Eifelgeschiedenis

[Reinout van Rees]

Bas: daar kan je wel eens gelijk mee hebben. Laten we dat gelijk rechtbreien: het is een droom van Moritz. Laten we overgaan naar Kelberg:


Waarom op de vensterbank zitten als je ook op het platte dak van de Fahrdienstleiter-uitbouw kunt zitten? Moritz zit daar lekker zijn vachtje schoon te likken. Het zonnetje schijnt een beetje, dus z'n zwarte kattevachtje wordt lekker opgewarmd.

Enige minpuntje is de vogel die steeds langsvliegt. Het is zo'n lastige ekster die hem elke minuut even uitscheld. Soms droomt Moritz ervan om vleugels te hebben ofzo. Of propellors aan z'n klauwen als een helikopter. Dan kon hij die ekster eens een toontje lager laten zingen..

Mit freundlichen Grüsse,

Bahnhof Kelberg

[Reinout van Rees]

"Goeiemorgen, Jakob!" Claus is in een opvallend goed humeur. Zelfs Moritz wordt opgepakt, in de luchtgegooid, opgevangen en platgeknuffeld. Dit resulteert in een verwilderde blik bij de kater en ook in een driftig gelik over z'n vacht want er zitten allerlei luchtjes aan een machinist die op een stoomlok dienst doet.

"Goeiemorgen, Claus. Wat een goed humeur? Heb je je nieuwe leerling lekker de huid vol kunnen schelden?"

"Nee, Jakob, 't is iets anders. Ik krijg binnenkort een nieuwe lok. Nou ja, nieuw.... Een oud barrel dat het nog max twee jaar volhoudt. Maar het is wèl een oud barrel waar ik een enorm avontuur mee beleefd heb. En het is een oud barrel waar ik veel aan te danken heb dat het me die ene nacht niet in de steek heeft gelaten! Gaaf om dat barrel een mooie oude dag te bezorgen. Ik kwam erachter dat ze naar Mayen kwam om het tekort daar aan 50ers op te vangen en heb gelukkig kunnen regelen dat ze mijn lok wordt. Gaaf gaaf gaaf."

"Je klinkt erg tevreden. Gefeliciteerd dan maar! Vertel je binnenkort wel een keer wat dat avontuur nou was? Ik ben langzamerhand nieuwsgierig geworden." zegt Jakob.

"Is goed. Maar eerst een paar weken lekker op die lok rijden. 't Zal goederenwerk worden, maar dat is ook wel eens leuk voor de afwisseling."

Mit freundlichen Grüsse,

Bahnhof Kelberg

[Reinout van Rees]

"Mieauw!"

Geen reactie. Geen deur van de Bahnmeisterei die opengaat.

"Miiiaaaaaauuuwwww???"

Nog geen reactie. Hé, daar komt iemand recht op de deur aangelopen. En drukt, zonder echt aandacht te slaan op Moritz, op de deurbel. En, o onbeschaamdheid, dáár wordt de deur wel voor opengedaan! Onbeschaamd. Dan ga ik er maar vandoor, hier wil ik als kater niets meer mee te maken hebben.

"Gutenmittag. Ik heb een wat rare vraag voor u." zegt iemand met handen vol met zwarte vegen tegen Ludwig, die de deur van de Bahnmeisterei zonet open deed. "Ik heb hiernaast op de losweg een kolenwagen gelost en kreeg de deur er maar lastig van open. Maar ik krijg hem nu met geen mogelijkheid meer dicht. Ik dacht... u van de Bahnmeisterei... weet daar misschien wel raad op?"

"Hm... Even nadenken. Zeg, eigenlijk heeft die deur dus alleen maar een flinke ram nodig?"

"Klopt."

"Hi hi hi, loop maar vast terug naar de wagon, ik kom er zo aan."


"Broem, broem, ratel". Ludwig komt eraan rijden met de Fuchs kraan. Hij heeft de bek van de Fuchs helemaal met kolen gevuld en positioneert de kraan zo dat hij net tegen de weerspannige deur aan komt. Vervolgens zwaait hij de kraan naar links en gelijk weer naar rechts zodat de bek met kolen met een flink kracht de deur van de wagon een enorme optater verkoopt. Klèngggggg!



"Ha! Gelukt! Leuk werk dit!"

Mit freundlichen Grüsse,

Bahnhof Kelberg

[guest7823]

 

[Basilicum]

Haha! Waar de inspiratie vandaan komt, laat zich raden.

Groet,
Bas

[Reinout van Rees]

klopt 

Reinout

[Reinout van Rees]

"KLENG!"

Moritz gaat roets-roets-roets in 1.2 seconde van rustig likkend bij de haard naar bang bovenop de kast. Wat was dat voor een klap?!?

Jakob is wel wat gewend, maar kijkt toch enigszins bezorgd richting losweg, waar het geluid vandaan komt. Wat doet de kraan van de Bahnmeisterei op de losweg? Dat heeft er vast mee te maken Hij hoort Ludwig en een andere persoon hardop lachen en tevreden praten, dus het zal wel goed zijn.

Mit freundliche Grüsse,

Bahnhof Kelberg

[Reinout van Rees]

Het is mistig rond het Mosbruch-viadukt even ter zuiden van Kelberg, vlak bij het plaatsje Mosbruch. Amalia Schlacht veegt in haar voortuin wat bladeren bij elkaar. Haar huis staat dicht bij het viadukt en de hellingen zijn bebost. Ook de boom in de achtertuin kan er wat van.

"Pok!" ... "Auw!"

Ze hoort iets uit de richting van het viadukt en loopt erheen. Klonk niet goed. Huh? Een dronken uitziende man lijkt al zwalkend tegen een pijler van het viadukt te zijn gelazerd. Zeker gestruikeld. Hm. Ze duwt hem wat aan de kant zodat hij niet meer half op de weg ligt. Hm. Die moet wèl geholpen worden. Eigenlijk moet ze hem richting haar huis krijgen en dan de ambulance bellen. Of iemand moet bij hem blijven terwijl ze belt. Hoe moet ze dat voor elkaar krijgen? Het is erg rustig op de weg.

Ach, proberen kan geen kwaad. Met een flinke stem brult ze "HILFE!". Misschien is er iemand toevallig in de buurt aan het wandelen. En anders maar wachten op de eerste auto.

Mit freundlichen Grüsse,

Bahnhof Kelberg

[Reinout van Rees]

"... _HILFE..." weerklinkt het zacht, maar duidelijk.

Ludwig is net boven op het viadukt bezig een inventarisatie te maken. Elk jaar kijkt hij of er nog onderhoud aan het Mosbruch-viadukt nodig is. Meestal valt het reuze mee. Zo ook dit jaar. Wel zijn er een paar plekken waar hij de reling bij moet schilderen. Het is nog lang niet nodig er een complete schilderploeg bij te halen, dit is een tussendoorklusje.

Ludwig buigt over bovengenoemde reling heen en ziet beneden een vrouw staan met een liggende man. Raar. "ICH KOMME!" roept hij naar beneden en neemt het steile paadje richting de weg.

Mit freundlichen Grüsse,

Bahnhof Kelberg

[Reinout van Rees]

"Nou moe, wat is hier gebeurd?" vraagt Ludwig, met de deur in huis vallend zonder zich eerst netjes voor te stellen.

"Keine Ahnung. Geen idee." antwoord Amalia Schlacht, die zich ook niet voorstelt en in plaats daarvan naar de bewusteloos op de grond liggende man kijkt. "Hoewel...", zegt ze afkeurend, "ik heb een klap gehoord. Volgens mij is die man stomdronken met z'n dronken kop gestruikeld en tegen het viadukt aan gevallen."

Ludwig buigt zich voorover en ruikt even. "Oh, u hebt gelijk. Zo dronken als een, tja, ehm, dronken in ieder geval." Ludwig lust ook wel een glaasje en misschien een beetje te veel, maar echt dronken is 'ie zelf nooit. Maar... daar over nadenken, daar is nu geen tijd voor. Twee zaken moeten nu gebeuren:

• De man moet even gecontroleerd worden of 'ie wel netjes adem haalt. En vervolgens in de stabiele zijligging zodat 'ie ook netjes adem blijft halen.
• Ludwig moet zich als de bliksem voorstellen aan die niet-onaantrekkelijke jongedame van ongeveer zijn leeftijd.

Taak één verricht hij snel en vakkundig. Als hoofd van de Bahnmeisterei heeft hij de beginselen van de eerste hulp moeten leren. En ook uit zijn diensttijd weet hij nog wel wat. Daarna taak twee.

"Verzeihung, bitte, ik heb mij nog niet voorgesteld. Ik ben Ludwig Wiggershausen van de Bahnmeisterei in Kelberg."

"Ah! U bent die Ludwig! Aangenaam kennis te maken, meine Name ist Amalia Schlacht".

Mit freundlichen Grüsse,

Bahnhof Kelberg

[Basilicum]

Er is niet per ongeluk een losgeraakt stuk steen van het viaduct boven op het beschonken figuur gevallen?

Groet,
Bas

[WWestley]

Bas

Dat gebeurd alleen in de tunnels in Brussel vanwege achterstallig onderhoud

Wim

[Reinout van Rees]

Huh? Wat zei ze nou? Ludwig is even in verwarring. "Ah! U bent die Ludwig!". Huh? Zó bekend is het nou toch ook weer niet?



"Eh, fraulein Schlacht," vraagt Ludwig, "het klinkt alsof u mij al kent?"

"Hi hi, nee, ik ken u niet maar heb wel van u gehoord. Laat ik een hint geven. Weet u wie de eigenaresse is van Gasthaus Clemens in Kelberg? Bij het station?"

"Daar kom ik af en toe wel. Ehm... Waren dat niet meneer & mevrouw Kessel?"

"Klopt. Mevrouw Kessel-Schlacht is mijn zus! En nu gaan er om een zekere meneer Ludwig van de Bahnmeisterei allerlei sappige verhalen rond..."

"Hm. Tja, kan kloppen... Nou, als u even de Polizei belt? Dan blijf ik bij die kerel. De hoofdwond stelt niet veel voor, daar hoeft geen ziekenauto voor te komen. Maar als iemand overdag zo lamlazerus dronken over de weg dwarrelt wil de lange arm der wet er waarschijnlijk wel een gesprekje mee hebben."

"Is goed." Amalia Schlacht loopt naar haar nabijgelegen huis, nagekeken door Ludwig.



(Technische opmerking: gelieve niet te letten op de moeren achter de staande personen...)

Mit freundlichen Grüsse,

Bahnhof Kelberg

[Reinout van Rees]

10 minuten later stopt er een politieauto bij het viadukt. Amalia heeft de laatste vijf minuten bij Ludwig geïnformeerd naar de waarheid achter bepaalde geruchten en anecdotes, dus Ludwig is blij met de afleiding die de politie brengt.

"Aha. Zucht. Ja, dat heerschap kennen we helaas al." Ondertussen snurkt de man lekker door, trouwens. "We zullen hem even meenemen en thuis afleveren. De vorige keer dat dit gebeurde was de scheldkannonade die hij van zijn vrouw over zich heen kreeg genoeg om hem het halve jaar erna uit de kroeg te houden, tenminste dat begrepen we van hun buren."

Samen met Ludwig werkt de agent de man op de achterbank en rijdt daarna weg.

"Bedankt voor de hulp, Ludwig! Tenminste, ik neem aan dat ik je na deze enerverende episode wel bij je voornaam mag noemen?"

"Natuurlijk, fraulein Schlacht, eh, natürlich, Amalia".

"Nog interesse in een mok koffie voordat je weer aan het werk gaat?"

Mit freundlichen Grüsse,

Bahnhof Kelberg

[Reinout van Rees]

Dat gebeurt alleen in de tunnels in Brussel vanwege achterstallig onderhoud

Klopt. Achterstallig onderhoud zal je bij de Bahnmeisterei Kelberg niet vinden! Daar zwaait Ludwig Wiggershausen de scepter. Hij was niet voor niets zo overactief toen er door bovennatuurlijke activiteit een steen in de tunnel bij Monreal naar beneden kwam... Dat was tegen zijn zere been!

Reinout