Roco BR 44

[jerrytrein]

We hebben al eens over die 43 en 44  gehad
Ik ben er nog steeds niet echt achter met die nummering

[Die Bahn]

@Jerry,
Ik kan het mis hebben, maar in mijn beleving is een BR43 oliegestookt en een BR44 is kolen gestookt.
Mocht het toch anders zijn, laat de kenners dan maar reageren.

Vriendelijke groet,
Erwin Prummel

[VAM65]

Zo te zien toch net andersom:

https://de.wikipedia.org/wiki/DR-Baureihe_43

https://de.wikipedia.org/wiki/DR-Baureihe_44

[meino]

De verwarring is ontstaan omdat in 1968 bij de DB de oliestook BR 44 omgenummerd werden als BR 043.

Groet Meino

[Karst Drenth]

Hoi,

Inderdaad, Wiki is je vriend:

Die Baureihe 44 hat sehr viel Dampf und entsprechend viel Kohle verbraucht. Um die Arbeit zu vereinfachen und die Leistung konstant zu halten, wurden ab 1958 bei der DB 36[3] Loks und ab 1963 bei der Deutschen Reichsbahn 97 Loks auf Ölhauptfeuerung umgebaut. Bei der Ölhauptfeuerung wird das zähe, im kalten Zustand fast feste Schweröl im Tender auf circa 70 °C vorgewärmt, damit es fließfähig wird, durch einen Dampfstrahl im Brennraum zerstäubt und dann verbrannt.

Die ölgefeuerten Lokomotiven der DB führten im neuen EDV-gerechten Nummernschema ab 1968 bis zur Ausmusterung die Baureihenbezeichnung 043. Diese Baureihennummer war bei der DB frei, da alle Fahrzeuge der ursprünglichen DR-Baureihe 43 nun zum Bestand der DR gehörten. Die Maschinen mit Rostfeuerung erhielten die Baureihenbezeichnung 044.

De serie 44 gebruikte veel stoom en dus veel steenkool. Om het werk te vereenvoudigen en het vermogen constant te houden, werden vanaf 1958 36[3] locomotieven bij de DB en vanaf 1963 97 locomotieven bij de Deutsche Reichsbahn omgebouwd voor oliestook. Bij het stoken met olie wordt de viskeuze zware olie, die bijna vast is wanneer zij koud is, in de tender voorverwarmd tot ongeveer 70 °C zodat zij vrijstromend wordt, door een stoomstraal in de verbrandingskamer verstoven en vervolgens verbrand.

De oliegestookte locomotieven van de DB hadden in het nieuwe EDP-conforme nummeringsschema vanaf 1968 tot hun buiten dienststelling de serieaanduiding 043. Dit serienummer was bij de DB vrij, aangezien alle voertuigen van de oorspronkelijke DR serie 43 nu tot het DR materieel behoorden. De machines met roosterverbranding kregen de klasse-aanduiding 044.

Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)

Dus: tot 1968 alleen BR44 in kolen en "Öl" uitvoering. Na 1968 044 => Kolen, 043 => Öl". Bij de DR bleef het 44 maar met een ander "hoch" nummer.

Grtzz,
Karst

[charp]

Met behulp van de index heb ik hier nog een interessante aanvulling  op kunnen vinden, nota bene van de hand van Jan zelf.

De oorspronkelijke Br 43 - het zij hier herhaald - heeft dus bij de DB inderdaad nooit bestaan, zoals Jan destijds al schreef. Een 043 is louter administratief. Het is en blijft een 44'er, maar dan olie gestookt.

Overigens zitten we voor dit onderwerp in het verkeerde draadje. Hier gaat het over Roco's Br 01.

Peter

[ex44]

Niet lang na de eerste stoomlokomotief van de BR 58 kwam Roco met de eerste variant van de BR 44. In de loop der jaren (zeg maar decennia) volgden nog vele varianten, zowel oliegestookte als kolengestookte exemplaren en van diverse nationaliteiten. Ook werd er in de loop der tijd wel het een en ander aan het model verbeterd. Niet alleen betere motoren en overbrengingen, maar ook in de detaillering trachtte Roco bij de tijd te blijven. Zo werden al relatief gauw de blanke wielbanden opgegeven om plaats te maken voor rode, gebruneerde wielen in plaats van glimmend chroom, werd de lok-tenderkoppeling verbeterd en zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Mijn eerste 44er (nog een 4126) heb ik her en der gepimpt met Weinert-onderdelen en een SB-Faulhaber-Umbausatz, de laatste is eigenlijk helemaal niks aan gedaan, behalve dan een lading echte steenkool op de tender en een decoder in plaats van de brugstekker. Gebruikssporen en zo moet allemaal nog. Vergeleken met het eerste model vallen vooral de wielen op - de kunststof wielkernen met verchroomde wielbanden hebben plaats gemaakt voor metalen wielen met gebruneerde wielbanden (waarvan de wangen weer rood zijn geschilderd). Ook zijn van die laatste de contragewichten beter van vorm dan van de eerste versie.

Toch is er, afgezien van de techniek en de betere wielen, qua detaillering niet eens zo heel erg veel veranderd. In de basis is het nog steeds hetzelfde model als dat van veertig jaar geleden, met dezelfde leidingen en andere appendages en, als we het daar nu toch over hebben, op de kolengestookte lok zitten appendages die op een oliekoker thuishoren. Net als bij alle voorgangers. Onnodig te zeggen dat die van mijn lok verwijderd zijn.

Er is wel eens te lezen dat de Roco-44er, vooral van voren gezien, niet helemaal echt op een originele 44er lijkt. Echter, er waordt dan niet bij verteld wat eventueel het alternatief zou zijn. Ongetwijfeld zal een bouwpakket van Weinert (mits goed in elkaar gezet) een betere gelijkenis tonen, maar daar staat tegenover dat je plusminus het viervoudige bedrag moet neertellen. Niet echt een alternatief dus.
Tja, en dan houdt het al gauw op, zodat de Roco-44ers voorlopig wel hun rondjes zullen blijven doen. Naar volle tevredenheid overigens, want de rijeigenschappen zijn heel goed te noemen. Ook de trekkracht is prima in orde, al heb ik die nooit echt helemaal kunnen testen vanwege ruimtegebrek. In de naaste toekomst hoop ik wat dat betreft de lok wat meer op de proef te kunnen stellen.