De bouw van de Gemeente Tram Waelstede Deel 2

[eemstede]

Over het algemeen gebruik ik subtielere muurrozetten - zie hieronder.

Gr. Frank.

[Frans van Meerwijk]

  O Rob, sterkte met de vingers... en als ik met ook weer even met de Steenhouwersgas mag bemoeien: ik ben het helemaal met Marc eens: MUURROZETTEN!
Bij mijn weten zijn er hele fraaie van Panier (of bestaat dat niet meer... )
En Frank heeft volgens mij ook gelijk als hij tijdelijke masten adviseert...

Succes!

Frans

[Waelsteder]

@Mark:
Juist met de dwarse montage van de magneetjes, is het precieze positioneren verleden tijd. Het voordeel van de Hall sensors is ook nog dat je ze achteraf kunt aanbrengen, zonder alles op de module overhoop te halen. Ik boor dan met een klein boortje 1,5 - 2 mm) in de flexibele slang een gaatje van bovenaf in de trambaan. Daarna van de onderzijde opboren met 5 mm, daar past de sensor goed in. Het ontstane gat is van bovenaf weer prime dicht te werken, of het nu gras, asfalt of een stoeptegel is.
Dat gaat met de 2 read contacten, die jij voor het 100% zeker schakelen nodig hebt, niet zo gemakkelijk...   
Maar ja, als je net zoveel 'platbodems' hebt als LIMA trams, wordt het verhaal natuurlijk anders...

@Frank, Marc en Frans:
Als er muurrozetten aan te pas gaan komen, dan alleen als ornament. De bovenleiding wordt gewoon tussen twee palen gespannen; die palen staan dan in de huizen. In de wanden van de bebouwing zullen dan op bepaalde afstanden sleuven moeten worden aangebracht, zodat het geheel over de hangdraden heen geschoven kan worden.
Na plaatsing moet de sleuf dan gecamoufleerd worden en kan de muurrozet en de isolator er tegenaan.

Aan de andere kant....
De Commissaris van de Koningin van het Eiland Waan, RobK, heeft in zijn weblog eens het volgende geplaatst:

Al surfend kwam ik nog een aardig stukje modelbouwfilosofie tegen: The one foot rule (geformuleerd door Brian Millar). De vraag was: Hoe gedetailleerd moet je bouwen om een overtuigend model te produceren? Brian Millar hanteert deze vuistregel, die werkt in iedere schaal. S = de schaal, voor spoor nul bijvoorbeeld 43, 45 of 48. De regel luidt: 
Details die je in 1:1 niet kunt zien vanaf S x 0,3 meter of verder hoef je niet aan te brengen op je model.
In schaal 0 wordt dat dus: Originele details die je niet kunt zien vanaf 43,5 x 0,3 = 13,5 meter hoef je niet na te bootsen.

En dat gaat natuurlijk ook op voor de Vleeshouwersgas......  zullen we die rozetten überhaupt wel zien....

Enfin,   weer eens stof tot nadenken,

Groeten, Rob.

[RobK]

Mooie foto van Rienk Mebius:

Muurrozet by Rienk Mebius, on Flickr

Wat je van de rozet in model ziet, is denk ik vooral de fraaie plaat die tegen de muur aan zit. En in mindere mate de ring waaraan de spandraad vastzit. [edit: Op andere foto's van Rienk, van opzij genomen, zie je wel de draaibare draadbevestiging uit de muur steken, vooral wanneer je 'm recht van opzij bekijkt.]

In model zou dat dus betekenen: een uitbeelding van de muurrozet tegen de gevel, en daar een gaatje in boren waardoorheen de spandraad wordt gestoken, die achter de gevel wordt bevestigd aan de mast die daar staat, onzichtbaar in het huis. Of je gebruikt die mooie oogjes van Billings, als je de spandraad werkelijk aan de gevel wilt vastzetten.

Maar: die gevelplaat zie je alleen goed, als je ertegenover staat. Als je de Steenhouwersgas straks inkijkt, kijk je langs de gevels in plaats van haaks ertegenaan. Veel zal je dan niet zien van die rozetten, vrees ik.
Voldoende stof tot overpeinzing voor de Waelsteder directie, denk ik. Prettige veertien dagen, Rob!

[Fokke]

MUURROZETTEN!
Bij mijn weten zijn er hele fraaie van Panier

Of deze fraaie van SEDLACEK



Bron: © Sedlacek-Modellstraßenbahnen

Lijken wel wat op die van het plaatje in het voorgaande bericht.

[Sven]

Aan de andere kant....
De Commissaris van de Koningin van het Eiland Waan, RobK, heeft in zijn weblog eens het volgende geplaatst:

Al surfend kwam ik nog een aardig stukje modelbouwfilosofie tegen: The one foot rule (geformuleerd door Brian Millar). De vraag was: Hoe gedetailleerd moet je bouwen om een overtuigend model te produceren? Brian Millar hanteert deze vuistregel, die werkt in iedere schaal. S = de schaal, voor spoor nul bijvoorbeeld 43, 45 of 48. De regel luidt: 
Details die je in 1:1 niet kunt zien vanaf S x 0,3 meter of verder hoef je niet aan te brengen op je model.
In schaal 0 wordt dat dus: Originele details die je niet kunt zien vanaf 43,5 x 0,3 = 13,5 meter hoef je niet na te bootsen.

Die ouwe lui van een Britten liggen wel vaker een beetje achter (bv niet omarmen van digitaal, geen achtergrond bij hun modules/diorama's en de slechte omhuizing daarvan in het algemeen). Brian Millar fotografeert niet of nog analoog, want een ieder die digitaal fotografeert weet dat je nu alleen met perfecte details moet komen omdat daar alles uitvergroot wordt.

[Huibert]

zullen we die rozetten überhaupt wel zien....

Het gaat denk ik niet om het zien, maar om het missen. Wanneer je alle volgens de formule te verwaarlozen details weglaat, loop je het risico dat er te veel niet is. Je weet dan niet zo zeer wat je niet ziet, maar wel dat er wat mist. Gewoon aanbrengen die rozeten dus! :-)

[Sven]

Wat betreft het maken van rozetten: kun je daar niet een moedermodel van maken op een stokje, duw deze in klei en giet een beetje gips of giethars erin. Of watervaste houtlijm, dat moet ook wel werken! Makkelijk gemaakt en dan hoeft er ook geen discussie te zijn of je ze nou wel of niet moet hebben. Het lijkt mij een essentieel detail waar elke tramliefhebber naar zoekt als ie je baan ziet. Volgens mij heb je die liefhebber dan al overtuigd van je baan.

[Frans van Meerwijk]

Beste Rob, Geachte collega-Directeur 
Ik voel mij schuldig, want wat heb ik voor een discussie aangezwengeld!

@sven:  Sir, I most strongly protest your diffamation of UK-Modelrailroaders! ( ) Het behouden van bewezen techniek is toch een goede eigenschap, en ga dan eens kijken in het Pendon-Museum: ik vind dat ZO MOOI (maar wordt daar zo vreselijk nerveus en onzeker van  ) daarom

@Fokke:
Wat mooi!  en vanwege jouw opmerking: zou het niet kunnen zijn, dat er inderdaad maar zo ongeveer één model muurrozetten was, stomweg omdat De Ervaring had geleerd, dat die dingen nou eenmaal dit model moesten hebben... Dus geen Europese Aanbesteding, maar gewoon logisch nadenken? [Terwijl ik dit typ, begin ik me eigenlijk wel steeds meer af te vragen hoe die dingen eigenlijk in die muren verankerd zijn, zéker omdat ze op behoorlijk veel plekken nog steeds zitten...)

@DE_II: Ik denk dat je helemaal gelijk hebt! Ik denk dan ook, dat wij nu de morele plicht hebben om Rob bij te staan bij het verantwoord bouwen en inrichten van de Steenhouwersgas  (Oeps, inderdaad dus betrapt? JA!!! Ik wil de voortgang van dit project meemaken, want ik wil zo graag en hoop dus ook zoiets zelf te bouwen...!)

Even terug naar Sven: Zullen wij weer vriendjes zijn en tot een zinnig compromis komen  :
Het weglaten van de rozetten lijdt ongetwijfeld tot dat genoemde "onverklaarbare" gevoel: "er mist iets", maar niet de hele Steenhouwersgas is in detail te zien: de detaillering hoeft dus niet overal van hetzelfde niveau te zijn: jouw laatste tip is dus ongetwijfeld bruikbaar... (ik heb inmiddels geleerd om verantwoorde isolatoren te maken uit kraaltjes-van-Pippoos  )
Ik ben ooit in "The Pendon Museum" geweest, vond dat zonder meer geweldig, maar vroeg mij ook toen al af of je de detaillering zover moet voortzetten zoals zij doen (daarom noem ik mijzelf ook geen Groot Modelbouwer: ik moet Het Gevoel hebben van een situatie, de (minuscule) détails boeien mij niet zozeer... (ik ben soms lui  )

Ik zoek en vind ONTSPANNING in deze hobby en hoop dat ook met anderen te kunnen/mogen delen...

Frans

[Waelsteder]

Beste Frans, waarde collega Directeur en mede verbrande-vingertoppen-bezitter,

Ik ben een beetje confuus, want jij schrijft precies op, wat ik zo'n beetje had willen antwoorden  .

Hoewel ik niet gauw met de mond vol tanden sta (nou ja, alleen bij de tandarts  ),
SLUIT IK MIJ GEHEEL BIJ DE VORIGE SPREKER AAN !!!

Groeten, Rob.

[eemstede]

Frans: die zitten met flinke bouten en moeren vast; vandaar dat je ze op sommige plekken nog veel in het wild aantreft (Haarlem !).
Deze zit bij mij aan de voorgevel met een paar grote schroeven, ooit eens in de remise Tollensstraat gehaald.

Gr. Frank.

[Marc tramt]

Even wat voor je geschetst Rob.. 
Let niet op de verhoudingen, by the way...



Suggestie; ik zou een tijdelijk ondersteuning voor de bovenleiding maken bestaande uit een aantal vertikale staanders/latten. Vervolgens plaats je één voor één de gebouwen waarbij je dan ook steeds één staander sloopt, de draagkabel afknipt en de draad door de gevel voert. De bovenleiding mist tijdens de plaatsing van de huizen steeds één steunpunt en dat moet geen probleem zijn lijkt me. 
Op deze manier kun je proefrijden voordat je de huizen plaatst. Betere ideeën mogen ook uiteraard. 

[Sven]

Hee, ik dacht dat alle tramrijders op vakantie waren. Het was zo stil in dit hoekje.

Komt er dan niet teveel kracht/frictie op de huisjes te staan? Kun je die paaltjes dan niet gewoon in de huisjes laten staan?

[Marc tramt]

Bedoeling is dat je de huisjes over de draad schuift.
Volgens mij hoeft er geen spanning (trekkkrachten dan, wel stroom uiteraard  ) op de draden te staan. Bij genoeg dwarsdraden ontstaat er soort van zelfdragend net.

Marc
_{(geen vakantie. wel druk met werk, studie, ander huis...  )}

[Sven]

Je had het erover dat je een staander "sloopt en de draagkabel afknipt". Maar je bedoelt dus dat dit tijdelijk is, de draad door het huis haalt en weer terug op het paaltje zet? Dit is een beetje tegenstrijdig in je verhaal.