Bouten, wat betekent M2, M3, etc?

[gemberbier]

Ik sluit mij als technisch vertaler aan bij Prutser en Henk op reactiepagina 1:
als het cilindrisch is en bedoeld om in een moer of een ander voorgetapt gat te draaien, is het een bout, ongeacht de aanwezigheid of afwezigheid van een kop in welke vorm dan ook, zolang er maar een aangrijpingspunt is voor een schroevendraaier of sleutel (inclusief inbus of torx).
Ontbreekt een dergelijk aanrijpingspunt, dan is het een tapeind of draadeind.

Wanneer is iets duidelijk geen bout maar een schroef?
Als het taps toeloopt in een punt (eventueel met een boorkopje erop).

Wat zijn nou wat mij betreft de ECHTE twijfelgevallen?
Dat zijn de (vaak inbus-)stelschroefjes. Ze zijn niet echt taps, maar cilindrisch behalve het  uiterste puntje (dit kan ook nog conisch holgeslepen zijn).

Vanwege het cilindrische karakter neig ik ernaar om dit toch boutjes te noemen, maar...
de Duitsers noemen zulke koploze bouten 'Madenschrauben', omdat ze eruitzien als maden.

Refereren naar een ijzerwarengroothandel die al z'n voorraad uit Duitsland betrekt, is volslagen zinloos, want zulke bedrijven maken vaak een veel te letterlijke vertaling van de Duitse catalogus. Zo kom je op de site van Fabory de term 'binnenzeskantprodukten' tegen. De vakman spreekt gewoon van 'inbusproducten'.
Als je doorbladert, vind je 'binnenzeskantschroeven', wederom een Germanisme van het zuiverste water... zo'n ding heet in gewoon Nederlands een 'inbusbout'.

Waar zit nog kennis van de juiste Nederlandse terminologie?
Bij oudere (vaak gepensioneerde) vakmensen. bij leraren op de LTS metaal, in de technische woordenboeken van Kluwer (de oude Ten Bosch, de Schuurmans-Stekhoven, de polytechnische handwoordenboeken en de grote polytechnische woordenboeken) en in oude hardcopy catalogi zoals die in de jaren '60 nog bij de ijzerwarenhandel verkrijgbaar waren.

Stop alsjeblieft met het papegaaien van amateuristische vertalingen die je vindt op sites en in catalogi van de groothandel.
Ze zitten vol germanismen, en als je die voor zoete koek slikt, houd je geen eigen taal meer over. Loop maar eens een Nederlandse vestiging van de Hornbach binnen: het is werkelijk bar en boos wat je daar leest op de labels.

Het mag niet zo zijn dat het Nederlands verwordt tot een regiolect van het Duits... daarvoor zijn we niet bevrijd in 1945.
Een volk dat dat laat gebeuren, is zijn vrijheid niet waard.

[Klaas Zondervan]

Als je doorbladert, vind je 'binnenzeskantschroeven', wederom een Germanisme van het zuiverste water... zo'n ding heet in gewoon Nederlands een 'inbusbout'.

In reactie #15 is al verteld waar inbus voor staat: INBUS = Innensechskantschraube Bauer und Schaurte
Dat is niet eens een Germanisme meer, het is een Duitse afkorting die wij gewoon hebben overgenomen.

[GerardvV]

Dat is het sowieso

[Bert van Gelder]

Om op het bericht van Gemberbier terug te komen:

Volgens mij is de enige definitie van schroeven en bouten:

Een schroef wordt middels een uitsparing in de kop aangedraaid.
Een bout wordt aangedraaid door aan de buitenkant een moer te bevestigen.

Daarom ook houtdraadbout (taps toelopend schroefdraad)

Uit Duitse literatuur, toch wel de grondlegger van de werktuigbouwkunde...

Gr, Bert

[Te 2/2]

Als de bediening aan de 'binnenkant'  zit is het een schroef (inbus, gleuf, Torx, etc.).

Had ik dat maar eerder geweten: ik heb me lam gezocht naar een (verzonken) schroefkop op een draadstang van 8 mm, en toen ik die uiteindelijk vond (met hulp van een treintjesforum) naar het aantal millimeter lengte, nodig om een bepaalde houtdikte te overwinnen en toch nog voldoende grip te hebben in een koppelmoer.

Ik ben er inmiddels uit, maar als het je vak niet is, en je kent het jargon niet, dan kun je behoorlijk lang zoekende blijven. Ik ben dan ook blij met de insteek in dit topic: doorgaan,  tot alle knikkers in de pot zijn gepinkt. 

[Rockerbox2]

Toch altijd leuk die discussies over bouten en moeren, daarin zijn we overigens niet uniek. Ook binnen de Triumph Owners Club Nederland een steeds terug kerend onderwerp
En zijn die bouten en schroeven dan van RVS wordt de zaak nog ingewikkelder
Is dat nou Roest vrij staal of Roest vast staal
Fijne discussie toegewenst.

[Carel Ruysink]

"Vroeger" was het =Roest Vrij Staal= maar roestvrij staal bestaat niet echt. Het is Echt wel aan het roesten te krijgen me de juiste middeltjes.
Daarom moest het op een gegeven moment roestvast gaan heten om in te dekken zeurpieten; Meneer ik wil mijn geld terug, het is niet roestvrij.
En met =Roest Vast Staal= kon de gebruikte afkorting RVS toch blijven bestaan.

Carel.

[henk]

Om op het bericht van Gemberbier terug te komen:

Volgens mij is de enige definitie van schroeven en bouten:

Een schroef wordt middels een uitsparing in de kop aangedraaid.
Een bout wordt aangedraaid door aan de buitenkant een moer te bevestigen.

Daarom ook houtdraadbout (taps toelopend schroefdraad)

Uit Duitse literatuur, toch wel de grondlegger van de werktuigbouwkunde...

Gr, Bert

Wat is dit dan?

[Bert van Gelder]

Zoekende naar de Dubbel.

Maar die ligt al een tijdje ergens op zolder.

Toevoeging: DIN 933SZ
Anyway, schroeven en bouten wordt veel door elkaar gebruikt. Maar de definitie is...

Gr, Bert

[jowi]

Wat is dit dan?

Dat is een schroefbout

[prutser]

Over dat RVS. Ik heb geleerd dat het roestvaststaal is omdat elk staal roestvrij is al je het maar voldoende poetst.
RVS is er in verschillende kwaliteiten. Bij de bouwmarkt wil nog wel eens de slechte, makkelijk roestbare, liggen.

Stephan.

[Silvolde]

Stephan, niet alleen bij de bouwmarkt. Er bestaan geïmpregneerde stalen schuursponsjes waarmee je zo lekker kunt schuren; ik bedoel niet de rvs schuursponsjes. Als je het sponsje na gebruik in de rvs gootsteen laat liggen vind je de volgende dag een roestplek die niet of nauwelijks weg te poetsen is. Een natte gegalvaniseerde stalen bout (of schroef??) op een stuk roestvast materiaal laten liggen geeft ten alle tijde roestvorming.

In mijn dienstverband bij een machinefabriek die aan de voedingsmiddelen- en chemische industrie levert heb ik veel omtrent de verschillende rvs soorten geleerd. Bij veel toepassingen werd van de toeleverancier een materiaalcertificaat vereist. Daaruit bleek dat ondanks dat de percentages van de verschillende bestanddelen vastgelegd waren de kwaliteitscontrole omtrent de juiste 'menging' en het productieproces het certificaat niet altijd beschikbaar was.

Silvolde

[MarcNL]

De goedkoopste kwaliteit wordt aangeduid met A2.
Dat is vergelijkbaar met RVS304 (DIN werkstoffnummer...... )

De volgende is  A4, vergelijkbaar met RVS 316.


Hetzelfde kom je overigens op veel meer plaatsen tegen, bv. keukengerei.
Het meeste RVS daar is een 18/8 legering, vergelijkbaar met 304 en 316.
Beter is de 18/10 legering (vgl. RVS 321), welke door de duurdere merken wordt gevoerd, zoals WMF.
Eten in een 18/10 pan kun je rustig enkele dagen laten staan zonder dat het metaal iets afgeeft.
Met 18/8 kwaliteit moet je dat niet doen.

Kijk maar eens in een gids als de Stahlschlussel.
Zo heeft ook ieder land nog zij eigen aanduidingen, en staalsamenstellingen.
Gelukkig is er al veel geharmoniseerd.