Schwarzburg-Neuffen-Bahn

[Julien]

Hoi Ruud en Basilicum,

Jullie kunnen zo langzamerhand een geïllustreerde verhalenbundel uitbrengen over de dagelijkse beslommeringen in Schwarzburg en Dönsdorf! Super! En wat een prachtige foto's weer. 

groeten,
Julien

[m de deugd]

Hoi Ruud.

Dat is weer een goed verhaal.
Hoe zal dit aflopen,we zullen zien.
Wordt vervolgd

Martin.

[Ruud K]

Christiaan en Bernd zeggen elkaar gedag. Bernd loopt terug naar de 55 en Christiaan zoekt Andree in de Köff op.
'Hé Christiaan,' zegt Andree als de rangeerder bij het locje terugkeert, 'ik hoor net van Lokleiter Alfred dat er een fout is gemaakt.'
Christiaan kijkt hem vragend aan.
'Ja, de 55 gaat naar Darmstadt met de wagonwielen. Maar de locwielen moeten naar Braunschweig.'
'En nu?' zegt Christiaan, 'moeten we de achterste drie wagons weer loskoppelen?'
'Nee, dat hoeft niet van Alfred. Wij kunnen terugrijden naar het locdepot. Straks komt Sebastian met de 94 om de wagons naar Darmstadt te brengen.'
'Weet Dieter dat al?'
'Jazeker, hij heeft net bericht gekregen van Alfred dat hij even moet wachten. De 94 is al onderweg. Stap maar gauw op, dan maken wij het spoor vrij voor Sebastian.'
'Ik stap wel even op de treeplank, dan kunnen we meteen weg,' stelt Christiaan voor. Hij wipt snel op de Köff, Andree zet de loc in z'n achteruit en geeft flink gas.

[fissy]

 Ik zou zeker niet lopen, ben ik echt wat te lui voor

leuke story!

[Ruud K]

'Kijk Dieter', zegt stoker Torsten van de 55, 'daar heb je Sebastian met de 94 al!'
'Zo, dat is snel! Maar wat heeft hij nou bij zich? Nog meer lokwielen en een onderstel?'
'Daar ziet het wel naar uit, Dieter'.



Sebastian stopt naast de 55 op spoor 5. 'Hé Dieter,' begroet Sebastian z'n collega-machinist, 'snel gepiept, hè?'
'Dat kun je wel zeggen,' antwoordt Dieter, 'maar wat heb je nou bij je?'





'Ach, je weet toch hoe dat soms gaat?' foetert Sebastian. 'Moest er plotseling nog iets mee naar Braunsweig. Dus er maar snel even aangehaakt. Trouwens, ook die Amerikaan moet mee naar Braunsweig.'
'Nou, dat fiksen we dan toch even? Ik zal Bernd vragen de dienstwagen even los te koppelen. Zal wel lukken, is maar een klein stukje lopen en een beetje beweging is trouwens wel goed voor hem, al heeft hij er een hekel aan. Dan rij ik naar voren en kom achteruit spoor 5 op. Bernd maakt hem wel even vast. Daarna rij ik terug op dit spoor.'
'Prima, regelen we zo.'
Dieter rijdt de dienstwagen spoor 5 op. Bernd koppelt hem vast en daarna rijdt Dieter terug naar spoor 4, achteruit tot aan de wagons met wielstellen die naar Darmstadt moeten.
Daar staat Bernd klaar om de wagons aan de 55 vast te maken. 'Gelukkig hoef ik nu niet dat hele eind langs die trein te lopen,' denkt hij nog. 'Dat is een prima werkje voor Olav die ik net op de platte wagen met het wielstel zag staan.'

[Ruud K]

'Het duurt vandaag wel allemaal erg lang, vind je niet?' mompelt Torsten een beetje geïrriteerd.
'Ja,' antwoordt Dieter, 'het schiet totaal niet op. En we willen vanavond nog wel een tijdje naast onze liefjes op de bank zitten, lekker gemütlich, nietwaar?' Hij grijnst breed naar zijn stoker.
Dieter buigt wat voorover, zover naar buiten dat hij Bernd in het vizier krijgt.
'Bernd,' roept hij, 'we willen vanavond een beetje bijtijds thuis zijn, dus eigenlijk willen nu als de bliksem vertrekken. Kun jij niet even die tweede en derde wagen loskoppelen? Het is echt maar een klein stukje lopen.'
'Moet dat nou echt?' bromt Bernd, maar ook hij wil wel graag op tijd thuis zijn. Een beetje sloffend gaat hij op weg langs de trein. Net op dat moment is Olav ook bij de los te koppelen wagons aangekomen.
'Zal ik ze even losmaken?' vraagt hij vriendelijk.
'Nou, als dat zou kunnen,' zegt Bernd met opluchting in zijn stem.



Olav klimt behendig tussen de wagons en koppelt ze af.
'Zo, dan kunnen jullie eindelijk naar Darmstadt vertrekken.'
Bernd bedankt Olav hartelijk en loopt terug naar de 55, heel wat kwieker dan zojuist.

[Ruud K]

'Stook d'r maar eens flink op, Torsten,' schreeuwt Dieter boven het stampende geluid van de machine uit, 'want ik wil in vliegende vaart naar Darmstadt.'
Met een luid fluitsignaal zet de 55 zich in beweging, onder het brugseinhuis door, richting tunnel en weg uit Schwarzburg:

[m de deugd]

Hoi Ruud.

De foto,s en verhalen ontluiken bij mij altijd een glimlach.
Even het verhaal lekker doorlezen, en de foto,s bewonderen.
Wat een zalig topic is dit,steets weer.
Ik ben weer bij gelezen.
Ofwel:Wordt weer vervolgd

Martin.

[Basilicum]

"Trrringgg! Trrringgg!"
"Telefon!"
"Trrringgg!"
"Ja ja, bin schon unterwegs… Marks, Lokleitung Dönsdorf."
"Mayer hier. Die Sache hat sich erledigt. De wagenassen zijn nu onderweg naar Darmstadt. De rest gaat naar Braunschweig."
"Goed geregeld. Ik heb zojuist de papierwinkel in orde gemaakt."
"Oké, dat zie ik dan tegemoet."
"Herzlichen Dank, Alfred."
"Alles Klar!"
"Tschüss!"

Groet,
Basilicum

[Ruud K]

Met hulp van de rangeerders Olav en Frank stelt machinist Sebastian de trein voor Braunschweig samen:

[Bruce!!!]

Met veel grote puffen en dikke pluimwolken gaat de trein succesvol naar Braunschweig

Wat een details zeg!

Gr Bruce

[Ruud K]

Als Olav en Frank aan boord van de 94 zijn gestapt, zegt Sebastian: 'Er is iets niet in orde met de overdrukventielen, mannen. De meters geven rare waarden aan. Dat vertrouw ik niet. We rijden terug naar het locdepot om de boel te laten nakijken.'
Sebastian bleek gelijk te hebben. De 94 kan in deze toestand niet naar Braunschweig. Gelukkig staat er nog een bedrijfswaardige 95 klaar. Er wordt nog een goederenbegeleidingswagen aangekoppeld en dan gaat het langzaam achteruit, spoor 4 op om de locwielentrein aan te koppelen:



De wagons worden aan de loc vastgemaakt. Rangeerder Olav controleert nog even alles goed bevestigd zit.



De trein is klaar voor vertrek en stoomt langzaam op, het stationsgebied uit:

[Basilicum]

Wat begon als een eenvoudig klusje van Hausmann, is uitgelopen in een ingewikkelde operatie.
"Waar zouden we zijn zonder fantasie?" las ik ergens.

Mooie fotoserie, Ruud.

Met vriendelijke groet,
Basilicum

[Fleischmann94]

Oh wat een leuk verhaal!
En een 95 Daar gaat mijn hart sneller van kloppen
Is helaas niet mogelijk bij mij maar kijken is ook goed
Ga zo door

Mvg Nigel

[Ruud K]

Omdat je hem zo mooi vindt, Nigel, hier de 95 in vol ornaat, net voor vertrek naar Braunschweig:



Groet,
Ruud