Schwarzburg-Neuffen-Bahn

[Sander Fondse]

Hier het assortiment

Viessmann  
of van Conrad

[Ruud K]

'Kijk,' zegt Ernst, 'daar heb je Dieter met de 64 al. Hij heeft gelijk de hele handel bij zich: betonblokken, pijpen en rails. Dan kunnen we lekker vlot doorwerken. Trouwens wel grote betonblokken, zeg. Kan die kraan dat wel aan?'
'Ja hoor,' antwoordt Erich, 'daar hoef je geen zorgen over te maken. Hij kan 22 ton pakken.'
'22 ton?' reageert Ernst verbaasd, 'dat is nogal wat!'



'Hé, mannen,' roept Erich als de trein naast de kraan tot stilstand komt. Hij steekt zijn arm omhoog te begroeting. 'Jullie zijn lekker snel. We staan hier nog maar net.'
'Ja, we zijn niet van die luie types als in Neuffen,' kaatst Heinrich terug, die op het remmersbordes staat, samen met Jörg.
Erich grijnst breed en kijkt stiekem naar opzichter Ernst, die uit Neuffen afkomstig is.
'Kunnen jullie trouwens die grote betonblokken wel tillen met dat aftandse kraantje van jullie?' wil Jörg weten.
'Met gemak,' schampert Erich, '22 ton pakt hij zonder een centje pijn!'
'Zal mij benieuwen,' denkt Jörg, maar hij houdt wijselijk zijn mond.

[Ruud K]

Dank voor de link naar de seinen, Sander . Ik zal me eens gaan verdiepen in het assortiment.

Groet,
Ruud

[Ruud K]

'Haal jij die ketting door het oog van het betonblok?' vraagt Heinrich aan Werner.
'Komt in orde, baas,' antwoordt Werner en geroutineerd bevestigd hij de hijsketting.
'Vlotjes gedaan,' prijst Heinrich zijn maatje.
'Zo, en nu langzaam hijsen tot de ketting strak staat,' meent Werner.
'Lijkt me ook,' antwoordt Heinrich.
'Langzaam hijsen, maatje,' roept Werner naar de machinist van de kraan. Met zijn armen gebaart hij naar de machinist. Ronkend gaat de arm van de kraan omhoog en wordt de ketting strak getrokken. Heinrich kijkt op de wagon nauwkeurig toe dat alles goed verloopt.
'Dat loopt gladjes,' denkt Ernst, die op het spoor is gaan staan om alles vanaf een afstandje te inspecteren.

[Ruud K]

De betonblokken zijn gelost. De machinist heeft ze achter de kraan op de grond gezet.
'Zo, nu zijn de pijpen aan de beurt,' zegt Heinrich. 'Maak je de ketting vast aan de eerste pijp links, Jürgen?' En van de achterkant van wagon roept hij naar Fred: 'De eerste pijp rechts!' Voor de zekerheid wijst hij de juiste pijp nog even aan.



Opzichter Ernst is inmiddels op het remmersbalkon van de lege wagon geklommen en houdt nauwlettend toezicht op de gang van zaken.

[Ruud K]

In een mum van tijd zijn de pijpen ook gelost en naast de betonblokken gelegd.
'Nu nog de railstaven,' zegt Werner en ze klimmen op de rongenwagen. De mannen weten precies wat ze moeten doen. Zorgvuldig bevestigen ze staaf voor staaf aan de haak. Goedkeurend slaat Ernst het werk gade.



Als al het materiaal is gelost, vertrekt de 64 weer naar het Bahnbetriebswerk. Ook de mannen van de werktrein rijden daarna richting BW. Ze hebben allemaal hard gewerkt en nu is het Feierabend. Tijd voor eine grosse Pulle Bier aan de Stammtisch van het plaatselijke café.

[Bruce!!!]

Mooi hoor!

Gr Bruce

[Schachbrett]

Hallo Ruud,

Prachtige sfeervolle kieken zijn het ademt wel nostalgie uit.


Gr Chris

[Ronald81]

De modellen worden bij Ruud goed gebruikt! Meestal rijden ze rond met een trein, of staan ze stil op een rangeerterrein.
Een mooie scene maken op deze manier is toch veel leuker? Dan doe je er nog es wat mee...



Groet,

Ronald

[Johnnytrein]

Kijk dat is nu fantasie ten top  dat is echt wat er nodig is bij deze hobby.

[m de deugd]

Hoi Ruud.

Opnieuw Sprakenloos
Nou ben ik wel nieuws gierig,wat ze met al die matrialen gaan doen.
Daar gaat iets groots gebeuren.
Of wel Ruud mag weer aan de arbeid.

Wordt vervolgd


Martin

[basdouma]

Dit is genieten.. 

[Basilicum]

Mooie fotoreportage, Ruud.
Ik kan het niet laten een tekstje toe te voegen.



Opzichter Ernst staat overal bovenop. Kijken ja; helpen nee.
"Zou je even die kabel kunnen aangeven, Ernst?" vraagt Werner. "Of krijg je dan koude handen?"
Ernst kijkt zuur. "Nou moet ik mijn handen uit mijn zakken halen. Brrr..."

Groet,
Basilicum

[Ruud K]

Iedereen dank voor de positieve reacties op de reportage van gisteren! Basilicum: mooie verhalen zijn altijd welkom .

Groet,
Ruud

[Ruud K]

De 71 heeft in het BW een nieuw stuk leiding gekregen en kan weer worden ingezet voor personentreinen. Vandaag heeft conducteur Max dienst.
'Voordat we straks vertrekken even een babbeltje maken met Helmut op de bok,' denkt hij. 'Misschien heeft hij nog een lekker bakkie in de thermoskan zitten.'
Max loopt het balkon van de donderbus op, opent het hekje en zal zo meteen de treeplank omlaag zetten. 'Handig toch, een loc met een achterdeur. Kun je zo doorlopen,' peinst hij.



Helmut heeft inderdaad een volle kan koffie van zijn vrouw meegekregen en samen met Max doet hij een bakkie. Ze praten over ditjes en datjes tot het tijd is om de trein langs het perron te zetten voor de reis naar Neurenberg.
'Zo, we gaan weer aan de slag,' zegt Max. 'In Neurenberg haal ik voor ons allebei verse koffie.'
'Lekker,' zegt Helmut.
Dan stapt Max de loc weer uit, voorzichtig over de uitgeklapte treeplanken terug naar de eerste wagon, zich goed vasthoudend aan de handgrepen.