Deining in Dönsdorf

[Basilicum]

Fijn, dat ons treinverkeer gewaardeerd wordt. Het is leuk om te doen, maar soms ook arbeidsintensief. Kleine verschillen zul je altijd wel kunnen ontdekken. Zoals Ruud al aangaf, vinden we dat niet zo erg. Over de passende verhalen overleggen we niet veel. Vaak geven we er een eigen draai aan. Toen Ronald gisteren zijn 50er in Neustadt liet vertrekken naar Schwarzburg, wist hij nog niet eens, dat de trein zou doorrijden naar Dönsdorf. Ik stuurde alleen Ruud een PB: "Je kunt die trein ook wel naar Dönsdorf sturen..." Zo komt van het één het ander en krijgt het verhaal soms een verrassende wending.

Groet,
Basilicum

[Harry]

Gaaf toch!

mvg Harry

[MathynK]

dat maakt het des te leuker!

[Ronald81]

Lache dat de treinloc in 3 plaatsen 3 verschillende koppelingen heeft

Als je secuur kijkt...
Groet,
Ruud

Zo secuur was dat niet, want op mijn loc zit aan de voorzijde helemaal geen koppeling! 

Zonder gein: er zijn maar een paar locs die we allemaal hebben. Het typenummer en de uitvoering kan inderdaad enigszins verschillen. Vaak kloppen de wagons ook niet helemaal... Daarom overleggen we even van tevoren, wat we laten rijden... Deze trein was trouwens voor Ruud een verassing. Heb gewoon wat gestuurd...
We weten onderhand wel een beetje van elkaar, wat we hebben...

Groet,

Ronald

[FidOo]

Ik ben niet zo'n bekende voor de meeste hier, maar deze topics volg ik steevast.

Ook ik moest even toegeven dat ik dacht dat het om 3 gekoppelde banen ging.

Erg gaaf al de verhalen. En ook de geweldige Foto's zijn om te smullen.
Ik blijf dus een trouwe lezer!

[Basilicum]

_{Het reilen en zeilen in Dönsdorf   -   Deel 15}


Avondwandelingetje

De hond Max ligt in de mand te slapen en ik lees op de bank een boek. Plotseling wordt Max wakker en kijkt mij aan. “Zullen we nog even naar buiten gaan?” zie ik hem vragen. “Oké, even korte wandeling.” Voordat ik kans zie om op te staan, staat Max al kwispelend bij de deur. Op tafel ligt mijn camera en ik gris hem mee. “Ja, hoor,” denkt de hond, als hij het ziet gebeuren. “Hij wil weer naar het lokdepot…”

Op het paadje langs het hek van het lokdepot snuffelt Max rustig rond, terwijl ik kijk wat er gaande is. Zo op het eerste gezicht niet veel, maar in de kleine loods brandt nog volop licht. We lopen naar de poort. Deze staat open en Max loopt natuurlijk gewoon het terrein op richting de loods.
“Goedenavond, heren,” zeg ik.
“Hoi Paul! Kom je weer een plaatje schieten?”
“Als het jullie om het even is.”
“Schiet maar raak, hoor.”


Foto 27   Avondsfeer.


Met vriendelijke groet,
Basilicum

[Overlord]

Mooie plaat Basilicum

[Basilicum]

_{Het reilen en zeilen in Dönsdorf   -   Deel 16}


Een bijzondere samenstelling

De P10 uit het LHB-museum is dienstvaardig! De restauratie gebeurde in Dönsdorf en Schwarzburg (zie de delen vier en tien). Vanmorgen is in Schwarzburg de stoomlocomotief voor een normale personentrein gezet, zodat ze op eigen kracht terug naar Dönsdorf kan rijden. De reguliere V100 rijdt voor de zekerheid mee, voor als de oude dame er de brui aan mocht geven.


Foto 28   De trein uit Schwarzburg.

In het Hauptbahnhof wordt de P10 snel afgekoppeld en naar het Betriebswerk gerangeerd. De V100 rijdt met de personentrein verder naar Lahnstein.


Foto 29   Naast de lange loods.

Hausmann beklimt direct de loc.
“Daar is werk van gemaakt,” zegt Marks, die in het spoor staat.
“Wanneer is de eerste Sonderfahrt?” vraagt Dickmann.
“Volgende week. Hopelijk is de passende trein dan ook klaar, maar dat zal nog hard werken worden.”


Met vriendelijke groet,
Basilicum

[Matheus 18]

Alweer een geslaagde rit.
Mooie loc trouwens.

Mvg. Matheus.

[Basilicum]

_{Het reilen en zeilen in Dönsdorf   -   Deel 17}


De koerier

Kees van Dijk rijdt als koerier in zijn Mercedes-bus heel Nederland door. Vandaag moet hij een paar honderd kilometer de Duitse grens over, naar een fabriek in Dönsdorf. “Het lijk wel alsof ik op fakansie gaat,” denkt hij. Een paar uur later komt hij aan en na een beetje zoeken is de fabriek gevonden.


_{Foto 30}  

“Koedetaak! Ik kom een paar kissies aflefereuh.”
Johann kijkt hem onbegrijpend aan. “Wie, bitte?”
“Kissies!” zegt Kees nu iets luider. “Lefereuh!”
“Sprechen Sie viellicht Englisch?”
“Engels? Nou euhh…, een ferrie littolbit.” Kees laat zijn papieren zien.
Johann leest een paar bekende namen. “Ach so! Bitte, stellen Sie die Kisten da ab.”


_{Foto 31}  

Kees verstaat er niet veel van, maar heeft het wel begrepen. De vier kistjes zet hij op de aangewezen plek neer. “Zo, wilt u effeuh tekeneuh? Hiero, astublief.”
“Unterschreiben? Ja, selbstverständlich.”
Terwijl Johann tekent, kijkt Kees om zich heen.
“Darf ich Ihnen etwass anbieten? Kaffee? Coffee?”
“Een bakkie koffie?” vraagt Kees verheugd. “Ja, dat slaat ik nie af.”
Ze gaan samen naar de kantine, waar Peter net water heeft opgezet.
“Mooie omgefing, hiero,” zegt Kees.
Peter kijkt hem vragend aan.
“Sjeune stad, Dunsdorruf.”
“Ja, aber Holland ist schöner,” vindt Peter. “Da kann man so schön weit sehen.”
Met handen, voeten en een lading Koeterwaals komt er een interessant gesprek op gang.


Met vriendelijke groet,
Basilicum

[roadster36]

een kop Koffie krijgen van een duitser

[Ruud K]

Mooi verhaal en mooie foto´s, Basilicum. Wel nog even kentekenplaten op het busje schroeven .

Groet,
Ruud

[manuelspot]

Wanneer komt daar een stopmachine de balast erin leggen dan?

Manuel

[Matheus 18]

Mooi realistisch gesprekje, zo kan het inderdaad de eerste keer verlopen.
En een kop koffie krijgen bij een Duitser is helemaal geen zeldzaamheid meer, zelfs met koffiekoeken erbij.

Mvg.
Matheus.

[Ronald81]

Nahgüterzug 51 is vertrokken uit Neustadt...

Groet,

Ronald