Deining in Dönsdorf

[Simplex]

Gaaf filmpje Bas, das heel apart.

[Ruud K]

De E 69 met Silberlingen is in Schwarzburg aangekomen en vervolgt daar na een rangeeractie haar weg naar Ilmenau.

Groet,
Ruud

[Chris Westerduin]

Schitterende verhalen weer! 

[Basilicum]

Groet,
Bas

[Basilicum]

_{Deining in Dönsdorf   –   359}


Samen kiezen

De gangen in de Verwaltung zullen opgeknapt worden. Een verfje, nieuwe decoratie, je kent het wel. Tot op heden was de werkwijze eenvoudig: de huismeester neemt contact op met een schildersbedrijf en geeft opdracht lichte beschadigingen, ontstaan door kleine ongelukjes, te herstellen en het geheel in onberispelijk witte verf te zetten. Vervolgens laat hij de secretaresse een paar mooi uitziende bloempotten met weelderige inhoud uitzoeken – vrouwen zijn daarin veel beter – en gaat dan over tot de orde van de dag.

Deze keer gaat het anders, moderner, meer democratisch. De huismeester hangt formulieren aan de klapdeur bij de hoofdingang en op de eerste en tweede etage met de vraag welke kleur de wanden zouden kunnen krijgen en welke decoratie daarbij het beste past.
De reacties zijn uiteenlopend.
Zo stelt iemand voor om de wanden een overgaande kleur van zachtgeel via oranje naar rood te geven met zachte violette accenten, omdat dat zo mooi aan een zomeravondschemering doet denken; een ander ziet wel wat in donkerkleurige wanden met goed verlichte, grote spoorwegfoto’s uit lang vervlogen tijden aan de muur; de boekhouder kiest voor sober wit met zo min mogelijk versierselen, franje en tierelantijnen, want dat is geldverkwistend; de volgende is tevreden met crèmekleurige wanden, waarbij de ornamenten aan het plafond een iets donkere tint zouden moeten krijgen, zodat een licht contrast ontstaat; een stoker interesseert het helemaal niets, want hij is toch altijd onderweg en ziet het kantoorgebouw dus maar weinig van binnen.


603   De trein naar Nürnberg komt voorbij.

Na een dag of vijf verzamelt de huismeester de wensen en ontdekt dat elk voorstel anders is. Hij moet dus iets kiezen, waarmee iedereen tevreden kan zijn. De keuze valt op witte wanden met een paar mooi uitziende bloempotten inclusief weelderige inhoud.
Als de opknapklus achter de rug is, heeft de wensenlijst via een bureaulade en het welbekende ronde archief het Betriebswerk als oud papier allang verlaten, want die bleek – achteraf gezien – helemaal niet nodig te zijn geweest. Misschien later wel, als de tijd er rijp voor is…


Met vriendelijke groet,
Bas

[DJV]

Herr Quaste. Wacht met smacht op de opdracht.

[Rotterdam]

blijf die V160 familie hele mooie loks vinden,als we deze met de Ludmilla's vergelijken.
die dateren ook uit jaren 60/70 en in vergelijking waren de V160 vooruitstrevend in vormgeving,
de ludmilla niet echt natuurlijk.Mooi ontwerp uit de Henschel-fabrieken,de zesasser helemaal.

mvrgr
willem

[Wisselwachter]

De verhalen zijn heel amusant. Ik moet er wel nog steeds aan wennen dat rails "koud" op de ondergrond liggen. Zonder balastbed of balast en zonder scenery er omheen, zoals gras etc.

Wat is de reden hiervan? Ben jij een z.g. "tapijtrijder", die s'avonds weer alles moet opruimen? Ben benieuwd naar jouw reactie.

[Patrick1975]

Zo iets Weer een leuke verhaal Bas

[Basilicum]

Dank.

Ballast, flora, fauna en dergelijke aankleding zullen de baan zeker goed doen. Ik neem er de tijd niet voor, want andere prioriteiten staan hoger op mijn lijst. Het blijft hobby, geen aangenomen werk.

Groet,
Bas

[Reinout van Rees]

Wat is de reden hiervan? Ben jij een z.g. "tapijtrijder", die s'avonds weer alles moet opruimen?

En tapijtrijden is het niet: zie, ter illustratie, dit oude bouwbericht uit het losse bouw-draadje.

Reinout

[Basilicum]

_{Deining in Dönsdorf   –   360}


Treintjes

In het leven van een spoorweghobbyist komen perioden voor, dat hij of zij minder met treinen bezig is. Toen mijn hoofd even helemaal niet naar modelspoor stond en ik druk was met andere zaken, zoals gezin, werk, vakantie, huishouding en nog meer werk, sprak iemand mij aan bij de koffieautomaat.
‘Jij hebt een treinenhobby, hè?’
‘Dat klopt, ja.’
‘Dus jij weet alles over treinen.’
‘Och, alles,’ probeerde ik te temperen en zette een beker in het apparaat. ‘Dat valt wel mee, hoor.’
‘Heb je ook een treintafel?’
Uit de manier waarop deze vraag gesteld werd, constateerde ik dat de vraagsteller minder affiniteit heeft met modelspoor. Dat is niet erg, maar zoiets valt me meteen op.
‘Een modelbaan, bedoel je? Die heb ik, ja.’
‘Een neef van mij had vroeger een hele kamer vol.’
Door het aroma van verse koffie drong een zurig vleugje haantjesgedrag mijn neus binnen.
‘Hoe groot is jouw baan?’
‘Groot genoeg om tevreden te kunnen zijn.’
‘Met bergen, tunnels en bruggen?’
‘Nee, daarvoor heb ik te weinig ruimte.’
Het apparaat maakte een korte pieptoon. Ik haalde mijn volgelopen beker eruit.


604   Koffiehoek.
^{@ Mark R.: Deze foto is te leuk om niet te gebruiken. Hihi!
Bron: Onderneemhet.nl.}

‘Is alles computergestuurd?’
‘Als er tijd voor is, zit ik liever zelf aan de knoppen. Dat vind ik leuker. Maareuh… ik heb het druk en…’
‘Heb je zo’n draaitafel, waarop treinen kunnen keren?’
Draaischijf, dacht ik en probeerde hem niet te verbeteren.
‘Ja, die heb ik ook.’
‘Hoe heet dat merk ook al weer? Euhh… Help me eens even. Oh ja! Marklin! Jij hebt Marklin. Dat had die neef van mij ook.’
‘Niet Marklin, maar Märklin. Met een Umlaut op de A, uitgesproken als Merklin.’
‘Oh? Nooit geweten. Jij hebt dus Merklin.’
‘Nee, dat heb ik niet.’
Ik merkte meteen, dat ik in aanzien daalde. Treintjes zijn van Märklin. Punt uit.
‘Wat dan wel?’
‘Brawa, Liliput, Fleischma…’
‘Vlijsman, ja! Dat is die andere.’
Roerend door mijn cappuccino steeg ik iets in waarde.
‘Hoeveel locomotiefjes heb je staan?’
Nog steeds wilde ik me niet laten staven.
‘De tel houd ik niet bij. Genoeg om wensen over te houden. Goed, ik ga weer verder met…’
‘En heb je ook een teesjeevee?’
‘Nee, die heb ik niet.’
‘Of een aais?’
‘Een wat?’
Een ongeloofwaardige blik werd mijn kant op geworpen.
‘Je weet toch wel wat een aais is?’
‘Nee, hoe ziet die eruit?’
‘Een snelle, witte trein met een smalle, rode band aan de zijkant.’
‘Oh, een ICE. Dat spreek je uit als ie-see-ee, niet als het engelse ice. Het wit van die trein is de enige overeenkomst met ijs.’
‘Oh, echt waar?’
‘Ja, geen leugen. Maar nu ga ik weer aan het werk, want mijn klus moet vandaag de deur uit. We praten later wel verder.’


Met vriendelijke groet,
Bas

[william_2]

     

Groeten,
William

[Patrick1975]

 

[tuurtje]

Magnifiek 

Groetjes

Arthur