BNLS-Werkspoor - DJH NS 5000 ex War Department 73755 (Longmoor) uit messing en witmetaal

[Eelco Storm]

Dit doen ze bij het NSM ook met de mooiste museumstukken .

Klopt, de JSS 1622 zou een van de mooiste stukken van het NSM kunnen zijn. Helaas heeft deze bij de restauratie in de jaren '90 niet de oorspronkelijke ketelbeplating van geblauwd staal gekregen. Dat zou schitterend zijn geweest.

Die 6317 is vrij suf...

Maarreh, Tom, leuk te zien hoe je met drie locs tegelijk bezig bent onder de noemer: detailleren is voor mietjes, alles moet gewoon exact kloppen!   

Eelco

[Tomasso]

Je hebt gelijk hoor Jan, was weer eens aan het geinen. Komt door mijn naam: Tom "geinponum" Bouwman

Enne die JSS is ook zo'n mooie loc. Jammer dat het een andere spoorbreedte heeft, anders ooit nog eens rijvaardig laten maken en vooruit met de geit. Nou ja, het is niet anders.

Maarre, werkt prima aan 3 loc's tegelijk werken, heb altijd wat te doen al naar gelang mijn stemming. De ene keer wil ik moeilijke dingen doen en de andere keer even iets tussendoor en dat werkt prima zo. Zit ook weer een beetje in het "bouw"ritme en daardoor kan ik niet wachten om weer verder te kunnen gaan. Helaas wordt ik nu even tijdelijk in beslag genomen door andere dingen, doordat het niet zo goed gaat met mijn oma en dat werpt momenteel wel zijn schaduw over alles. Maar goed, misschien is dit dan juist wel even goeie afleiding.

[Beached]

Leuk, nog meer frames

Enne, als jullie die JSS 1622 weer aan de gang willen zien, stuur maar hier heen. Wij hebben de juiste spoorbreedte en genoeg ervaring met het herstellen van wrakken naar hun oude glorie, als eenmansproject in de achtertuin

mvg,
Rick
PS. Tomasso, ik moet jouw e-mail adres nog hebben voor dat artikeltje

[Tomasso]

Ha Rick,

Tsja, ben enorm breedsprakig en doe ontzettend lang over 1 onderdeel, die je dan ook nog eens in verschillende stadia en van verschillende kanten gefotografeerd terug ziet komen

Email adres komt er aan

[Ivo tB]

Heb je wel eens gehoord van "Round hole suspension"? In principe boor je de gaten voor de lagers uit behalve een paar, en laat de lagers los in de frames zitten. Achterop soldeer je een soort sub-frametje dat aan een kant aan de lager is gesoldeerd en aan de andere kant strak maar los op de lager zit, en wordt vast gehouden door het volgende sub-frametje enzovoort. Een beetje moeilijk om uit te leggen, maar als je het door hebt is het een verassend simpel en effectieve manier om assen op de juiste plaats te krijgen zonder geouwehoer met hornblocks enzovoort. Daarna kun je het chassis zo compenseren/afveren als je wilt. Zolang die sub frametjes precies zijn kan het frame doen wat het wil. Voor zo'n lange loc zou ik dit gebruiken want dat chassis kan nog zo recht zijn, maar er zijn maar weinig stukjes spoor die zo vlak liggen. Mijn 3900 heeft er genoeg last van op de modulebaan van de club, en dat zijn maar drie assen. 

Rick,

Bedankt voor het artikel. Het is een beetje puzzelen, maar ik denk wel dat ik het snap. En het lijkt inderdaad sterk op de flexibele as ophanging zoals dat is beschreven in het praktijkboek modelspoorwegen (uitgave 1996, Schuyt en Co) op pagina 215 ev. Ook daar wordt een hulpframe tussen de frameplaten toegepast en worden er sleuven (ipv round holes) in het oorspronkelijke frame gemaakt.

Het komt op mij over als een andere manier van realiseren van compensatie.

mvg,
Ivo

[Tomasso]

Ik heb het artikel gelezen, maar kom er niet helemaal uit. Iemand die het kan toelichten?

[St00mboy]

Volgens mij wordt het principe hier ook gebruikt:
http://52fmodels.web.officelive.com/homepageQ6.aspx

Hij noemt het alleen anders. Het lijkt mij een goed principe om een chassis mee te maken, alle wielen doen mee aan de trekkracht.

Hoe is het eigenlijk met de WD?


Leen.

[Beached]

Leen, volgens mij is dan niet helemaal hetzelfde. Ik heb het artikel ook een paar keer moeten lezen voordat ik het door had.
In principe is het hetzelfde als een gelede koppelstang. Je begint met een paar krukpennen te verbinden, en hangt daarvan nog meer stangen af totdat je alle krukpennen hebt verbonden. Het verschil sit hem in dat er nog een lager tussen de as en de "as-koppelstang" die de as-koppelstang parralel aan het frame houdt. Het trekt mij aan omdat het doodsimpel is en je kunt alles heel precies doen zonder de in dit draadje genoemde apparaten. Het nadeel is dat je toleranties slechter worden als je meer assen hebt. Als je 0,02mm speling tussen twee asen hebt, en de loc heeft vijf gekoppelde assen dan kan de laatste as 0,1mm verkeerd liggen.
Maar aangezien de meeste NS stoomlocs niet meer dan drie gekoppelde assen hadden hoef ik me daar niet zorgen om te maken.

mvg,
Rick

[Tomasso]

Hmmm, snap het nog niet helemaal, maar zal het nog eens een paar keer lezen. Tsja, die slechter wordende toleranties, met die 5 asser komt het echt heel nauw, dus dan zou dit systeem niet echt handig zijn. Voor de 3300 of de 3900 zou het kunnen voldoen, maar ik vraag me nog steeds af of het noodzakelijk is. Eigenlijk alle fabrieksmodellen zijn star gebouwd en daar s vaak niet te klagen over rijeigenschappen of trekkracht. Het zal ongetwijfeld beter werken, maar volgens mij als je nauwkeurig bouwt zit het daarmee wel goed. Maar goed, moet het misschien gewoon eens proberen, wie weet ben ik dan wel helemaal om

De 5000? Alles stond momenteel even stil, heb veel klussen in en om het huis gedaan en de kruipruimte langer gezien dan me lief is Maar goed, het is nu wel zoals ik het hebben wil En nu lekker weer tijd voor hobby!

[Eelco Storm]

de kruipruimte langer gezien dan me lief is

Stout geweest? Lompe opmerking richting eega? 

[Tomasso]

Was het maar zo, maar zit ondergedoken vanwege WOII.

[Eelco Storm]

Hm, je bedoelt dat men er achter is gekomen dat het Tomasso-familiefortuin op niet geheel frisse wijze bijeen is getrokken?

(denk hier een heeeeeeleboel smileys achter svp...  )

[Tomasso]

Familiefortuin? Schulden bedoel je hahaha

[St00mboy]

Kruipruimte? Ik had begrepen dat je hobbyzolder hoog genoeg was.

Volgens het principe van een rigide chassis staan er maar 3 wielen solide op de rails, net als bij een stoel die op de (niet helemaal egale) grond staat. Ook als hij niet wiebelt, dan leunt de 4e poot hooguit een beetje tegen de grond aan. Als je erop gaat zitten, dan zorgt de flexibiliteit in het materiaal ervoor, dat de 4e poot door jouw gewicht solide op de grond komt te staan, een soort van vering dus, die we in ons chassis meestal niet hebben.

Volgens het principe van compensatie, de chassiskit uit mijn Engelse link en ook het artikel van Rick staan alle wielen op de rails. Daardoor heb je zowel een betere trekkracht als stroomopname. Met een lok van een bepaald gewicht zou je met een rigide chassis minder trekkracht hebben dan wanneer alle wielen solide op de rails staan. Je zou dus bij compensatie etc, ook minder lood nodig hebben dan bij een rigide chassis, maar bij optimale trekkracht komt nog wel iets om de hoek kijken van de balans, nl. de gewichtsverdeling van de lok over de diverse wielen.

Ik moet er ook nog eens induiken over wat nou precies de verschillen zijn en dus Rick zijn opmerkingen over de koppelstangen nog eens even napluizen. En het gaat er ook om dat het eenvoudig te maken is.

Leen (die ook allemaal andere dingen aan het doen is dan lekker hobbyen).

[Tomasso]

Hahaha

Maarre Leen, dat wist ik al Snap alleen niet het artikel van Rick in de praktijk. M.a.w. hoe bouw je zoiets. En ja, ik hou ook van eenvoudig

Maarre, ondertussen heb ik hier gisteren mijn hand fiks aan de gloeiend hete pan gebrand waardoor ik meteen dacht aan solderen (is ook heet). Zo gezegd, zo gedaan, lekker met mijn verbrande vingers gewerkt aan de tender van de loc, ik dacht het is nou toch al verbrand, solderen maakt nou ook niet meer uit. Het resultaat van een avondje werk:





Wat is er precies gedaan? De handgrepen bovenop de tender zijn gesoldeerd, de achterkant van de tenderbehuizing is er op gesoldeerd en als laatste is het trapje er op gesoldeerd.

Er is toch echter iets geks aan het ontwerp van de kit. De tenderbehuizing bestaat grotendeels uit 1 stuk en kan gewoon gevouwen worden. Dat betekent dat je de bovenkant hebt, de zijkanten naar beneden buigt en viola, het ding is min of meer klaar. Aan de achterkant zit ook al zoiets, je buigt het naar beneden, je soldeerd de boel vast en je hebt de tenderbehuizing compleet. Daarna moet je echter een los plaatje met details op de achterkant solderen. Hierop zitten de hijsogen, maar ook wat andere oppervlaktedetails. Nou vraag ik me af waarom dit niet in 1 keer gemaakt is, want aan de achterkant zit nu een dubbele plaat die je ook nog eens aan de buitenkant moet solderen omdat je er van binnenuit niet bij kan. Nou ja, het is wel gelukt hoor, maar ik vind het gewoon raar ontworpen. Anyway, de tender is weer een stukje verder.

Wat mij nu nog dwarszit is dat ik de buffers niet goed loodrecht op het chassis gesoldeerd krijg. De gaten zijn veel te groot, waardoor die dingen telkens alle kanten op zakken. Daarnaast zijn die buffers leuk hoor, maar eigenlijk wil ik verende buffers. Dus die worden waarschijnlijk nog wel een keer vervangen