Deining in Dönsdorf

[Ruud K]

Voor een oude, z-gestellte tender ziet-ie er nog bijster goed en schoon uit .

Groet,
Ruud

[Richard Snijder]

Leuk iets van voor de Grafitie tijd!!!!!

[MathynK]

Ziet er leuk uit Basilicum!
Alleen is hij nog wel een beetje schoon.. Net wat Ruud zegt.

Gr,
Mathyn

[Basilicum]

_{Deining in Dönsdorf   –   Deel 77}


Een pijntje – 1

Lokleiter Marks heeft al een paar dagen last van zijn buik. Toen hij vanmorgen opstond, had hij meer pijn dan de voorgaande dagen. Bij het ontbijt klaagt hij erover tegen zijn echtgenote.
‘Zal ik een afspraak maken met de dokter?’ vraagt ze.
‘Dat is lief van je, maar ik zal hem straks zelf wel even bellen.’
Hij drinkt zijn koffiekop leeg en staat op om naar het Betriebswerk te gaan, maar gaat eerst naar de keuken om twee pijnstillers in te nemen.
‘Zou je wel op de fiets gaan, Helmut?’ vraagt zijn vrouw bezorgd. ‘Ik heb de auto niet nodig vandaag.’
‘Dat is goed,’ zegt Marks. Hij pakt de autosleutels en neemt afscheid. ‘Tot vanavond.’
De weg naar het Bw gaat over veel straten met kinderkopjes. Niet erg bevorderlijk voor zijn gevoelige buik. Gelukkig doen de pijnstillers al hun werk.


142   Marks komt aan in het Bw.

Na een kwartiertje rijden parkeert hij zijn auto zo dicht mogelijk bij de deur van de Lokleitung en komt even later voorzichtig zijn kantoor binnen.
‘Morgen!’ zegt Kottner jr. ‘Alles goed?’
‘Pfff… mijn buik is nog niet beter.’
‘Ben je al bij de huisarts geweest?’
‘Die ga ik zo bellen. Hopelijk gaat het vanzelf weer over.’

In de loop van de ochtend wordt de pijn weer wat erger. Marks loopt naar het secretariaat.
‘Bitte, Frau Sommer, heeft u een pijnstiller voor me?’
‘Nog steeds buikklachten?’
‘Ja…’
‘Ga eens naar de dokter.’
‘Ik heb voor vanmiddag een afspraak.’
Frau Sommer geeft hem een paar tabletten. ‘Niet allemaal tegelijk innemen, hoor.’
‘Danke.’


Met vriendelijke groet,
Basilicum

[gvandersel]

Leuk verhaal, had wat meer met die stoomloc en auto verwacht.
Als je een dag pech hebt, dan kun je ook alle pech verwachten.

Groet,

Gerard van der Sel.

[Ruud K]

Basilicum kennende, is dit vast de opmaat naar meer .

Groet,
Ruud

[Basilicum]

_{Deining in Dönsdorf   –   Deel 78}


Pijn – 2

Tegen half een vraagt Kottner: ‘Ik ga naar de kantine voor de lunch. Ga je mee of moet ik wat voor je halen?’
‘Nee,’ zucht Marks. ‘Ik loop met je mee. Ik moet toch wat eten.’


143   Tijd voor de lunch.

‘Hallo!’ groet Barbara hen bij binnenkomst. ‘Ik heb groentesoep vandaag. Und Jägerschnitzel mit Bratkartoffeln.’
Marks gaat voorzichtig zitten. ‘Ah, doe eerst maar een kopje soep.’
Ze kijkt hem aan. ‘Het wordt nog niet beter, hè?’
‘Nee…, niet echt.’
Barbara loopt naar de keuken. Ze pakt een kop en vult deze voorzichtig met soep. Plotseling hoort ze een luide schreeuw: ‘AuwauWAUHH!’ Ze schrikt ervan en laat bijna de kop soep vallen. Zo snel mogelijk zet ze de kop neer en rent terug naar de kantine. Daar ziet ze Marks voorovergebogen zitten op zijn stoel met de handen op zijn buik. Collega’s staan al om hem heen om te helpen.
‘Wat is er aan de hand?!’ roept Barbara in paniek. ‘Helmut! Zeg dan wat!’
‘AUWW!’ kan Marks alleen maar zeggen.
‘Er moet direct hulp komen,’ besluit Karl Schmidt en loopt naar de telefoon. ‘Barbara, kan ik hiermee naar buiten bellen?’
‘Wel via het secretariaat.’
Karl draait een nummertje. De telefoon wordt gelukkig vrijwel direct opgenomen. ‘Hallo, Frau Sommer hier!’
‘Ah, Frau Sommer. Mit Karl Schmidt. Bitte, er is direct een ambulance nodig bij de kantine. Der Helmut is niet goed geworden.’
‘Ga ik voor zorgen! Is het zijn buik?’
‘Volgens mij wel. Hij zit helemaal voorover gebogen en houdt zijn buik vast alsof hij bang is, dat-ie eraf valt.’
‘Alles Klar! Ik ga nu bellen en zal ook de portier inlichten, dan kan hij de Krankenwagen naar de juiste plek sturen.’
‘Prima, danke,’ zegt Karl, maar ze heeft al opgehangen.


Met vriendelijke groet,
Basilicum

[Sander]

Niersteen?

mvg,
 Sander

[Henk H]

Ik denk een blinde-darm ontsteking

gr. Henk

[theokersten]

als dat maar goed gaat

[tuurtje]

Helemaal mee eens Theo, we zijn nu al weer een uur en een kwartier verder, maar zie nog steeds geen krankenwagen  

Groetjes
Arthur

[Nederduitsemeester]

In tijdperk III waren ze nog niet zo snel

[theokersten]

begin me nu toch echt zorgen te maken
waar blijft die krankenwagen
helmut volhouden beste man

[Basilicum]

_{Deining in Dönsdorf   –   Deel 79}


Hevige pijn – 3

Het nieuws over Marks gaat als een bermbrand door het Bw. Als het depotchef Waldstein ter ore komt loopt hij direct naar de kantine, waarbij hij wordt ingehaald door de ambulance.


144   Wiiiwaah! Wiiiwaah!

Bij de deur van de kantine staat Frank Hebehoch al te wachten en geeft nu de ambulancebroeders aanwijzingen. Een broeder stapt snel uit, pakt zijn tas en rent achter Frank aan naar de nog steeds vooroverzittende Helmut Marks.
‘Hallo, ich bin der Konrad. DRK-Krankenbruder. Wat is er aan de hand?’
‘Mijn buik…,’ kan Marks met moeite uitbrengen. ‘Stekende pijn.’
‘Kunt u rechtop zitten?’
‘Dat doet zo’n pijn.’ Toch komt Marks een beetje overeind en wijst naar een plekje rechts op zijn buik. ‘Vooral hier doet het pijn.’
‘Aha,’ zegt de broeder veelbetekenend. Hij legt een paar vingers op die plek, drukt en laat weer los.
‘AAAUUUWWW!!’ schreeuwt Marks uit.
Barbara trekt wit weg en loopt naar de keuken. ‘Laat mij maar in de keuken staan in plaats van Krankenschwester spelen,’ bibbert ze.
Waldstein komt nu samen met de tweede broeder de kantine binnen.
‘Waarschijnlijk is het uw blinde darm,’ concludeert Konrad en gaat nog even verder met zijn onderzoek, maar moet er mee stoppen. Marks heeft te veel pijn. De tranen staan in zijn ogen.
Barbara komt weer terug. Ze zet een glaasje water op tafel. ‘Bitte, Helmut,’ zegt ze voorzichtig met een brok in haar keel.
Helmut kijkt voorzichtig op. ‘Danke, Barbara.’ Hij neemt een slokje.
De ambulancebroeders praten even met elkaar en besluiten Marks mee te nemen.
Konrad wendt zich tot Marks. ‘We nemen u mee naar het ziekenhuis, meneer.’
De tweede broeder loopt naar de ambulance en haalt de brancard tevoorschijn. Intussen overlegt de depotchef wie met Marks mee zal gaan.
‘Mijn dienst zit er toch over een uurtje op,’ zegt Frank. ‘Zal ik hem begeleiden?’
‘Dat is goed. Houdt me op de hoogte. Weet zijn vrouw er al van?’
‘Volgens mij niet.’
‘Ik zal Frau Sommer alvast het nummer laten opzoeken.’ Waldstein draait zich om en vraagt aan een broeder: ‘Naar welk ziekenhuis wordt hij gebracht?’
‘Het Johanniter-Krankenhaus hier in Dönsdorf.’


145   Ab ins Krankenhaus!


Met vriendelijke groet,
Basilicum

[theokersten]

sterkte en beterschap voor helmut
ook v/h personeel van de DB uit waldbronn.

gr.theo