De terugkeer van het Eiland Waan

[Tulpendaal]

Eiland Waan is een legende, ben benieuwd de nieuwe Waan te zien in de toekomst hopenlijk

[RobK]

Een blik in de duistere diepten van de tramremise op het eiland Waan.

Ehm... diep?


Hoediepdeloods by Rob Kievit, on Flickr

[Pauldg]

10 tot 15 cm? Het lijkt meer een poppenkast met een gordijntje 

[RobK]

De "nuttige" lengte van de sporen is v.l.n.r. 5, 12 en 16cm. Het rechterspoor loopt door de achterwand heen.

Inderdaad, meer dan een gevel is het niet.

[Ronald Halma]

Goed om je weer bezig te zien, Rob

[RobK]

(Graag gedaan, Ronald.)

Nu duidelijk is welke delen van het traject zichtbaar blijven als veldspoor, kan het ballasten worden voltooid.

Bakwagen MER No.21, nogal martiaal bijgenaamd 'Dreadnought' ('vrees niets'), heeft de ballast aangevoerd. Nu de ketelwagen met verdunde houtlijm nog  . Rondom de wissels werk ik niet met de druppelmethode, om te vermijden dat de wisseltongen ook worden vastgelijmd. Daar ligt de ballast in een nauwkeurig aangebracht streepje houtlijm.

Het voorbeeld werd in 1926 door de Manx Electric Railway gebouwd op de draaistellen van de gelijkgenummerde bagagemotorwagen 21, die was gesloopt. Het model is eigenbouw en rust op overgebleven draaistellen van Wrightlines, die van 0e zijn omgespoord naar 0m. Frame van messing, houtwerk van fineer.


MER Dreadnought 7mm/ft by Rob Kievit, on Flickr

[RobK]

Soms zie ik een foto en dan denk ik: dat kan ik precies zo ensceneren.

Bijvoorbeeld bij deze foto (met toestemming van de Manx Electric Railway Society). Open motorwagen 14 is ingezet als werkwagen en is in Laxey onderweg met een ladderwagen.

(Foto: Edward Gray/MERS Collection)




Op het Eiland Waan rijdt dezelfde wagen 14 rond, hier met een andere ladderwagen van de Manx Electric, voor dezelfde gevel van de Mines Tavern.


Waan-A14-TowerCar by Rob Kievit, on Flickr

[Noordernet]

Dit is leuk! Die gesloten wagen onder het bovenleidingsbordes ook, een intrigerend ding. De MER en ‘Waan’ hebben erg inspirerend materieel.

Wolter

[RobK]

 

Het werk gaat voort, en de volgende update zal zeker eerder komen dan over twee jaar!

Enfin, jaren later: de Waan-update, oktober 2022

Het Eiland Waan, versie 2, is weer eens uit de mottenballen gehaald. Ik heb inmiddels wat onderhoudsklusjes gedaan aan de sporen, de bovenleiding en de gebouwen. Zie ook de foto's, al is er niet veel zichtbaars veranderd.

    De deurpost tussen de remisesporen 12 en 13 is een halve centimeter naar links verplaatst. Daardoor rijden nu ook de bredere trams (Combino A204) en de langere wagens (Tw. 34, Aachen 1010) profielvrij over spoor 13 door de remise;


Waan-onderhoud okt. '22 by Rob Kievit, on Flickr


Waan-onderhoud okt. '22 by Rob Kievit, on Flickr

    De wisselomzetters van deze twee sporen lagen ook binnen profiel. Die zijn een centimeter verder buiten het spoor gezet. De trams naar Manx' voorbeeld hebben wel een geringe overhang met hun draaistellen dicht bij de kop van de wagenbak, maar nieuwe Waanse trams zoals de Duitse 1010 en 34 steken in krappe bogen een flink stuk buiten het spoor;


Waan-onderhoud okt. '22 by Rob Kievit, on Flickr

    De bovenleiding boven het verborgen keerspoor 21 loopt nu door tot het einde. Sommige trams liepen daar onder de draad uit;


Waan-onderhoud okt. '22 by Rob Kievit, on Flickr


    Spoor 1 en spoor 21 zijn nu ABC-sporen. Als een tram met een daartoe geprogrammeerde Lenz-chip op zo'n spoor aankomt, stopt hij en vertrekt na een wachttijd in de omgekeerde richting. Daarmee is een automatisch pendelbedrijf mogelijk geworden;


    In de sporen 10 en 20 is een eenvoudige wachtschakeling ingebouwd. Een tram komt nu tot stilstand op een niet gevoed deel van spoor 20; een achteropkomende tram geeft de voorligger spanning, waardoor die wegrijdt en de achterligger vervolgens op het dode gedeelte stopt. Het systeem werkt - alleen bij bovenleidingbedrijf - met van elkaar geïsoleerde spoorstaven, waardoorheen de niet-geïsoleerde wielstellen spanning doorgeven aan het geheel voedingsloze wachtgedeelte;


trackplan-Waan2 by Rob Kievit, on Flickr

    Het klapwissel in spoor 1 beweegt nu lichter en kan makkelijker worden opengereden;
    De rechtdoorgaande wisseltong in de oostelijke overloopwissel tussen spoor 1 en 2 steekt nu niet meer boven het spoor uit.

Het dak van de remise is vastgezet, zodat het niet meer tussen de dubbelgeklapte baandelen rondstuitert wanneer de baan wordt opgeborgen.

In de spoorkruising voor de remise zijn de contrarails opnieuw - en beter - aangebracht. De bestrating, het wybertje, moest worden vervangen.


Waan-onderhoud okt. '22 by Rob Kievit, on Flickr

Tussendoor kreeg elok MER 23 een nieuwe 'oude' pantograaf. Daarmee is eindelijk de aangepaste Zwitserse beugel vervangen die de lok bij voltooiing 'voorlopig' kreeg.

Voor...


Manx Electric Loco 23 pantograph by Rob Kievit, on Flickr

en na:


Manx Electric Loco 23 pantograph by Rob Kievit, on Flickr

Tenslotte werd de materieellijst op eilandwaan.blogspot.com bijgewerkt.

[NS264]

Hoi,

Leuk weer eens een update te zien.
Ergens diep in de Railhobbyarchieven staat ie nog ergens in een artikel.

Gr. Koen.

[Tulpendaal]

 (y)Rob het blijft een plaatje.
gr Joke

[Hans van de Burgt]

Ha, Joke… leuk weer eens wat van je te lezen.
Je was dit jaar helaas nauwelijks op het forum.

Gr, Hans

[Dave.......]

Wat een leuk baantje 

[RobK]

Het Eiland Waan, inmiddels versie 2, bestaat al 26 jaar. Geen wonder dat onderhoud van het rollend materieel een factor van belang is. Onderhoud, of upgrading, in dit geval.

Open aanhangrijtuig 49 is oorspronkelijk een witmetaal-bouwkit van Wrightlines, van een open rijtuig op basis van een Eerste Wereldoorlog-goederenwagen. Voorzover ik me kan herinneren is het de eerste bijwagen van het Eiland Waan. De oorspronkelijke witmetalen WOI-draaistellen waren niet behoorlijk aan het rijden te krijgen, en die heb ik indertijd vervangen door zelfgebouwde trucks naar het voorbeeld van de Milnes plate-framed oerdraaistellen van de Manx Electric Railway, die op hun beurt weer ontleend waren aan de vroegste stoomtram-rijtuigdraaistellen.


Plate-framed tram bogie 1:43½ by W.P. Cubbon, on Flickr

De wielstellen zijn  Slaters schijfwielen voor 21mm spoorwijdte, die gelukkig makkelijk naar 22,5mm konden worden verschoven.

De wielstellen hadden puntlagers, en indertijd heb ik de aseinden dus netjes laten lopen in de bijgeleverde konische lagerschaaltjes. Daarvoor moest het draaistel wel breder worden dan ik eigenlijk wilde. Door de opzettelijk flexibele, zeg maar slappe, constructie van de trucks vielen bovendien de wielen er regelmatig uit. Nou is het mooi geweest.

De wielstellen lopen nu in zelf gefabriceerde lagerbusjes, elk bestaande uit een stukje buis met een flensje gemaakt uit een stukje buis met een grotere diameter.


Plate-framed tram bogie 1:43½ by Rob Kievit, on Flickr

Die lagerbusjes steken door het oorspronkelijke asgat in de draaistelwang dat omlaag iets is uitgevijld. Daardoor kunnen de lagers op en neer bewegen; een soort scheenplaatconstructie dus. Een fosforbronsdraad bovenop de lagerbusjes duwt ze omlaag, waardoor de assen worden afgeveerd. De veerdraad is te zien aan de binnenkant van het draaistelframe.


Plate-framed tram bogie 1:43½ by Rob Kievit, on Flickr

Hier is een video van 7 seconden:
https://youtu.be/uTHbOTJBCG8

Herbouwd is het draaistel duidelijk minder breed dan de puntgelagerde uitvoering.


Plate-framed tram bogie 1:43½ by Rob Kievit, on Flickr

[RobK]

Het Eiland Waan, inmiddels versie 2, bestaat al 26 jaar. Geen wonder dat onderhoud van het rollend materieel een factor van belang is. Onderhoud, of upgrading, in dit geval.

Open aanhangrijtuig 49 is oorspronkelijk een witmetaal-bouwkit van Wrightlines, van een open rijtuig op basis van een Eerste Wereldoorlog-goederenwagen. Voorzover ik me kan herinneren is het de eerste bijwagen van het Eiland Waan. De oorspronkelijke witmetalen WOI-draaistellen waren niet behoorlijk aan het rijden te krijgen, en die heb ik indertijd vervangen door zelfgebouwde trucks naar het voorbeeld van de Milnes plate-framed oerdraaistellen van de Manx Electric Railway, die op hun beurt weer ontleend waren aan de vroegste stoomtram-rijtuigdraaistellen.


Plate-framed tram bogie 1:43½ by W.P. Cubbon, on Flickr

De wielstellen zijn  Slaters schijfwielen voor 21mm spoorwijdte, die gelukkig makkelijk naar 22,5mm konden worden verschoven.

De wielstellen hadden puntlagers, en indertijd heb ik de aseinden dus netjes laten lopen in de bijgeleverde konische lagerschaaltjes. Daarvoor moest het draaistel wel breder worden dan ik eigenlijk wilde. Door de opzettelijk flexibele, zeg maar slappe, constructie van de trucks vielen de wielen er regelmatig uit. Nou is het mooi geweest.

De wielstellen lopen nu in zelf gefabriceerde lagerbusjes, elk bestaande uit een stukje buis met een flensje gemaakt uit een stukje buis met een grotere diameter.


Plate-framed tram bogie 1:43½ by Rob Kievit, on Flickr

Die lagerbusjes steken door het oorspronkelijke asgat in de draaistelwang dat omlaag iets is uitgevijld. Daardoor kunnen de lagers op en neer bewegen; een soort scheenplaatconstructie dus. Een fosforbronsdraad bovenop de lagerbusjes duwt ze omlaag, waardoor de assen worden afgeveerd. De veerdraad is te zien aan de binnenkant van het draaistelframe.


Plate-framed tram bogie 1:43½ by Rob Kievit, on Flickr

Hier is een video van 7 seconden:
<a href="https://www.youtube.com/v/uTHbOTJBCG8" target="_blank" class="new_win">https://www.youtube.com/v/uTHbOTJBCG8</a>

Herbouwd is het draaistel duidelijk minder breed dan de puntgelagerde uitvoering.


Plate-framed tram bogie 1:43½ by Rob Kievit, on Flickr