘Noit fan geheurd.’
‘Ik ok nie,’ zegt Sofie, ‘mar het is wel fan koper. Geel koper. Ziede gij dà dan nie? Dà kunde foor dees prijs andes noit nie krège.’
‘Dar hedde gelèk in. Ze zien er ok nog gaof uit.’
‘Ech iets feur ons Heinz of nie?’
Johannes kijkt zijn vrouw aan en knipoogt. ‘Da den‘k ok, jao.’


Met vriendelijke groet,
Bas

[tijgernootje]

  was da nou,gaan ze nou ineens oud ijzer kopen daar ipv treinen rijden  
T moet niet gekker worden  
*kan t draadje bijna vernoemen naar deining bij de oud ijzer zoekers   *

[OlivierV]

Peter en Jean zijn met hun BR55 uit Houtshkohl(BE) naar BW Donsodorf (DE) onderweg!

[Basilicum]

Woeff woeff woeff pffiiih! Woeff woeff woeff pffiiih! Woeff woeff woeff pffiiih! Woeff...
Met een raar geluid blaft een G8 de Dönsdorfer Steige op.

Groet,
Bas