@All,
Al ruim zeven jaar heb ik op de zolder van mijn zolder een gerieflijke plek om met de modelspoorhobby bezig te zijn. Zo'n vijf jaar geleden ben ik daar begonnen met een vaste baan. Gedurende die tijd heb ik ook zo af en toe foto's gemaakt van het hele gebeuren.
Genietend van alle mooie plaatjes en enthousiaste verhalen op dit forum, en aangespoord door een aantal andere forumbezoekers, dacht ik dat het nu toch maar eens moest gebeuren, dat ik ook wat van mijn bezigheden op het forum zet. Dan zijn er misschien nog veel meer mensen die er plezier aan kunnen beleven, niet waar?
Eerst maar even wat informatie over m’n hele baan in wording:
Thema: Druk bereden geëlektrificeerde hoofdlijn in Duitsland, met aftakking(en) naar een niet-geëlektrificeerde zijlijn. Zowel aan de hoofdlijn als aan de zijlijn komt een station. Het wordt geen nabouwen van een echt bestaande situatie, maar is geïnspireerd op het gebied rond Koblenz met spoorlijnen langs de Rijn, de Moezel en de Lahn.
Tijdperk: Periode IV, rond 1980.
Schaal: 1:160, oftewel N.
Materiaal: Mijn railmateriaal is Fleischmann Piccolo, mijn treinen bijna allemaal ook.
Techniek: De baan wordt aangestuurd door een blokgestuurde systeem, ontworpen door de
HCCM. Dit systeem wordt aangestuurd door een eigen programma (geschreven in Pascal, draaiend onder good old MS-DOS). Hiermee aangestuurd kunnen de treinen automatisch hun rondjes rijden, maar natuurlijk zijn er veel mogelijkheden om zelf de treinenloop te beïnvloeden. Naast het aansturen van de treinen worden ook wissels, seinen en overwegen door de computer aangestuurd.
Toelichting: Met een achtergrond in de elektronica en informatica en van jongs af aan interesse in treinen, is een computergestuurde modelbaan voor mij de ultieme hobby. Deze baan moet voldoende mogelijkheden bieden voor automatisering, terwijl de mogelijkheid tot handmatig bijsturen een absolute must is. De hoofdlijn moet dan ook voldoende ruimte bieden voor het automatisch laten rijden van (lange treinen), terwijl het handmatige aspect meer op de zijlijn en in de stations aan de orde komt.
Locatie en afmetingen: Zolderkamer boven garage, ongeveer 6,50x2,75 meter. Langs twee lange en een korte zijde ben ik bezig hier een baan te bouwen. De langgerekte U-vormige baan is en blijft wat asymetrisch, omdat een deel van de ruimte is in gebruik voor een werktafel, en langs de andere zijde is de ruimte voorlopig alleen nog maar gereserveerd voor de baan. Omdat ik allang geleerd heb dat het de voorkeur verdient om tijdens het bouwen van de baan toch ook (een beetje) te kunnen rijden, heb ik ervoor gekozen om niet meteen de volledige omvang van de baan te realiseren. Dan blijft het ook afwisselend!
Onderwerp van dit draadjeDit draadje zal gaan over een klein deel van mijn baan, namelijk het
zijlijnstation, en hoe dit tot stand is gekomen. Omdat de tijd die ik aan de hobby kan besteden nog wel eens tegenvalt, heb ik een poos gewacht met dit draadje. Nu heb ik tenminste e.e.a. dat ik de komende tijd kan laten zien, zonder dat het weken stil blijft van mijn kant omdat ik geen tijd heb gehad om met de baan bezig te zijn.
Maar nu, genoeg gepraat, hoog tijd voor wat beeldmateriaal:
Hierboven het
sporenplan bij het zijlijnstation. De zijlijn is in blauw getekend, op de voorgrond de lager liggende hoofdlijn in groen. Aan de rechterkant takt de zijlijn af van de hoofdlijn en gaat direct de tunnel in. Via een klein schaduwstation (3 sporen) en een keerlus, komt de zijlijn vanaf rechts aan bij het station. Aan de linkerkant van het station vertakt de lijn zich in twee zijlijnen die ieder verdwijnen in een tunnel. Rond het station staan nog de ouderwetse armseinen (inrij- en voorseinen), op het station zelf staan een aantal dwergseinen.
Nadat de onderliggende hoofdlijn was gerealiseerd en operationeel, kon er worden begonnen met de bouw van de zijlijn en het station.
De
ondergrond van het station is van 6mm triplex, dat ik eigenlijk overal op de baan gebruik. Mits regelmatig ondersteund is dit voor N-spoor stevig genoeg.
Omdat ik de aandrijvingen van de wissels op de zichtbare delen van de baan niet hoef te zien, worden ze op de kop gemonteerd. Hiervoor moet er dus uitsparingen worden gemaakt in de ondergrond. Zorg ervoor dat je de uitsparingen wijd genoeg maakt, zodat je in geval van nood de aandrijving kunt verwisselen (ook al blijft dit priegelen).
Nadat ik op de plaatsen waar rails komt eerst een 2mm dun laagje
kurk heb gelijmd, is het tijd om de rails te gaan aanbrengen.
Hiervoor gebruik ik textiellijm. Een dun streepje aanbrengen op het kurk, en dan de rails erop leggen en vastklemmen. Na een nachtje drogen ligt de rails dan prima vast. Voordeel van de textiellijm vind ik dat het niet gelijk vast zit (mogelijkheid tot correctie tijdens het leggen) en dat het na droging toch iets flexibel blijft. Mocht het nodig zijn dan is de rails hierdoor later toch nog vrij eenvoudig weer los te krijgen.
De wissels lijm ik niet, maar deze liggen vast tussen de rails aan weerszijden.
Op plaatsen waar ik met de lijmklemmen niet bij kan, bewijzen de ‘prikkers’ hun dienst. Eventueel eerst een klein stukje kurk erop prikken, en dan de rails ermee vastprikken op de ondergrond. Na een nachtje kunnen de prikkers er weer uit en ligt de rails vast.
Als de rails op z’n plek ligt, is het tijd om te gaan
proefrijden. Hiervoor hoeft nog niet alle bedrading te zijn aangebracht. Sterker nog, hoe minder eraan zit, hoe liever. Want als er nog wijzigingen nodig zijn, heb je hier alleen maar last van.
Voor de beeldvorming er maar eens een stationsgebouw naast gezet en een mini-diorama met wat groen. Anders is het ook zo’n kale boel.
Gelukkig ging het proefrijden goed. En daarmee was de baan vrij voor de volgende stappen, namelijk om er langzaam maar zeker een echt station van te maken.
Maar daarover binnenkort meer.
Groets, Hans
