Dönsdorfer Bauberichte

[NS264]

Het lijkt ook net of je onder een lichtkoepel zit.

Gr Koen

[desperado112]

De baan meet 6 bij 4 meter ongeveer, waarbij de treinen om mij heen rijden (zie foto 2). De stationssporen zijn gemiddeld 4 meter lang. De bochten in de hoofdbaan hebben een straal van minimaal 70, resterende bogen minimaal 50 centimeter. Alle bochten gaan via een overgangsboog over in een rechtstand.

De portaalkraan is van Revell en is al jaren niet meer verkrijgbaar. De plaat waarop de kraan staat is overgebleven van een vorige baan en wordt vervangen. Het is de bedoeling, dat er hout overgeslagen gaat worden. Achteraan, bij de boogbrug, komt een galvaniseerbedrijf. Tussen deze bedrijven is er nog ruimte voor een loods voor zowel een rangeerloc en vrachtwagens. Hopelijk past er ook een benzinepomp bij. Ideeën zat; nu nog tijd.

Groet,
Basilicum

Bedankt voor je antwoord, ik zal je topic blijven volgen ik doe veel goede ideeen op.
Zeker nu ik mijn eigenbaan gesloopt heb , dit ivm verhuizing maar over 1,5 jaar is huis af en is de zolderkamer van 21 vierkante meter gereserveerd

Groet Martijnl

[Basilicum]

Dönsdorf   -   Deel 51


Opmerking vooraf: verbreed eventueel je internetwindow voor de foto's.

Hans Dickmann rijdt voor het eerst zelfstandig een Akku-Triebwagen. Dit treinstel staat niet bekend om zijn grote acceleratievermogen en de maximum snelheid is ook niet astronomisch hoog. Dit kan ‘der Dicke’, met zijn rustige aard, wel waarderen. De rit naar Dönsdorf verloopt goed. De dienstregeling wordt makkelijk gehaald. Toch begint Dickmann zich zorgen te maken: de accu’s raken uitgeput.
“Zou ik toch te enthousiast zijn geweest? Waren de accu’s wel voldoende geladen vanmorgen?” piekert Dickmann.
Conducteur Manfred Bäumler komt naar voren. “Alles klar, Dicker?”
“Ja, aber der Strom… Gelukkig zijn we bijna in Dönsdorf. Alleen de helling nog...”
Bäumler schikt als op de meter kijkt. “Hopelijk halen we het.”
De Dönsdorfer Steige is een kilometer lang. De eerste vijfhonderd meter gaan goed, maar dan begint de snelheid af te nemen. Na tweehonderd meter staan ze stil.
“Leeg,” is de conclusie van Bäumler. “Dat kan de beste overkomen, Dicker,” troost hij.
Dickmann bereidt zich alvast voor op de plagende opmerkingen, die de collega’s straks zullen gaan maken. “Loop jij naar een Fernmelder om hulp te vragen, Manfred? Ik zal de passagiers inlichten.”
“Natürlich.”


Foto 219   Stilgevallen op de Dönsdorfer Steige.

Het nieuws over de stilgevallen trein gaat als een lopend vuurtje door het Bw. Lokleiter Marks reageert direct. In de kantine zit het personeel van de 93, die pas over anderhalf uur weer dienst heeft. “Werk aan de winkel, jongens. Op de Steige staat een accu stil.”
“Net nu de worst klaar is!”
“Tja, zo gaat dat. Straks is er weer nieuwe worst.”
Marks loop terug naar de Lokleitung en belt naar het seinhuis om de hulploc aan te kondigen.


Foto 220   Een 93⁵ voor de kleine loods.

Voorzichtig laat Müller de loc de helling afrollen. Peters hangt uit het machinistenhuis. Door de bocht kan hij het treinstel eerder zien, dan de machinist.
“Ja, daar staat ie! Nog een metertje of honderd…, vijftig.., twintig. Stop maar, Müller.”


Foto 221   De hulploc is aangekomen.

“Is de helling te lang, Dicker? vraagt Müller met twinkelende ogen.
“Daar lijkt het wel op, hè? Nee, de accu’s zijn uitgeput. Ik rijdt voor het eerst zelf zo’n trein.”
“Ik let altijd meer op de voorraad stroom, dan de snelheid als ik deze rit naar Dönsdorf moet rijden met dit materieel.”
“Goede tip.”
Müller zet zijn 93 tegen de trein aan. Peters koppelt aan. Na de remproef rijdt het span naar zijn eindbestemming.


Foto 222   Vertrek op de Steige.


Foto 223   Aangekomen in het Hauptbahnhof.

De passagiers stappen snel uit. Een paar minuten later krijgt de trein toestemming om naar het Bw te rangeren.
“Zo, terug naar de worst,” zegt Peters.


Met vriendelijke groet,
Basilicum

[m de deugd]

Hoi Basilicum.

T is weer volop genieten.
Complimenten.

Gr Martin.

[racer]

Moraal van dit verhaal, je kan het beste stoom hebben
Weer leuk in elkaar gedraait Basilicum
Gr Bob

[Basilicum]

Dönsdorf   -   Deel 52A


Is er nog wat gebeurd in Dönsdorf? Jazeker. Ik heb een aantal figuren geschilderd. Deze zijn voor een ÖBB-restauratierijtuig bestemd. Een tijdrovende, maar leuke klus. De figuren zijn van Preiser en Roco. Veel kleuren mengde ik zelf. Als je het penseel niet reinigt na een gele kleur en verder gaat met blauw, krijg je vanzelf een tint groen. Met een likje rood erbij ben je weer een tint verder.


Foto 224   Het rijtuig voor de operatie.

De consumpties mogen natuurlijk niet ontbreken. Om een impressie van servies te geven, heb ik wit geschilderde punten van tandenstokers op tafel gezet.


Foto 225   Een ‘levend’ interieur.


Foto 226   Een detail.

De vloer kreeg een onbestemde grijstint. Een detail, dat na de montage van het rijtuig niet meer zichtbaar blijkt te zijn… Ook de lampenkappen zijn geschilderd. De banken zijn van origine al groen.


Foto 227   Het resultaat.


Met vriendelijke groet,
Basilicum

[Ruud K]

Supermooi, Basilicum! PB mij het foefje met de foto's ook even .

Groet,
Ruud

[laurent]

Ziet er goed uit! Mooi rijtuig trouwens!

[Matheus 18]

Het is altijd heerlijk vertoeven in Donsdorf.
De uitstraling alleen al.
Groetjes.
Matheus.

[Myron]

  wat een mooie baan 

[Basilicum]

Dönsdorf   -   Deel 52B


Dank voor de complimenten.


Foto 228   Als toegift een uitvergroting van foto 227.

De foto's heb ik buiten gemaakt. Gewoon op tafel met een rustige, natuurlijke achtergrond in het zachte avondlicht. Een speciaal stukje spoor zou niet misstaan, trouwens…


Met vriendelijke groet,
Basilicum

[Myron]

het ziet er heel mooi uit....

[NS264]

En dan ook alleen spoor, achtergrond is er al

Gr Koen

[Ronald81]

Dag Bas,

Leuk gedaan! Je maakt er wel werk van he?

Het resultaat mag er wezen!

Groet,

Ronald

[MathynK]

hallo,
ik heb dit draadje even in één keer doorgelezen.
wauw! wat een mooie grote baan zeg

erg leuk, met veel leuke verhaaltjes ed.

ik ga dit zeker verder volgen

gr,
mathyn