Dönsdorfer Bauberichte

[dimo1_dimo1]

A is mooi op afwatering
Je zou ook een verlaging kunnen maken in je baan waar de loods staat

[ex44]

A. Gemorste vloeistoffen lopen af naar het midden en je personeel kan niet struikelen of zich verstappen door opstaande randen.

[tuurtje]

Bas,

Ik heb gisteren een Eisenbahn Journal van vorig jaar mogen ontvangen. De titel is "Das Dampflok-BW"

Dit is een foto uit deze uitgave.


^{Bron Eisenbahn Journal 2/2013 1x1 des Anlagenbaus}

Ook op andere foto's is de vloer vlak.

Groetjes

Arthur

[Chris Westerduin]

Ik zou voor C gaan, mooie gelijke vloer en ook de eerste letter van mijn naam! Gaat ie straks voor B, zal je zien!

[Basilicum]

Inderdaad, Arthur. Zo'n vloer heb ik gedachten. Alleen met minder rondslingerend gereedschap.

De aflopende delen van situatie A hebben het nadeel, dat figuren bij de loc ook scheef komen te staan. Als ik een foto wil maken voor een of andere anekdote, kan dat lastig zijn. Situatie B is dan beter, maar heeft struikelrisico. Mijn voorkeur heeft situatie C. Eens kijken hoe ik dat ga doen. Een losse vloer met de loods eroverheen of de nieuwe vloer gemonteerd aan de loods.

Groet,
Bas

[tothebeach]

Optie C is ook het makkelijkste te bouwen. Je gebruikt de oorspronkelijke bodem eigenlijk als fundament van het gebouw. Best wel echt eigenlijk 

Groet,
Michel

[Basilicum]

_{Dönsdorf   –   Baubericht 163}


Lange loods – 5

Aan de vloer is niet verder gewerkt; wel aan het dak. Dat klinkt tegenstrijdig, maar soms wordt de bouwvolgorde verstoord door zaken, die minder met de treinenhobby te maken hebben.
Het dak wordt per loodsdeel ondersteund door de muren en één dakspant. Dat is volgens Pola voldoende. Voor de nieuwe lange loods heb ik dus maar liefst twee dakspanten. Om het interieur geloofwaardig over te laten komen, is me dat te weinig. Zeven zou beter zijn. Per pilasterpaar één. Dat wordt dus weer een dagje knutselen.


581   Spanten in productie. De grijze is het origineel.

Met materiaal van Evergreen maak ik vijf spanten. Hiervoor kan ik I- of H-profielen gebruiken, maar daarvan zal later niet meer veel te zien zijn. Ik kies een goedkopere variant: balkjes met een doorsnede van 2,5mm vierkant. Om de vorm van het originele spant te kopiëren, leg ik hem op een stuk karton en lijm er strookjes karton omheen. Een nieuw spant bevat twaalf losse onderdelen, die elk op de juiste maat gebracht moeten worden. De garantie om urenlang zoet te zijn is dus voorgeprogrammeerd.


582   Klaar voor een verfje.


Met vriendelijke groet,
Bas

[ex44]

Twee van die dwarsspanten voor die lange loods? Dat is inderdaad wel erg weinig.
Mooie Deutz trouwens, Brekina? Die Nooteboom mag wel wat patina, zou ik zeggen. Maar eerst:

Succes met de spantenbouw (of is dat nu weer een term uit de scheepsbouw?)!

Groet,
Jan

[Basilicum]

Ja, pas geleverd door Brekina en dus nog schoon.

Groet,
Bas

[Basilicum]

_{Dönsdorf   –   Baubericht 164}


Lange loods – 6

Er gebeurt van alles rond Dönsdorf, maar de bouw van de loods ligt stil. Motivatie en inspiratie om verder te bouwen zijn in voldoende mate aanwezig; alleen de tijd ontbreekt. Hierin zal de komende weken waarschijnlijk weinig verandering komen. De vloer, wanden en dakspanten wachten veilig opgeborgen op verdere ontwikkelingen.


583   De stand van zaken.

Intussen denk ik na over de binnenverlichting. De grote lijnen zijn me helder; de details zitten nog in de prakkiseerfase. Er zal ledverlichting gebruikt worden. Dezelfde als in de ringloods (zie Baubericht 83).
Binnenkort zal ik eens in een verloren uurtje mijn knutseldoos omkeren. Misschien zitten daar nog leuke onderdelen in om het interieur mee te verfraaien. Werktafels, gereedschap, vaten, kisten, locomotiefonderdelen, noem maar op.


Met vriendelijke groet,
Bas

[Basilicum]

_{Dönsdorf   –   Baubericht 165}


Einheitstenderrangierlokomotiven

In mijn jeugd kreeg ik een loc van de Baureihe 80 van Roco cadeau. Dit was de aanleiding om mijn speelbaan in te ruilen voor een modelbaan. Toen maanden later een tafel van een bij twee meter was omgetoverd tot modelbaan, reed het dametje vrolijk rond. Al gauw kwam er versterking in de vorm van een 93⁰ van hetzelfde merk. Deze stoomlocomotieven hebben zich danig mogen bewijzen: ze hebben kilometers gemaakt. Echte, geen schaalkilometers. De verzameling groeide in die tijd gestaag, maar de 80 en 93 bleven hun rondjes rijden. Na een paar jaar begonnen de locjes steeds meer slingerbewegingen te maken. De 93 deed dat altijd al een beetje door de niet al te beste constructie. Beide loc’s bleken compleet versleten koppelstangen te hebben. Er moet meer aan de hand geweest te zijn, want na de montage van nieuwe stangen was de slingerbeweging nog niet acceptabel. De twee modellen werden verkocht. Van de opbrengst kocht ik een nieuwe 80er, die tot op heden nog steeds dienst doet. Jaren later kocht ik weer een 93. Een 93⁵. Een mooi model, maar met eigen kuren (zie Baubericht 41). Ondanks de vervanging beschouw ik de 80er als mijn allereerste Roco-locomotief en heeft in Dönsdorf een vaste plaats. Ze heeft al heel wat verbeteringen en ingrepen moeten ondergaan (zie Deining 239A).


584   80 031 wordt vertroeteld.

In 2006 kwam een model van de vierassige Baureihe 81 uit. Niet van Roco, maar van Fleischmann. Deze is mooier gedetailleerd dan mijn drieasser. Dat mag ook wel, want tussen de ontwikkeling van deze modellen zit ongeveer een kwart eeuw. Plannen om een 81 naar Dönsdorf te halen, kreeg ik pas toen Ruud zijn exemplaar liet optreden in zijn Schwarzburg-topics, zoals hier. Mijn zoektocht duurde langer dan verwacht, want deze loc wordt niet vaak voor een aanvaardbare prijs aangeboden op beurzen, internet of in de winkel. Een paar maanden geleden is het me toch gelukt.
‘Hij heeft altijd in de vitrine gestaan,’ liet meneer de verkoper weten. ‘Niets mee aan de hand.’
Mijn controlerende, maar vluchtige blik leek dat te bevestigen. Thuisgekomen bleek het model over prima rijeigenschappen te beschikken, maar wel onderdelen te missen. Verder ontdekte ik verschillende gebruikssporen, die niet van een vitrinemodel verwacht hoeven te worden. Vandaar die niet al te hoge prijs, ging door mijn hoofd. Jajaa…
Er ging stante pede een bestelling de deur uit richting een inmiddels bij velen van ons bekende heer uit Emmen. Binnen afzienbare tijd viel een envelop op de mat – Dank je, Erwin – en nu is de loc weer compleet.


585   81 006 wacht op nieuwe diensten.

Fleischmann zet regelmatig in de lantaarns van locomotieven kleine kokertjes, zodat de binnenkant mooi wit wordt. Een doeltreffende oplossing met een klein nadeel: de zijkanten van de kokertjes blijven storend in beeld. Bij wijze van proef heb ik deze ‘ringetjes’ zwart (Revell 6 matt) geschilderd. Hieronder het resultaat.


586 en 587   Voor en na de kwast.

Voorlopig komt nog geen personeel op of in mijn 81. Tenslotte zijn nooit alle locomotieven tegelijk in dienst en staan altijd verschillende machines in het depot.


Met vriendelijke groet,
Bas

[tijgernootje]

Kijk nou er is weer een teken van leven hier   
Fraaie aanwinst heb je daar Bas,en het verhaal van vitrine modellen kennen vele van ons,incl ikzelf.
Hier is me dat overkomen met mijn laatste aanwinst de 75er van Lilliput,bij mij is er dan nog het geluk dat de onderdelen die missen in een zakje bijgevoegd zitten in de doos,verder is er niks aan de lak of rest van de loc te zien.
Hoe gaat het verder met de bouw van de baan/ baan onderdelen ?

[Basilicum]

Nee, aan de baan is niet veel gedaan de laatste tijd. Ook de bouw van de lange loods ligt nog stil. Ik werk wel aan een ander bouwprojectje. Daarover later meer in dit theater.

Groet,
Bas

[De Stoker]

Mooie aanwinst inderdaad

[JaJo]

Mooi ding Bas én in een mooie omgeving.

Groet Jaap