Projekt 083-338

[ex44]

Lijsten van Klein- en/of M&D-wagons die door Roco zijn "heruitgegeven" ken ik niet, evenmin als lijsten van Fleischmann-wagons (en/of lokomotieven) die door Roco zijn "heruitgegeven".
En de ambitie om zoiets te gaan samenstellen koester ik ook niet. Ik krijg het al amper voor elkaar om de lijsten (in Excel) van mijn loks, rijtuigen en wagons een beetje fatsoenlijk bij te houden. Er staan dingen in die ik al lang geleden heb verkocht, en er zijn dingen aanwezig die nog nooit in die lijst zijn gezet. Eens in de twee of drie jaar haal ik alles over batterij om de boel weer eens op orde te krijgen en de lijsten weer actueel te krijgen. Wordt wel weer eens tijd...

zodra de rangeerafdeling of de trein in beweging kwam weerklonk er zacht gegak van de ganzen die kennelijk in de wagon zaten

Dat lijkt mij een alleraardigst effect! Vooral dat woordje "zacht' spreekt me wel aan. Hoe zou de bouwer het voor elkaar gekregen hebben het gegak alleen te laten klinken wanneer de desbetreffende wagon in beweging is?

Op de LGB-baan in Nienoord (Leek) rijdt (of reed, eerlijk gezegd is het al even geleden dat ik daar was) een wagon rond waaruit het geblèr van schapen klinkt, Vond ik ook wel aardig en een stuk realistischer dan het blikken namaakgeluid van stoomlokomotieven.

En inderdaad, ik noemde kleinvee als schapen, geiten, varkens en kalver, maar pluimvee als ganzen (en kalkoenen? Ik weet niet of die eind EpIII al zo algemeen waren als heden ten dage. Putenbrust vind je vandaag de dag in elke supermarkt en bij elke slager, maar of dat toen ook al zo was? Ik kan het me niet herinneren) en wellicht ook hoender. Hoewel ik me afvraag of de openingen in zij- en kopwanden niet groot genoeg zijn om een beetje avontuurlijk ingesteld hoen een ontsnappingspoging met serieuze kans op succes te laten ondernemen.
Frankrijk en Polen zijn niet de enige landen waar ganzen worden gewaardeerd vanwege hun voedzaam- en ook smakelijkheid. Ook in Duitsland staan ze geregeld op het menu, net als in Hongarije, Bulgarije, Oekraïne en weet ik waar nog meer. Zelfs in Nederland kennen we, hoewel het nauwelijks nog gebruikt wordt, het begrip ganzenhoed(st)er.
Oja, en in vroeger dagen werden ganzeveren gebruikt als schrijfgereedschap. Al raakte dit schrijfgereedschapal zo'n beetje in onbruik, om plaats te maken voor de kroontjespen, toen het fenomeen "spoorwegen" een beetje op gang begon te komen.

Vandaag bracht de post een pakje naar het afhaalpunt en nadat ik het had afgehaald bleek er, naast een boek over de Baureihe 19 en een boek over de Baureihe E 17, een boek over Bethel Henry Strousberg in te zitten. Niet zo gek, want ik had ze alledrie ook besteld. Over deze man had ik al eens een tamelijk uitgebreid essay gelezen en ik vond het een fascinerende figuur, zodat ik, toen ik het boekje zag staan in de lijsten van Patrick Meeder, niet lang hoefde na te denken en het heb toegevoegd aan het lijstje bestellingen.



Daar ga ik eens lekker voor zitten!

Bis in die Tage!

[hervé]

bij het opzoeken van  "Gänsetransport"  kom je terecht in  . . . Algermissen:
Algermissen (Landkreis Hildesheim)
". . . profitierte der Ort von der neuen Eisenbahnstrecke Hildesheim–Lehrte  . . .   in den Betrieben wurden für das Weihnachtsfest jährlich bis
zu 130000 Gänse gemästet. Die Reichsbahn baute für die Gänsetransporte aus Polen und Russland sogar einen eigenen Gänsebahnhof. ... "
>    als men geschikte Duitse woorden intikt op gccgle, dan vindt men wel wat over ganzenkwekerij & -consumptie, vroeger en nu ...
      "in de jaren 1950 nog  +/-200.000 ganzenhouderijën, A°2023 nog  +/-4.000 ..."   
       Blijkbaar zijn of waren (kerst)ganzen in Duitsland ongeveer zoiets als (kerst)kalkoenen in de VS..
       Vandaar ook het gebruik van Verschlagwagen ...
     

[hervé]

. . . en wellicht ook hoender. Hoewel ik me afvraag of de openingen in zij- en kopwanden niet groot genoeg zijn om een beetje avontuurlijk ingesteld hoen een ontsnappingspoging met serieuze kans op succes te laten ondernemen.  .. . . .  Bis in die Tage! 

Denk dat  'kiekens'  dan wel kippen, misschien fazanten, gezellig meereden in die extra, kleine kooitjes onderaan de Verschlagwagen. Echter, verder speurwerk is hierbij nog nodig    
>   _{https://www.modellbahn-fokus.de/product/H0/Fleischmann/Verschlagwagen/4-2-0-002021-45188-0-gb-1-2-2-0-0-1-0-0/index.html}

[ex44]

Helaas reden de wagens die voorzien waren van die "kooitjes tussen de assen" in mij  tijd al niet meer rond. Er zal wel niet meer al te veel behoefte aan geweest zijn...

[sneek]

Die SSlmas 53 leent zich trouwens ook prima als laatste wagen van een trein, uiteraard met brandende olielantaarns als sluitsein;

[ex44]

"...leent zich als laatste wagen van een trein..."

Dat is wel een opmerking die me aan het denken zet.
In de werkelijkheid maakt men zich niet al te druk over wat voor een wagen er al dan niet aan het eind van een trein komt te staan. Daar is het maar net hoe het uitpakt; een (goederen)trein wordt zodanig samengesteld dat er onderweg met zo weinig mogelijk rengeerbewegingen wagons uitgezet kunnen worden. Over wat voor wagen er aan het eind van de trein terecht komt maakte men zich doorgaans geen zorgen, vroeger niet en vandaag de dag ook niet. Sluitseinen erop en gaan.

Bij de Fremo worden tijdens de sessies de treinen (min of meer) volgens dezelfde principes als het grote voorbeeld samengesteld, dus ook daar maakt men zich niet druk om het type wagen die de rode lantaarn moet gaan dragen. Sterker nog, in de meeste gevallen maakt men zich niet eens druk over het fenomeen sluitlantaarn, al is er wel een stroming die er voorstander van is dat het principe sluitlantaarn (consequent) gehanteerd gaat worden.

Momenteel is er bij mij thuis nog geen sprake van een modelbaan waarop gereden kan worden, maar in ons vorige huis, waar dat wel het geval was, maakte ik mij niet zo heel erg druk over de treinsamenstelling van goederentreinen - ik nam gewoon de wagons die ik leuk vond. Maar de laatste wagen koos ik toch altijd wel bewust uit. Meestal was dat een gesloten wagen en niet een rongenwagen of een open wagen of zo. Waarom ik dat zo deed? Geen idee, kwestie van smaak, denk ik.

Zo'n SSlmas 53 als sluitwagen kan dus prima, geen probleem.
Maar waar men in werkelijkheid de sluitseinen, al dan niet brandend, in een handomdraai van de wagen haalt en op een andere wagen zet, is dat in model niet zo makkelijk. Daar is het plaatsen van die dingen, zeker als ze nog kunnen branden ook, nogal definitief, Eenmaal op een wagen geplaatst, is de flexibiliteit qua inzet van die wagen behoorlijk ingeperkt, al was het alleen maar vanwege het ontbreken van een functionele koppeling.

Zelf heb ik ook eens een wagen van sluitseinen voorzien (weliswaar de onverlichte versie, de 'bordjes', want in Lümmeln is het altijd dag), samen met schroefkoppeling, remluchtslangen en de hele rimram. Een silowagen, Kds 54 of 56, geloof ik. Sluitseinbordjes van Weinert.

Daar komen, denk ik, jouw verlichte exemplaren ook vandaan? Ik vind dat ze er knap op zitten, mooi gedaan! Wel vraag ik me af of je ook ergens een decoder hebt verstopt om ze aan en uit te kunnen zetten, en zo ja, waar dan? Misschien is het ook interessant om te laten zien hoe je de stroomafname hebt geregeld. Mocht je je geroepen voelen, ik zal het je niet kwalijk nemen als je daarvoor hier wat ruimte in beslag neemt!

Op zoek naar de "Kds-met-sluitseinen", die ik niet gevonden heb, kwam ik nog wel mijn enige wagon uit de ateliers van M&D tegen, nr 417/1:



Met Giftflaggen ipv sluitseinen.

Iedereen een fijn weekeinde gewenst.

[ex44]

Oke, een korte deze keer. Hieronder een plaatje van een doodnormale goederenwagon, een gesloten wagon van het type dertien-in-een-dozijn.
Maar wat is er vreemd aan?

[grossraumwagen]

Ik neem aan dat je het remhuis bedoelt.
Deze waren in tp. 4 niet meer zo talrijk, maar kwamen vast nog wel voor.
In de display 75952 zit er ook een, maar dat is een .Gbrs-v 245, dus met verwarmingsleidingen.

Verder is de kunststof handgreep op de hoek bij het bordes bij dit exemplaar vervangen door een metalen versie.

[ex44]

In de display 75952 zit er ook een, maar dat is een .Gbrs-v 245, dus met verwarmingsleidingen.

Dat zou kunnen, maar dit is gewoon een enkele wagen die Roco een aantal jaren geleden in het assortiment had.

Verder is de kunststof handgreep op de hoek bij het bordes bij dit exemplaar vervangen door een metalen versie.

Dat zou kunnen. Ik vervang ze door handgrepen van messingdraad als de originele kunststoffen stuk zijn, maar dan wel alle handgrepen op dezelfde wagen. Alle handgrepen vervangen van alle wagens is niet te doen, daarvoor zijn er teveel.
Daarvoor gebruik in 0,4 mm messingdraad. 0,3 mm zou meer op schaal zijn, maar dat oogt minder mooi, te fijn, als het ware. Soms moet je dingen iets groter maken dan eigenlijk moet, gewoon omdat dat beter lijkt. Zoals ballast, als je dat exact op maat maakt, lijkt het ballastbed wel uit zand te bestaan. Iets grover dan moet is soms wel eens goed.

[ex44]

Ik neem aan dat je het remhuis bedoelt.
Deze waren in tp. 4 niet meer zo talrijk, maar kwamen nog wel voor.

Daar moet ik nog op reageren.
Als ik mijn directe bron (SC zelf) moet geloven (en ik zie geen reden om dat niet te doen) kwamen er in EpIV geen remmershuisjes meer voor.
Met betrekking tot de hierboven afgebeelde wagen zijn er dus twee mogelijkheden:

-Roco heeft de wagon gefabriceerd naar een concreet voorbeeld, wat zou inhouden dat SC het mis heeft omdat er nog tenminste één wagon met remmershuisje in (een deel van) EpIV heeft rondgereden
-SC heeft wel gelijk, Roco heeft een fantasiemodel op de markt gebracht

Wie het weet mag het zeggen, wat dat betreft zou ik wel willen weten waar grossraumwagen de info, dat er in EpIV nog wel remmershuisjes voorkwamen, vandaan heeft.

À propos remmershuisjes: in een doos ongeregeld vond ik nog een drietal Omm37's, zonder OVP, maar alle drie mèt remmershuisje (nou ja, een soort hokjes zonder deuren), en ook met verschillende wagennummers.
Omdat ik een poos lang in de veronderstelling heb verkeerd, dat open wagens met houten opbouw eind zestiger jaren al niet meer voorkwamen, zijn deze types dus nogal ondervertegenwoordigd in mijn wagenpark. Vandaar dat ik de gevonden bakjes aan een nadere inspectie heb onderworpen om te kijken of ze een beetje de moeite waard waren, waarbij direct al de gedachte opkwam om die remmershokjes te verwijderen, indien mogelijk.

Natuurlijk heb ik ook SC GW B.3 er bij gepakt, alwaar in het hoofdstukje over het model te lezen staat:

"Zwar stimmen die Hauptabmessungen weitgehend mit dem Vorbild überein, aber sonst möchte man sich als Modellbahner die Haare raufen, daß solche Wagen heutzutage noch konstruiert werden"

Wat mij de lust ontnam verder nog iets met deze wagens te gaan doen.



Het ding op de foto heeft nog een kleun op z'n deur gehad ook...

[hervé]

Heb zojuist nog even de tekst van SC over deze gelaste Duisburg herlezen, in Band3.  Handiger had geweest indien SC duidelijk had neergepend wat er concreet mis is met een Roco-model. Hij heeft het over goedkope wagentjes voor "Anfangspackungen" . En dan begint hij aanbevelingen te geven om kasten en onderstellen van diverse wagentjes te ruilen. Mogelijk zijn de schuine ribben op de flank te volumineus, bijvoorbeeld ... .

[grossraumwagen]

De Roco 46090 Omm 37 (Duisburg) is wel eea mee mis.
De wagenbak is veel te breed en slecht gedetailleerd, de profielen zijn nauwelijks als zodanig te herkennen en zien er meer uit als spaghettislierten.
Roco heeft de wagen jaren later opnieuw aangekondigd maar uiteindelijk gecanceld.

Desondanks is dit het enige model dat er van een Omm 37 met remhuis beschikbaar is.
Exacttrain heeft al meerdere jaren een Omm 34 (Klagenfurt) met remhuis aangekondigd...

De wagens zijn rond 1950 in grote hoeveelheden gebouwd (meer dan 20000 uit mijn hoofd) en waren in de jaren 60 de meest voorkomende wagen.
Van de remhuisjes zijn door de jaren eerst alleen de deuren verwijderd, later in zijn geheel.
De leuning is hierbij aangepast.

Wat betreft de remhuisjes op de Glmhs vind ik in SC niets wanneer deze zijn verwijderd. Tot 19541956 zijn er volgens SC wagens met remhuis gebouwd.
Er zijn meer dan 12000 wagens gebouwd, waarvan een flink deel met remhuis en/of rembordes.
In 1964 (begin omnummeren) waren de laatste met remhuis dus net 10 jaar oud, de kans is groot dat er nog wel zo rondreden, daarna zal het wel minder geworden zijn maar wanneer de laatste verwijderd is vind ik niet terug.

[hervé]

 G - Wagen :    in het hoofdstuk "Von Umbau zum Neubau" (Band 1.2., p94) vind 'k géén foto' noch tekeningen meer van deze wagen(s) met (blikken) remmershuisje.  Wel met handremplatform, dwz. ong. 0.5m langer.  Vroegste bouwjaar is 1960. Wagens met  [3+schuifdeur+3]  zijvlakken per flank. 

Dus (?) gaat het hier over oudere G-wagens (jaren 1950), oorspronkelijk met plankenopbouw en later met multiplex omgebouwd (p46, p80)?
 "Musterwagen zum UIC"  +  "Aufarbeitung oder Umbau".

>   ! !  op blz. 55/57 een tekening van een oorspronkelijk type plankenwagen, maar (reeds) met platenbekleding. En een foto. Met compleet blikken remmershokje, incl. deurtjes. Foto-onderschrift:  April 1960 in Warburg:  Glmhs 50 202 459 (Bj.1955/56) mit "Sardinenbüchsen-Bremmershaus"

Het model (hierboven) draagt het UIC-wagennummer 152 7 xxx.  Nr. 152 9 xxx reeds gevonden. Eventueel verder na te vlooien

_{Nu gras maaien, écht gras ...}

[odaoda]

-

[odaoda]

Als onder andere liefhebber van het DRG/DB-materieel heb ik de voorschriften DV 939 A t/m F aangeschaft. Dat zijn de zogeheten Merkbücher en die geven qua beeld (tekening) en tekst (alle relevante afmetingen en gewichten) van alle materieel weer dat de Duitsers ooit hadden. Dus van stoomlocomotieven  naar dienstwagens. F betreft alle goederenwagens. Hier een paar voorbeelden. Wellicht zijn de oudste delen bij gespecialiseerde antiquairs/boekwinkels in Duitsland te verkrijgen.