Spoorwegmuseum bouwt replica Sr1

[Pauldg]

Zo'n beetje alles. Je moet je stelling omgekeerd formuleren 

[Grandmaster ICM]

Uiteraard is bij menig museummaterieel het nodige (en vaak meer dan dat) vervangen door andere onderdelen en materiaal. Bij de foto's die je laat zien van de 41 was ik daar zelf ook persoonlijk mede verantwoordelijk voor (andere binnen- en buitendeuren, andere interieuronderelen), dus ik weet donders goed dat de 41 die we anno 2009 zien al lang niet meer de originele 41 is. En zelfs de 41 uit 1985 was al een hele andere 41 dan toen dit stel werd afgeleverd.

Maar desondanks zit er voor mijn gevoel nog veel en veel meer authenciteit aan een bewaard treinstel, rijtuig of locomotief dan aan een replica. Qua spoorbeleving ben ik toch meer een "gevoels"mens dan een techneut en ik heb wel het idee dat in de hobbywereld (en zeker in de modelbouwhoek) de laatste groep verreweg in de meerderheid is. Zij zullen de bouw van replica Sr1 waarschijnlijk wel toejuichen.

[Gert Arkema]

Maar desondanks zit er voor mijn gevoel nog veel en veel meer authenciteit aan een bewaard treinstel, rijtuig of locomotief dan aan een replica.

bekend fenomeen. Doet mij denken aan het aanhangrijtuig No 600 van de A'damse museumtram. Aangezien Duparc alle bordjes van de 595 had 'veiliggesteld voor het nageslacht' zou de replica ook 595 moeten heten. Maar omdat de voorraad gouden nullen en zessen bij de museumtram onuitputtelijk leek en het aantal vijven een voortdurend tekort tezien gaf, is uiteindelijk voor dat nummer gekozen. Verder schijnt men een soort animistisch ritueel uitgevoerd te hebben door de authenticiteit; de 'geest' van de 595 te vertellen dat hij een nieuw 'huis' heeft, maar dan met een ander nummer.
Het is goed gegaan, want ik geloof niet dat er grote ongelukken mee zijn gebeurd  .

Overigens kan een replica in de grond van de zaak anders zijn dan het  origineel. De replica hoeft immers niet aan het spoorwegbedrijf deel te nemen, dat betekent dat de constructie anders uitgevoerd kan worden dan bij het origineel.
Om iets te noemen; de houten opbouw van trams worden met pen-en gatverbindingen en veel bouten inelkaar gezet. Als zo'n wagen eens een aanrijding krijgt, dan zijn  de dichtstbijzijnde verbindingen kapot en de rest is een beetje vervormd. Oplossing; de delen met de gekraakte verbindingen vervangen en de zaak weer in elkaar schroeven en klaar. Als de hele wagenbak gelijmd zou zijn, zouden alle verbindingen schade opgelopen hebbe. Daarnaast is het vervangen van een onderdeel van een geheel verlijmde houten bak niet makkelijk; het is immers niet demontabel.

[Thom]

Alle locomotieven en wagens die in het spoorwegmuseum staan zijn decorstukken. Het zijn decorstukken die de geschiedenis van de spoorwegen in Nederland aanschouwelijk maken.

Eelco

Maar over het algemeen wel decorstukken met een historische waarden dan 

[Jos B.]

Het zijn de decorstukken die ons de historie van de spoorwegen willen vertellen.

En in dat opzicht is het NSM behoorlijk goed geslaagd.


Jos.

[Wim R]

Het spoorwegmuseum is een commerciele instelling, dus kan niet zo zijn dat ze kijken het waar het publiek in z'n algemeenheid op af komt?

Ook bij een museum moet de kachel brandend gehouden zien te worden.

[Maasdam]

Het spoorwegmuseum is een commerciele instelling, dus kan niet zo zijn dat ze kijken het waar het publiek in z'n algemeenheid op af komt?

Ook bij een museum moet de kachel brandend gehouden zien te worden.

Dat is een vreemde redenering. Een commercieel bedrijf zal alles doen wat het publiek verlangt, en juist luisteren naar hun publiek. Doen ze dat niet dan blijft het publiek op den duur weg. Ga maar eens met zijn allen klagen dat de 6300 in het donker staat en dat dat een schande is. Moet je zien hoe snel ze de 6300 daar weg halen en in het daglicht zetten.

Ik krijg juist het idee dat het museum een log apperaat is, wat juist moeite heeft om met opmerkingen van het publiek. Al zijn ze na de verbouwing wel een heel goede kant opgegaan.

Groetjes Ben.

[Thom]

Bemerk even dat publiek iets anders is dan een groep hobbïsten 

[Eelco Storm]

En overschat de rol van dat kleine groepje hobbyisten niet...

Eelco

[henk]

Het spoorwegmuseum is een commerciele instelling, dus kan niet zo zijn dat ze kijken het waar het publiek in z'n algemeenheid op af komt?

Ook bij een museum moet de kachel brandend gehouden zien te worden.

Het museum is geen commerciële instelling, maar een stichting zonder winstoogmerk. Dat maakt het gemakkelijker doelsubsidies binnen te halen en bijvoorbeeld mee te doen aan de Museumjaarkaart.
Neemt niet weg dat er geen structurele subsidies meer zijn en dat het museum zelf de broek moet ophouden.

[Locoheizer]

En overschat de rol van dat kleine groepje hobbyisten niet...

Eelco

Welke rol, die van azijnzeiker? Als spoorwegmuseum heb je niks aan de hobbyist. Ze maken foto's langs de lijn, hebben een grote bek tegen de bezoeker (zelf meegemaakt dat een familie bij de loc stond te kijken en een fotograaf begon te schreeuwen) en leveren geen inkomsten op. Ja, met een beetje geluk nemen ze een kopje koffie in de restauratie.

[Eelco Storm]

Dat zeg ik, overschat hun rol niet... 

Eelco

[Gert Arkema]

Als spoorwegmuseum heb je niks aan de hobbyist.

Sinds OntraXs wel! 

[Wim R]

Ok, we hebben nu dus een voor- en na- Ontraxtijdperk.

Ik bedoel dus, voor Ontrax was het merendeel van de museum bezoekers dagjesmensen met hun kinderen.
Zij kijken op een heel andere manier naar wat er in het museum te zien is.