Deining in Dönsdorf

[Basilicum]

_{Deining in Dönsdorf   –   283}


Kalme dag

Er gebeurt weinig opwindends in het Bw. Aan de lange loods wordt nog steeds gewerkt; Grummler heeft dienst op een V160 en hoeft dus geen ruzie te maken met zijn stoker; de Hofhund drukt een locomotief de ringloods binnen; Kottner jr. loopt met een volle koffiepot van de kantine naar de Lokleitung; de Pollocks ontdeuken een bumper; hobbelend rolt een lading steenkool in de tender van 23 058 en bij een waterkolom loopt spetterend de volle waterbak van 80 031 over.


512   Hofhund bei der Arbeit.


Met vriendelijke groet,
Bas

[Basilicum]

_{Deining in Dönsdorf   –   284}


Vermist – 1

‘Niet weer, hè?’ zucht Barbara in de keuken. Ze heeft haar koffiekannen nageteld. Van de twaalf nieuwe, die ze vorig jaar kocht, zijn al twee gesneuveld, zoals de pot die door Müller en Neumann is meegenomen. Er zouden dus nog tien potten over moeten zijn, maar ze telt er maar vijf. Met één in de Lokleitung, twee in de Verwaltung en één in het Stofflager komt ze nog steeds één pot te kort. Zou weer een koffiepot meegenomen zijn? Barbara is het beu dat haar serviesgoed ongevraagd reizen door het land maakt. Boos loopt ze naar de wachtkamer van het locpersoneel. Daar treft ze Dalchow en Watke.
‘Hebben jullie misschien een koffiepot uit mijn keuken meegenomen?’
‘Nee, we zouden niet durven.’
‘Ook nergens tegengekomen misschien?’
‘Wel hierboven bij de Lokleitung.’
‘Ja, dat weet ik. Maar verder dus niet.’
‘Nee, niet gezien.’
Barbara kijkt de kamer rond, maar geen pot. Dan gaat ze de trap op naar de Lokleitung.
‘Hallo, Junior,’ groet ze en wijst naar de koffiepot. ‘Dat is hier de enige pot, hè?’
‘Ja, hoezo?’
‘Ik ben er een kwijt.’
‘Al beneden in de wachtruimte gekeken?’
‘Ja, maar daar is-tie ook niet.’
‘En in de barak bij de bekoling?’
‘Daar ga ik nu kijken. Dank je wel!’
Maar ook daar is de pot niet. Ze loopt de ringloods binnen en kijkt in een stoomloc. Niets. Ook de tweede en derde loc leveren niets op.


513   Waar zou die pot zijn?

Verderop staat nog een stoomlocomotief. Als ze vanaf de loodsvloer in die loc kijkt, ziet ze iets wits schemeren.
‘Zie je nou wel!’ prevelt ze en klimt in het machinistenhuis.
Ze wil net de pot grijpen als Bruno Grummler haar ontdekt.
‘WAT?’ schreeuwt hij. ‘Een wijf op mijn loc? D’RAF!’
Als door een wesp gestoken kijkt Barbara om en vuurt een vraag af: ‘Hoe komt mijn koffiepot hier?’
‘Kan me niet schelen. D’RAF!’
‘Boos pakt Barbara haar pot en klimt van de loc. Zonder verder nog maar iets te zeggen en Bruno aan te kijken, verlaat ze met grote stappen de loods.


Met vriendelijke groet,
Bas

[Frank103]

Boze Bruno kan de komende tijd de koffie wel op zijn buik schrijven! 

[jerrytrein]

  oeps
Dat kan wel eens een veiligheids overplaatsing worden

[NS264]

Poging tot vertaling: nicht Frau freundlich-k-heit???

[tijgernootje]

Knap hoor dat een vrouw niet bang is om haar schoenen vuil te maken 
Om nog maar te zwijgen over het soort schoenen waarmee ze een halve "wereld" reis heeft afgelegd daar 
Bruno is gewoon een brompot 

[Basilicum]

_{Deining in Dönsdorf   –   285}


Vermist – 2

Tegen half één is Barbara in de keuken druk bezig met de lunch. Gelukkig heeft ze daarbij hulp van Julia.
‘Is er nog keukenpapier, Julia?’
‘Dat is op, geloof ik.’
‘Dan haal ik even een nieuwe rol.’ De Kantineprinzessin gaat naar de voorraadkamer.


514   Naar de kantine.

Intussen komen mannen de kantine binnen voor de lunch. De machinist die vanmorgen Barbara van de loc commandeerde, wil zijn handen even opnieuw wassen en loopt daarvoor de keuken in. Zonder iets te vragen of Julia aan te kijken, pakt hij een stuk zeep en zet de kraan open. Als hij zijn handen inzeept, komt Barbara binnen. Ze herkent Bruno meteen.
‘WAT? Een vent in mijn keuken? D’RUIT!’
Barbara draait de kraan dicht.
Verbouwereerd kijkt Grummler haar aan. ‘Maar ik moet mijn handen nog afspoelen.’
‘Kan me niks schelen. D’RUIT! Jij wast je handen in de daarvoor bedoelde ruimte, niet in een keuken en al helemaal niet in MIJN keuken. Verstanden?’
‘Maar mijn handen dan?’
‘Die veeg je maar aan je jas af.’
‘Nou nou. Wat beleefder kan ook wel.’
Barbara ontploft. ‘WAT? Ben IK onbeleefd? Nou wordt-ie mooi! Jij jat mijn koffiepot; ik haal hem terug uit die stinkloc van je, waarop jij mij de loods uitzet. Wie is hier brutaal?’
‘Vrouwen horen niet in de loods en al helemaal niet op locomotieven.’
‘Pah!’ Barbara zwaait met een pollepel vlak voor zijn neus. ‘Let jij maar eens op, mannetje. Er komt een tijd, dat vrouwen eigen spoorwegbedrijven hebben met eigen locomotieven. Dan zing jij wel een toontje lager. En nou vort! Mijn keuken uit.’
Sputterend verlaat de machinist de keuken.
‘En reken er maar niet op,’ roept Barbara hem na, ‘dat jij hier vandaag nog kunt eten, want op jouw soort mannen zit ik niet te wachten. D’RUIT!’


Met vriendelijke groet,
Bas

[Ventovice]

goed zo, Bar' !

[Ivo vS]

Duidelijk wie daar het laatste woord heeft.

[jerrytrein]

 ???h hept ze nou een jurk of een broek an
De liefde gaat voor bruno nie meer door de koffie pot
voor die weer koffie en schnitzels krijg is tie wel met pesioen

[tuurtje]

Duidelijk wie daar het laatste woord heeft

Klopt, Bas 

Groetjes

Arthur

[Johnnytrein]

Ik lag me te barsten.

[Ruud K]

De verhalen zijn weer als vanouds: creatief en heerlijk

Groet,
Ruud

[tijgernootje]

Wie de broek past trekke m aan 
Bruno,u bent de zwakste schakel,tot ziens 

[Basilicum]

 

'Hmmpff... Wiederseh'n,' gromt Grummler en gaat naar de Alten Posthof.

Groet,
Bas