Deining in Dönsdorf

[Basilicum]

Inderdaad, Ivo.
Alles is H0.

Groet,
Basilicum

[Basilicum]

_{Deining in Dönsdorf   –   Deel 62}


De volgende episode is geïnspireerd op een verhaal van Franz Eigl, een machinist uit Bayern.

~~~ oOOOo ~~~

Vroege trein uit Oberwankl – 1

Elke ochtend wordt de eerste trein uit Oberwankl met forensen naar Dönsdorf gereden door een loc en personeel van Bw Dönsdorf. Hiervoor overnachten de mannen – zo goed en kwaad als dat gaat – in een van de rijtuigen van hun eigen trein, die de voorafgaande avond als laatste dienst naar Oberwankl is gekomen.
Vanmorgen is er blijkbaar iets mis gegaan, want bij binnenkomst in Dönsdorf Hbf is er al een vertraging van ruim veertien minuten. Volgens de dienstregeling zal, na omlopen van de loc, de trein direct weer teruggaan.


Foto 122   Kort voor Dönsdorf Hbf.

De trein staat nog niet stil als machinist Dalchow vraagt: ‘Hebben we nog water?’
‘Jawohl!’ zegt zijn stoker. ‘Ook voldoende kolen.’
‘Dan lopen we om en vliegen snel terug.’
Zo gezegd, zo gedaan. Binnen korte tijd is de trein weer op weg naar Oberwankl.


Met vriendelijke groet,
Basilicum

[Nederduitsemeester]

En ik maar denken dat ze vroeger geen haast hadden... . Wederom een leuk verhaaltje, ik vraag me weleens af hoe je ze verzint

[Chris Westerduin]

Krijgt het personeel ook een vergoeding voor die overnachtingen? Straks gaan ze nog staken! Gelukkig zit ik in de cargo wereld en kan ik moeilijk in een container gaan slapen!

[Eenerspoor]

Gelukkig zit ik in de cargo wereld en kan ik moeilijk in een container gaan slapen!

En in een lok dan? 

Mvg,

Henk

[Basilicum]

Wederom een leuk verhaaltje, ik vraag me weleens af hoe je ze verzint

Waar ik inspiratie vandaan haal? Och…, ik schreef het al eens eerder. Mijn verhalen zijn een soepje van rare hersenkronkels, spontane opwellingen, (auto-) biografie, koffiedikkijkerij en rare opmerkingen, die ik links en rechts opvang. Dit wordt gekruid met fantasie en creativiteit. Soms levert dit iets moois op. Ik schrijf bewust ‘soms’, want schrijven is schrappen.
Inspiratie is van nature onvoorspelbaar. Ik probeer altijd iets bij me te hebben om met een paar steekwoorden de nieuwe ideeën te kunnen noteren.

Krijgt het personeel ook een vergoeding voor die overnachtingen?

Dat weet ik niet precies. Dat zou ik eens kunnen navragen op de Verwaltung van Bw Dönsdorf, maar beloof niets.

Groet,
Basilicum

[Chris Westerduin]

En in een lok dan?

Vele uren in de loc geslapen maar dan sta je stil en is het tijdens een dienst! Meestal rijdt m'n 'kantoor' na aflos weer verder en dan sta je op een koud perron!

[Basilicum]

_{Deining in Dönsdorf   –   Deel 63}


Vroege trein uit Oberwankl – 2

Als de trein weer terug is in Dönsdorf, gaat de loc naar het Betriebswerk om bevoorraad te worden. Daarna lopen de mannen naar de kantine. Onderweg komen ze Werkstätter tegen.
‘Weten jullie al, dat de Fahrdienstleiter jullie zo snel mogelijk wil spreken?’ vraagt hij.
De machinist zucht en zegt: ‘Nee, maar we lopen er nu wel even heen.’
‘Pas maar op,’ waarschuwt Werkstätter. ‘Hij is al wat aangebrand vandaag.’


Foto 123   74 967 in het Betriebswerk.

Na een klop op de deur roept de Fahrdienstleiter: ‘Herein!’
Als hij de mannen ziet vraagt hij boos: ‘Waarom waren jullie vanmorgen zo laat met de eerste trein uit Oberwankl? Zeker verslapen?’
‘Nou…,’ begint de machinist. ‘Toen we tegen vijven bij onze loc aankwamen, bleek het vuur zowat uit te zijn.’
‘Vuur uit? Hoezo?’
‘De stoker, die normaal ’s nachts een paar scheppen kolen op het vuur van onze loc gooit, heeft blijkbaar onze machine niet geïnspecteerd vannacht.’
‘Waarom niet?’
‘Dat weet ik niet. Euhh… Misschien vergeten of druk geweest met andere werkzaamheden. Keine Ahnung.’
‘De stationschef van Oberwankl belde vanmorgen. Hij had al veel klachten op zijn bureau van boze passagiers.’
‘Dat kan ik begrijpen,’ mompelt Dalchow.
‘Hij is ook diep verontwaardigd over een hek. Een hek! Wat heb ik daar nou mee te maken?’
‘Hek? Ohh…, nou…, omdat het vuur dus uit was, euhh…, zochten we naar brandhout…’
‘Wat?! Je gaat me toch niet vertellen, dat jullie dat hek in de vuurkist hebben gegooid?’
‘Nou…, euhh…, eigenlijk wel… Met uw welnemen.’
‘Met mijn welnemen?!’ schreeuwt de Fahrdienstleiter, die al zijn registers opentrekt. ‘Zijn jullie nou helemaal bevijfenzestigd? Dat wil ik morgenvroeg stipt om acht uur schriftelijk in drievoud op mijn bureau. Reken er maar op, dat dat hek ingehouden wordt van jullie salaris. En nou mijn kantoor uit!’
‘Ons salaris? Dat van die stoker…’
‘Eruit!’


Met vriendelijke groet,
Basilicum

[theokersten]

hoe gaat dit aflopen voor de mannen.
hou mijn hart vast voor de jongens.
we horen het

[Ruud K]

Spannend!

Groet,
Ruud

[theokersten]

erg spannend,hopenlijk kunnen ze slapen vanacht
gr.theo

[ronald1956]

Reken er maar op, dat dat hek ingehouden wordt van jullie salaris.

Oei , hoe vertel je dat aan moederdevrouw ?     

[Basilicum]

_{Deining in Dönsdorf   –   Deel 64}


Vroege trein uit Oberwankl – 3

Die avond zitten machinist Hans Dalchow en stoker Erich Watke aan de keukentafel van de familie Dalchow om een rapport op te maken. Erich schrijft; Hans drinkt koffie en dicteert soms een woordje. De machinist is verontwaardigd, dat zij voor dat hek mogen gaan opdraaien.
‘Wat hadden we dan moeten doen, Erich?’ vraagt hij opnieuw.
‘We konden niet anders. Die conclusie trokken we vanmorgen al. Anders waren we nooit weggekomen daar in Oberwankl.’
De vrouw van Hans komt de keuken binnen. ‘Willen jullie nog koffie?’ vraagt ze.
‘Graag, Hannelore,’ zegt Hans en schuift zijn mok naar het midden van de tafel.
Hannelore pakt de koffiepot. ‘Lukt het een beetje?’ informeert ze.
‘Nee, niet echt,’ zegt Erich. ‘Ik kom niet uit mijn woorden en Hans is te boos.
‘Gewoon opschrijven wat er gebeurt is,’ adviseert Hannelore. ‘Probeer zo objectief mogelijk te blijven. Oh ja, ik heb hier in een keukenla nog wat velletjes carbonpapier, dan heb je direct een paar kopieën.’
Ze schenkt twee mokken vol en gaat weer de kamer in.
‘Goed,’ zegt Hans. ‘Schrijf maar op…’
Een half uurtje later ligt er een rapport in viervoud op tafel. Ondertekend en wel. Eentje gaat morgen naar de Fahrdienstleiter; een naar de depotchef en twee zijn voor de mannen zelf.
‘Ik hoop niet,’ moppert Hans, ‘dat ik die @#$%&-Leiter morgen tegenkom.’
‘We beginnen morgen vrij vroeg, dus dat loopt wel los,’ troost Erich. ‘Moet ik ze posten?’
‘Nee, dat doe ik wel.’


Foto 124   Dalchows Dradesel.

De volgende morgen fietst Dalchow naar het Bw. Normaal zet hij eerst zijn fiets in de stalling, maar vandaag gaat hij Linéa recta naar het kantoor van de Fahrdienstleiter.
‘Hopelijk ben ik zo vroeg, dat de Fahrdienstleiter er nog niet is,’ denkt hij hardop.
Binnen stopt hij de rapporten in de postvakjes van de Fahrdienstleiter en de depotchef, dan gaat hij naar de Lokleitung. Daar is Watke al aanwezig.
‘Gelukt?’ vraagt hij.
‘Ja, niemand gezien.’
‘Prima.’
‘Hekje gestookt?’ vraagt Lokleiter Marks knipogend.
‘Ja, wat moesten we anders?’ vraagt Dalchow.
‘Niets,’ zegt Marks. ‘Je moest hoe dan ook weg.’
‘Hopelijk hoeven wij dat nieuwe hek niet te betalen,’ zegt Watke.
‘Rapport opgemaakt?’ vraagt Marks.
‘Ja, ook voor de depotchef.’
‘Goed zo. Afwachten maar. Vandaag heb ik weer een prachtige rit voor jullie…’


Met vriendelijke groet,
Basilicum

[theokersten]

benieuwd hoe het verder gaat.
hopenlijk hebben ze een goed weekend

[laurent]

Ik hang nog steeds aan het beeldscherm, maar wil graag weten hoe het afloopt...