Frans loodsje et cetera

[Scratchbuilt]

En nu de grote truc 
De bakstenen worden gekleurd met kleurpotloden. Nee dit is GEEN grap!

Je moet alleen potloden gebruiken van Faber Castell Albrecht Durer.

Dit zijn:
182 Brown Ochre
283 Burnt Siena
280 Burnt Umber

Er zijn nog veel meer bruikbare potloden w.o. 187, 180, en 175 maar ik beperk me even tot de 3 bovenstaande kleuren.

Mogelijkheid 1.

Alles kleuren met 182
Daarna details (randen, vensterbanken, etc) kleuren met 283.

Mogelijkheid 2.

Alles kleuren met 283
Details kleuren met 280

Als je meer kleur wilt kun je voor een tweede keer kleuren.

Belangrijk is dat je rustig kleurt en niet te hard drukt en NIET in de voegen kleurt. Dus DIAGONAAL kleuren!

Als tip kan ik nog meegeven dat je (net als ik dat heb gedaan) uitvoerig moet gaan testen. Dat is de enige manier om te bepalen wat je zelf wel en niet mooi vindt


Even stiekem geknipt en geplakt van Wim zijn draad. 😉

Albert

[Noordernet]

Fijn, Albert, dank je. Leuk, al die tips!

Gisteravond kwam Jan (44) hier ook nog met bruikbare tips. Die gingen over het toch nog wat erg fatsoenlijke dak.


Wolter

[Noordernet]

En wat Jan afgelopen donderdag uit Lümmeln ook meebracht was deze Belgische ‘Bremen’. Die klopte niet met zijn tijdperk (1967) en zou bij mij, hadden we tevoren besproken, wel passen. Immers België is een buurland van Frankrijk en mijn Franse loodsje stond er vast in 1955 ook al.

Eerst maar even andere wielen er onder: RP25 van Janine Thomschke/Modellbahnradsatz. En morgen maar even op de weegbrug: het wagentje is erg licht. Het is zo’n klusje om aan de eetkamertafel te doen. Toevallig lag het rode zwilk (tafelzeil) er deze keer niet op.

Dat huiskamerklusplankje komt trouwens van overgeschoten materiaal: een stukje kastplank, vuurpijllatjes en aan de onderkant een paar stukjes van een rubberen placemat. Nooit meer zeuren dat je geen plek hebt, knutselen kun je overal.




Wolter

[Erik_omBC]

Het rode zwilkje mis je niet. Mooi met de houtnerf mee neergezet, alleen daaraan zie je al het oog van de meester.

Wagentje op gewicht maken is een klein klusje en een groot plezier. Leuk bezig Wolter.

[Noordernet]

Dank je wel, Erik. Die houtnerf, o ja, was ik vergeten.

Ik zal de spullen nog eens opzoeken van het Fremo-Tüv maken van materieel, een workshop bij de ter ziele gegane Msvog, 2005 ongeveer? Eigenlijk deden we bij die Msvog best leuke dingen!

Omdat ik me niet bedapperen kon ging het wagentje toch al op de ‘weegbrug’: een ouwetje, nog gemaakt in de Germaanse Demokratische Republiek. Resultaat: 30 g. Daar kan nog wel 30 gram bij, mooi te positioneren boven de assen.



Wolter

[Erik_omBC]

Het leuke dingen lijstje vult zich al weer, zodra het begint te lopen hoor je er van.

[Noordernet]

Goed idee, Erik. Ik ben natuurlijk benieuwd.

Wolter

[Noordernet]

De Belgische ‘Bremen’ werd verzwaard tot 60 g. Gewoon daklood, dat ik al eens eerder compact had gevouwen. BisonTix deed het plakwerk.
Verder werden de NEM-schachten vastgezet: eerst de veertjes er af, misschien zijn die nog eens ergens anders voor nodig. En met een stukje messingdraad door schacht en bodem zit de schacht echt vast. Ik druppelde er nog wat secondenlijm tussen.



Wolter

[Noordernet]

Een uitgediend kwastje, een stukje stevig  messingdraad en een stukje krimpkous. Voilà, een ontkoppelding, zonder kans op kortsluiting.






Wolter

[Noordernet]

O ja, ik had deze week nog wat daken gekwast, waaronder dat van de Belgische ‘Bremen’ die ik van Jan (44) had gekregen. Acrylverf: een mengsel van hechting en kleur: primer van Vallejo en donkergrijs van Tamiya, in één keer opgezet. Dat moet even overnieuw, het is nog erg streperig.
Maar ik ben alvast verlost van het zacht glimmende zwarte dak.



En een dikke zes jaar geleden verving ik mijn IVAR-ladenblokken door dit handige systeem, ook van IKEA. Daarin zit vrijwel de hele voorraad spoorweghobbyspullen.



Wolter

[Noordernet]

De spaakwielen onder het Belgische Piko-wagentje hadden lelijk hoge flenzen. Te hoog in ieder geval om door het Engels wissel (Shinohara code 70) van Piet te rijden.

Met het gereedschap dat ik begin jaren 90 aanschafte konden die flenzen een stuk lager worden, ongeveer 0,7 mm hoog. Ik heb de speermaat (Back to Back) op 14,5 mm gezet. De wielen rijden nu prima door het Engels wissel

Zo’n klusje is leuk als overgang tussen werkweek en weekend. De foto’s zijn van vanavond.

En, o ja, toch maar eens wat spelen met wissels en rails om een leuke entourage rond het Franse loodsje te krijgen. Tenslotte was het daarmee begonnen ...

Wolter

[Noordernet]

Die wieltjes van gisteravond konden veel slechter.



Ze kregen een drupje secondenlijm, om ze mooi vast te zetten op de as. En, niet slim, bij het terugplaatsen van de wielen lag het dak precies op het stukje plasticfolie waarop iets meer lijm lag. Resultaat: Een aardig geschilderd dak met een dikke lijmvlek. Met aceton ging die er aardig af, de verf trouwens ook.


Gelukkig moesten ook andere daken opnieuw geschilderd worden.


Het rijtuigje is trouwens van Märklin, uit mallen van ongeveer 1972. Zeker geen fine scale: wat te grof qua detaillering, wat te hoog op de wielen en wat te breed. Maar ik vond en vind ze altijd al leuk: ze hebben onmisbare Nebenbahnflair en juist niet de grote spoorwegmaatschappijen als voorbeeld.
Het rijtuig bestaat echt, gebouwd in 1899 bij Van der Zijpen & Charlier, en rijdt/reed onder de vlag van de SWEG in Wurtemberg, Zuidwestduitsland.

Wolter

[basjuh1981]

Dat zijn van die knulligheden dat je jezelf wel voor de kop kan slaan. Volgens mij komt het met de herstelwerkzaamheden wel goed.

[Noordernet]

Denk ik wel, Bas. Zolang er maar enige voortgang is.
Daarom ben ik trouwens dit draadje begonnen: ten eerste om mezelf enige discipline bij te brengen en ten tweede om te laten zien dat het gewoon doorprutsen is. Dat is voor heel veel mensen bereikbaar. Geen tovenarij, koop gewoon een prullebak en gooi weg wat niet goed genoeg is.

Wolter

[Noordernet]

Vanavond even de dakjes geverfd, een herhaling van vorige week. Het dekt al een stuk beter en de verfmisère van de Belgische gesloten wagen is al weer achter de rug. Ook het dak van de Belg van Jan (44) kreeg nog een nieuw laagje. Echt glad en strak wordt het niet, dat is een echt dak ook niet.



En bij de Märklin-rijtuigen hecht Tamiya zwart met een paar drupjes Vallejo-primer prima het gladde plastic van de balkons. En ik ben meteen die speelgoedachtige glans kwijt.

Wolter