Frans loodsje et cetera

[Noordernet]

Houtwerk, vandaag.
Natuurlijk teken je wel eens verkeerd af.
Komende dagen verder.


Wolter

[Noordernet]

De Landbouwcoöperatie in Tolbert had nog een ander gebouw.
De voorlopige versie van karton vormt een mooi contrast met de groene loods.

En intussen werd een simpele spoorafsluiting gemaakt. Op het originele raccordement was ook geen ruimte voor een stootjuk. En ook in model is dit functioneel.

Wolter

[Noordernet]

Intussen bleek dat het voor het bovendek gebruikte populierenmultiplex van 6 mm zowel getordeerd als bol is. Niet erg, het was een stuk dat we al vier verhuizingen hadden meegesleept.

Verder kregen het doorgaande spoor en de aftakking alvast voedingsdraadjes. En ik vond nog een mooi overzicht van de correcte dwarsliggerverdeling. Want het moet er wel een béétje uitzien als een tramlijn van NS. Opvallend kenmerk is een dwarsliggerafstand van 88 cm op de rechte stukken, een volle cm in schaal ho.

En via de post kwamen een Franse en een Deense Gs in de uitvoering van tijdperk 3. Die Deen heeft in het echt trouwens een rembordes, maar het Fleischmann-exemplaar heeft dat niet. Voorlopig kan ik daar prima mee leven.

Wolter

[Noordernet]

Toen ik bezig was het wissel voor Tolbert aan te passen aan mijn wensen sneuvelde ook wat zo mooi de stelbiels heet. Ik vind dat toch al geen gezicht, zo’n heen weer schuivend stuk plastic.
De tongen kregen ieder een afzonderlijk stangetje, dat door de grondplaat straks in de aandrijving valt. Daarmee is een bovengrondse verbinding tussen de tongen constructief niet nodig.

De aandrijving maakte ik bijna 20 jaar geleden en heeft tot de afbraak van een proefbak in Proto 87 ongeveer zes jaar storingvrij gefuctioneerd, in combinatie met zelfgebouwde wissels, die hiermee werden bediend. Het systeem is gewoon nageaapt van de omzetters die Vincent de Bode een paar jaar daarvoor had gemaakt voor zijn Engelse baan Flintfield.
Daarmee bereikte ik (1) een degelijk omzetten van wissels, zonder lelijke, bovengronds schuivende delen kunststof, (2) een polariseerbaar puntstuk, (3) een goedkoop en in serie in zelfbouw te realiseren mechaniek dat niet al te kritisch is, (4) in mijn geval een mechanische bediening van een knop op een fietsspaak, tuimelaars uit aluminiumstrip en gestrekt ijzerdraad. De schakelaar zorgt voor de veerdruk op de respectieve wisseltong.

Of het leuk is dit systeem toe te passen? Ja, want je kunt de stelbiels weglaten.

Wolter

[DJV]

Lekker bezig Wolter

[Scratchbuilt]

Als ik het goed begrijp heb je nu twee gaatjes door de bodem nodig om de tongen te stellen? En de afstand tussen de tongpunten is voldoende gewaarborgd?

Albert

[Noordernet]

Dat van die sleufjes klopt, Albert. Op het ondergrondse schuivende deel zijn twee paralle buisjes gesoldeerd. De tongen bewegen dus ook steeds parallel.

Echte finescalers maken trouwens de gaten/sleufjes te groot en plakken ze af met sigarettenvloeitjes.  Nu lijkt dat wat dogmatisch, maar een vloeitje is veel dunner dan gewoon papier, en heeft geen invloed op de hoogteligging van het spoor, maar laat zich toch ballasten. En als je de exacte plaats van je wissel weet, prik je de ‘tongstangetjes’ door het papier. Zo kun je toch nog een beetje corrigeren.









Ik heb nog wat foto’s toegevoegd ter verduidelijking.

Zo’n aan de tongen gesoldeerd messingdraadje (bij mij 0,5 mm) kon ook wel eens de redding zijn voor al die Tilligwissels waarvan de stelbiels het heeft begeven. Ja, een NEM-flens kan er langs.
En de dwarse draadje aan de tongen voorkomt dat deze opwippen.

Wolter

[Scratchbuilt]

Ik snap het. Maar nu schiet me iets te binnen. Ik zie per tong 2 stukjes messing gesoldeerd. 1 horizontaal om de hoogte t.o.v. het spoor te fixeren en 1 vertikaal om de tong te stellen. Kun je die twee combineren? Valt het dan nog minder op?

Albert

[Noordernet]

Ja, dat kan wel. Een ‘steldraad’ naar beneden, vervolgens  een paar mm horizontaal tegen de onderkant van de tong en dan met een haakse, scherpe knik horizontaal naar de buitenkant van de aanslagspoorstaven (het niet-bewegende deel van het wissel).
Ja, het valt dan minder op.

En voordeel van solderen is dat je het vaak overnieuw kunt doen als het niet goed zit.

Wolter

[Noordernet]

Dit is het aanschouwelijke beeld van mijn uitleg van gisteren aan Albert, met een ‘demo’ uit een stukje installatiedraad.

Het deel rechtsonder verdwijnt door de grondplaat in de wisselomzetter, het tussenstuk soldeer je tegen de onderkant van de tong en het korte omhoogstekende stukje voorkomt dat de wisseltong opwipt.

Wolter

[Noordernet]

Een beetje gespeeld met een nette dwarsliggerverdeling voor het ‘hoofdspoor’ bij Tolbert Landbouw. Tóch gebaseerd op het (vroeger) normale aantal  dwarsliggers voor NP46, spoorstaven van 15 m, 78 cm h.o.h. En om te voorkomen dat de rails ten opzichte van elkaar verschuiven werd een pertinax dwarsligger bijna aan het begin gesoldeerd. Bij het begin van de boog komt weer zo’n dwarsligger.

Wolter

[Noordernet]

We waren in Rotterdam. Een rechtgeaarde spoorwegliefhebber gaat dan naar het Depot. Van museum Boijmans van Beuningen. Een nieuw en spiegelend gebouw, waar voor de openingtijd al van alles te zien was. Fotografisch was het leuk.







Station Maashaven.

[tothebeach]

Hoe is Boijmans nu? Ik vond het altijd één van de beste musea van Nederland (op gebied van moderne kunst), maar door de verbouwing er niet meer heen gegaan. Ik zou wel weer eens willen gaan, dus is het depot de moeite?

Groet,
michel

[Noordernet]

In Boijmans zelf zijn we deze keer niet geweest, maar vlak voor Corona wel. Maar het is wel een van onze favoriete musea.

Het depot is leuk omdat je op ideeën komt hoe dingen worden bewaard, er hangen bijzondere dingen, waaronder deze



fantastische fiets. Verder allerlei uitleg over het analyseren van de beelden op schilderijen. In plaats van ‘mooi landschapje’ te denken, ga je zien dat het gaat om een suikerrietplantage waarop tot slaaf gemaakten allerlei gevaarlijk werk doen bij zeer hete vuren. En je krijgt inzicht in de machtsstructeren op zo’n plantage.

Je kunt op de bovenste verdieping een fleece deken lenen om om te doen tijdens je wandeling over het dakterras dat rondom het gebouw ligt. Het waait daar flink en je jas ligt natuurlijk in het kluisje bij de garderobe.

Groet,
Wolter

[Huibert]

Die fiets is behoorlijk, uhm, essentieel, zeg maar..... Zou er een blokje op willen ervaren