Wissels, aandrijving met electromagneet of servo?

[Joost O]

Hallo allemaal:

Mijn oude electrische wissels (Fleischmann) hebben electromagneten om ze om te schakelen.
Tegenwoordig lees ik op het forum veel over servo's e.d.

Kan iemand mij uitleggen wat de voor- en nadelen van servo's om wissels aan te drijven zijn, in vergelijk met electromagneten?

Kun je in principe beide systemen op alle soorten wissels toepassen?

Bij voorbaat dank,

Joost

[henk]

Voordelen: natuurlijker bewegimg van de wisseltongen, vrijwel geruisloos en goedkoop.
Nadelen: wat lastiger te monteren en bij analoog gebruik is extra stuurelectronica nodig.

[Reinout van Rees]

(Oude) wissels met standaard electromagneten? Die zijn enorm betrouwbaar, maar zetten de wissel wel in één klap om. Als het in één klap omzetten je niet stoort: gewoon zo laten.

Als je wilt dat het langzamer of geluidslozer wordt omgezet? Dan zijn servo's lekker goedkoop in vergelijking met andere methodes. Een servo van 2 euro (mits in China besteld) in vergelijking met een conrad aandrijving (8 euro ofzo, niet altijd even betrouwbaar) of een mooie tortoise aandrijving (15 a 20 euro), dat scheelt nogal wat in kosten.

Nadeel is dat je het zelf zult moeten monteren (tenzij je de kosten verdubbelt of verdrievoudigd met montagesetjes) en dat je voor aansturing zult moeten zorgen. Het is geen kwestie van wat analoge draadjes. Beetje arduino knutselen of een digitaal bouwsteentje. In eerste instantie kunnen servo's dus bewerkelijker overkomen (en zijn) dan een standaard electromagneet-aandrijving.

(Zelf vind ik wat klussen wel leuk en dan verslaat niets ook in de verste verte maar een setje servo's).

Ook kant en klare servo-oplossingen zijn er te koop, maar dan zit je niet meer aan de 1 a 2 euro per servo.

Reinout

[phdirk]

Hi All,

Dat wissels met elektromagneten enorm betrouwbaar zijn onderschrijf ik niet. Ik heb zelf Fleischmann Profi wissels en die laten het, zeker bij onvoldoende vermogen op de magneten, nogal eens afweten. Ik heb ook een paar oude Roco wissels, die nooit een slag missen.
Op dit forum en andere fora wordt veelvuldig verslag gedaan van slechtwerkende wissels van Fleischmann, maar ook van Märklin.
Dat is met allerlei kunst- en vliegwerk wel op te lossen, maar dat maakt de wisselaandrijvingen met elektromagneten niet à priori enorm betrouwbaar.

[Joost O]

Fred: Dank voor de verbetering, heb het bericht aangepast.

Misschien is één servomotor nog net niet te duur voor me, maar dan heb ik geen geld voor treinen meer en waarschijnlijk ook geen pensioen 

Reinout, Henk, phdirk: Bedankt voor de toelichtingen!

Groeten,

Joost

[Richey]

Ik ben het met phdirk eens: Fleischmann's met de originele motoren zijn vaak niet betrouwbaar.
Zelf halen we alle elektrische motoren er af en hebben we er een motortje op basis van een relais onder zitten: Missen nooit een slag.

Groet,

Richard

[Joost O]

Goedemiddag heren:

Het taalgebruik is me nu duidelijk.
Ik zou graag weten of de reacties die ik op mijn oorspronkelijke vraag kreeg, afdoende zijn, of zijn er nog andere voor/nadelen waar ik op moet letten?

Nog een andere vraag: heeft iemand ervaring met zelfbouw van electromagnetische wisselaandrijvingen? Met de zoekfunctie heb ik een aantal zelfbouw draadjes gevonden, maar geen met electromagneten.

MVG,

Joost

[Klaas Zondervan]

@Joost, in een grijs verleden, in mijn tienertijd, heb ik zelf spoelenaandrijvingen gebouwd. Dat had verschillende redenen. Als scholier was je al blij als je genoeg geld bij elkaar had gesprokkeld om een wissel te kopen. Om er dan ook nog een aandrijving bij te kopen was net een stap te ver. Verder had ik het niet zo op de aandrijvingen die de treintjesfabrikanten maakten. Als je even niet oplette gingen ze in rook op.
Maar ik was wel in staat om her en der (gebruikt) koperlakdraad te verzamelen en daar wikkelde ik dan mijn eigen elektromagneten van.
Het verschil met de commerciële magneten was dat die van mij veel meer windingen hadden en dus minder stroom trokken en daardoor minder snel kans liepen om te verbranden. Ze waren daardoor ook veel groter, en moesten daarom onder de tafel gemonteerd worden.

Ik ben al vrij snel van deze techniek afgestapt en heb al jaren geëxperimenteerd met allerlei vormen van motoraandrijving. Die bouwde ik dan van mechaniekjes die op mijn werk in de schrootkist verdwenen.
Nu gebruik ik servo's, maar op een alternatieve manier. Uit die servo sloop ik alles wat hem tot servo maakt, zodat ik uiteindelijk alleen een motor met tandwielkast overhoud.

Spoelenaandrijvingen vind ik persoonlijk ondingen. Ze trekken een bak stroom, weliswaar maar heel kort, maar die stroom moet toch ergens vandaan komen. Zoals hierboven ook al gezegd, ze verbranden snel als je even niet oplet. En ik vind dat ze veel te duur zijn voor wat je krijgt.
Het voordeel van servo's of andere vormen van motoraandrijving dat de beweging van het wissel veel realistischer is.

[Bert van Gelder]

Beste allen,

Ik heb de berichten over de terminologie (servo vs. servomotor), en het gebruik van de zoekfunctie afgesplitst. Het draadje van Joost dreigde wat onder te sneeuwen.

Wil je het teruglezen:

http://forum.beneluxspoor.net/index.php/topic,68440.0.html

Gr, Bert

[oudebiels]

Over het thema:
ik zag onlangs in de encyclopedie hier ook een stukje over het gebruik van geheugendraad bij de bediening van een wissel.
In wezen simpel en met een mooi langzame en geruisloze(?) beweging van de wisseltongen.
(werkt natuurlijk niet wanneer je je rails op de keukenvloer moet leggen wanneer je wilt 'spelen').   

Gr.
oudebiels

[Klaas Zondervan]

Geheugendraad heeft ook zijn nadelen. In één stand van het wissel moet er continu stroom door de draad lopen. Ongeveer 200mA bij een vrij lage spanning. Mijn persoonlijke inschatting is dat geheugendraad heeft afgedaan sinds de introductie van de servo's.

[Silvolde]

Brawa verkocht destijds armseinen met geheugendraad. Deze werkten op 1,1 Volt. De stroomopname en de daaraan verbonden energieverliezen zijn alleen van toepassing als het sein geactiveerd wordt. Ik neem aan dat dit (voor)sein veilig is.

Een grotere 'energievreter' is de hoogohmige aandrijving van Röwa wissels. Deze blijven continue bekrachtigd. Daar bovenop komt de stroomopname van een relais wat voor hartstuk aansturing en andere functies parallel geschakeld wordt.

Groet,
Rob

 

[Carel Ruysink]

Klaas haalt het even aan en verder wordt het in grote getale geroepen dat servo/motoraandrijving veel realistischer is. Zelf ook jaren gevonden en onder mijn oude modules zaten heel wat Lemaco's (ben ik toch niet zo kapot van, gevoeliger dan je zo denken).
Nu twijfel ik wat over het vermeende realisme. In het echt (1op1) tornt de wisseltong inderdaad langzaam bergop tot halverwege maar dan valt hij in een klap bergaf in het slot.
Ik vindt wissels die mooi langzaam omgaan altijd een prachtig gezicht maar in "het echt" overheerst de harde klap naar mijn gevoel.
Zoals gezegd, ik loop behoorlijk te twijfelen wat ik zal doen op mijn nieuwe baan.

Hoe zien jullie dat?

Groet, Carel.

[Klaas Zondervan]

De constructie met tongen die over een hobbel worden getild is volgens mij typisch Nederlands. In België heb ik wissels gezien die niet zo'n hobbel hebben, maar wel een soort grendel die de tong vastlegt. Ik heb er een keer naast gestaan toen zo'n wissel omliep. Wat je dan ziet gebeuren: Eerst komt de grendel van de aanliggende tong los. Die tong begint dan te bewegen. Als de eerst tong halverwege is begint de andere tong te bewegen, en als die aanligt wordt zijn grendel gesloten.

Dat effect van de hobbel zou je met een servo kunnen nabootsen. Je laat de tongen eerst langzaam bewegen tot ze op de helft zijn, en het laatste stukje laat je de servo full speed gaan. Moet softwarematig wel op te lossen zijn.

[Reinout van Rees]

Niets weerhoud je om je servo's sneller in te stellen. Bonus als de eerste helft van de beweging wat trager en de tweede helft wat sneller gaat 

Ach, het is wel zo dat het realistischer is om ze niet in één klap om te laten gaan. Wel is het goed om in het echt even te kijken hoe snel/langzaam het gaat. Ik heb het idee dat het nogal eens wat langzaam wordt ingesteld om het effect meer op te laten vallen. (Zelf heb ik met de stopwatch bij filmpjes van armseinen zitten timen hoe snel het ging. Daar zat nogal wat variatie in.)

En in hoeverre voegt een meebewegende wissellantaarn niet meer toe dan de snelheid/geleidelijkheid? Even om aan te geven dat het niet alleen-zaligmakend is.

Reinout