Eifelgeschiedenis

[Reinout van Rees]

"Mrrrrrauwwwwww". Moritz is tevreden. En tonnetje-rond nadat hij z'n bakje had leeggegeten en had ontdekt dat het pak kattevoer nog (onbewaakt) op het aanrecht stond.

Hij slentert rustig naar buiten en gaat zich loom zitten likken op het bankje. Zijn ronde staat valt de schooljeugd op die zonet met de trein zijn aangekomen. "Zo, moet je Moritz zien! Die kwam zonet naar buiten rollen!"

"3,14159" zeggen ze in koor. De wiskundeleraar heeft verteld dat het vandaag "pi dag" is. 14 maart. "14.03" schrijven ze in Amerika als "3/14", vandaar dat wiskundigen vinden dat dat de dag van het getal "pi" is. Er is een wedstrijd wie de meeste decimalen op kan noemen.

"26535 89793" zeggen ze. Allang niet meer in koor, want de meesten zijn al afgehaakt. "23846 26433 83279 50288 41971 69399 37510". Nu is er nog maar eentje over.

"Oh" "ah" en "aargh" hoor je als er vervolgens nog verder wordt gegaan met "58209 74944 59230 78164 06286 20899 86280 34825 34211 70679  82148 08651 32823 06647 09384 46095 50582 23172 53594 08128  48111 74502 84102 70193 85211 05559 64462 29489 54930 38196  44288 10975 66593 34461 28475 64823 37867 83165 27120 19091 45648 56".

Moritz vindt het allemaal wel best. Tijd voor een tukkie. Dat is veel belangrijker.

Mit freundlichen Grüsse,

Bahnhof Kelberg

(Noot: dit bericht is ten ere van dochterlief die op school Pi met 257 decimalen op kon zeggen bij de wedstrijd zonet... Ik ben een pappa die trots is op z'n dochter, maar die toch een tikkie bleek ziet dat dochterlief dat voor mekaar kan krijgen... )

[Haradigi]

een dochter met 257 decimalen ....  da's nicht niks

groet
Harald

[Reinout van Rees]

Heen en weer, heen en weer. Het puntje van Moritz' staart gaat heen en weer. Ingespannen loert hij van achter het stootblok naar de merel die, al strootjes zoekend voor z'n nest, steeds dichterbij komt.

Heen en weer, heen en weer. Steeds rijdt machinist Heinrich Stohm met z'n v100 en silberlinge heen een weer tussen Mayen Ost en Kelberg. Dat is hem veel liever dan saai op één plek zitten met een kantoorbaantje. In een lok zie je tenminste iets van het mooie Eifel-landschap!



Mit freundlichen Grüße,

Bahnhof Kelberg

[HAR 67]

Wat een mooi tafereel.

[Miljoenenlijn]

Heel mooi Reinout

gr Jo

[Basilicum]

Prachtig Kunstwerk (met een grote K).

Groet,
Bas

[Haradigi]

Prachtig 
 (Alleen rijdt de machinist door een rood sein.   

groet
Harald

[Reinout van Rees]

Rode sein klopt, de elektrische aansturing is anders geworden. Dus moet de bestaande schakelaar (lees: hele bedieningspaneel van Kelberg) vernieuwd worden.

Goed dat er opgelet wordt! Het is (inderdaad) m'n bedoeling dat het allemaal klopt.

(Nou ja, ik heb maar één trekdraad i.p.v. een dubbele aangelegd, dus dàt klopt in ieder geval niet. Maar 't moet wel praktisch blijven )

Reinout

[Reinout van Rees]

Moritz schuurt met z'n rug lekker langs het hoekje van de Fahrdienstleiter-uitbouw van mijn stationsgebouw. Ha! Dat lucht op! Nu even uitrekken... Ondertussen rijdt een reizigerstrein naar binnen.

Een oude dame stapt wat moeizaam uit de eerste klas. Het is toch best een stukje naar beneden vanuit zo'n rijtuig naar mijn lage perron. Achter haar stapt de conducteur uit. Ah, die draagt haar koffer naar buiten. En geeft een rieten mand/kooi aan. Moritz' oortjes gaan omhoog en hij kijkt indringend naar de mand. Mrieuw!

Mit freundlichen Grüsse,

Bahnhof Kelberg

[Reinout van Rees]

Oud dametje... kooi... Er zit een doek over... Snif snifffff... Wat ruikt Moritz? Z'n staart gaat heen en weer. Als station Kelberg vrees ik een moordaanslag op het kanariepietje van die mevrouw.... Het lieve beestje is natuurlijk niet per trein aangevoerd om kattenvoer te worden...

Sluip sluip.... De mevrouw bedankt de conducteur. En zegt dat ze het zelf verder wel redt tot aan het Gasthaus. En dan bemerkt ze Moritz die inmiddels tot 2.5 meter is genaderd, langzaam sluipend met de buik vlak bij de grond en staart omineus zwaaiend...

"Hé, die heeft interesse!" becommentarieerd de mevrouw de nadering van Moritz. En ja, als twee personen (de mevrouw en de conducteur) je aan staan te staren valt de sluipende nadering toch akelig in het water. Daar zit je op je buik net te doen alsof je niet gezien wordt en daar staan twee lui je open en bloot aan te staren.... Vernederend....

"Kijk maar even!" en de mevrouw trekt de doek van de rieten mand af. Wow!

Mit freundlichen Grüsse,

Bahnhof kelberg

[Thai-Bundesbahn]

Hi Reinout,

Erg mooi gedaan. Nu nog een stukje real-sound ergens down-loaden wat synchroon met de voorbijrijdende trein te horen is, dan is het helemaal perfect. 

[Reinout van Rees]

Claus is inmiddels met z'n 23er ter hoogte van Monreal. Hij let goed op de baan, maar denkt toch ook af en toe aan het nieuws dat hij eerder vanochtend hoorde. Kennelijk zit "Basilicum" erover te denken om na de duizendste aflevering met z'n populaire berichtenserie "Deining in Dönsdorf" te stoppen. Zo rond aflevering 338 was er ook even wat "misschien ga ik ermee stoppen" verwarring, maar goed.

Die verhalen worden ook als column in het personeelsblaadje van de Bundesbahndirektion Saarbrücken afgedrukt. Best leuk om te lezen. Hm. In Kelberg maar eens kijken of Ludwig iets ludieks weet, want daar heeft hij drie kwartier voordat 'ie weer terug moet met de volgende trein.


"Ja, stimmt. Ein Sperrfahrt." .... "Nenne es eine 'Inspektionsfahrt' zum Viadukt" ... "Ja, gesperrt!" Het kost Fahrdienstleiter Jakob enige moeite om het volgende station, Berenbach, duidelijk te maken dat de lijn even bezet is door een trein die niet tot Berenbach doorrijdt. Enfin... "Claus, je mag rijden! Hier is je briefje. En de fotograaf is er over 10 minuten!"

Ja, ook ludieke akties moeten wel veilig doorgevoerd worden!

Met Ludwig erbij in de cabine rijden ze met losse lok naar het viadukt. Even wat overleg tussen Claus en Ludwig en korte tijd later hangt het spandoek aan de reling. Een "toet" van beneden kondigt de komst van de fotograaf aan. Na een geschreeuwde instructie neemt hij een foto van het viadukt-met-spandoek. Als het goed is ontwikkelt hij het gelijk en kan de foto met de volgende trein meegegeven worden. Dan is het net op tijd voor het personeelsblaadje van overmorgen.

Tevreden rijden ze terug naar Kelberg waarna Claus (nu inclusief trein) richting Berenbach en verder naar Koblenz vertrekt.



Ludwig heeft overigens door dat spandoek een goed idee gekregen voor een toekomstige actie...


Het personeelsblaadje van een paar dagen later stemt Ludwig en Claus tot vreugde:



Mit freundlichen Grüsse,

Bahnhof Kelberg

[Timmo]

Mooi filmpje, prachtige sfeer! En wat een prachtig viaduct!

[vanderHoek]

Dit wordt een hele mooie baan.   

[Frank 123]

 "