Frans loodsje et cetera

[Noordernet]

Aangekraagd schijnt de vakterm te zijn. Amateurs zouden het een aanhangbrug noemen. De spoorbrug is trouwens als te behouden element in het bestemmingsplan opgenomen. Hij wordt ook qua verfwerk goed onderhouden.







Ook de zogeheten kolenmuur van de voormalige Hunzecentraleis is bestemd om te behouden.
Graffitispuiters hebben daar geen boodschap aan.

Wolter

[Noordernet]

Van het mooie blog van René Gourley vond ik de meest recente blogpost heel bijzonder:
https://pembroke87.ca/2023/08/26/dogs-and-tennis-balls-and-math/

Hij filosofeert over hoeveel sporen en wegzetplekken voor wagens - car spots - een layout moet hebben om op langere termijn interessant te zijn.
Ook verder is zijn blog nogal leesbaar, hoewel het een compleet andere spoorwegwereld beschrijft dan we hier in Noordwest-Europa gewend zijn.
René Gourley heeft gezonde ideeën over zelfbouw en schuwt het experiment niet. Ook niet met de administratieve zaken als treinregisters en dergelijke. En wat hem niet bevalt past hij aan.

Sommigen van ons hebben hem lang geleden bezig gezien met scratchbuilt Canadese goederenwagens van ruim 100 jaar geleden. Was dat op Rail? Nog in Den Bosch?

Wolter

[tothebeach]

Dat is grappig, ik zat van het weekeinde te denken over een reactie op mijn blog op de column van Lance Mindheim. Deze column was ook de aanleiding tot deze column van René.
Dank voor het delen van deze blog, deze was mij dan weer minder bekend.

Groet,
michel

[GD]

Dat is een leuke website, van René Gourley. Ik ben er wat door aan het lezen. Pembroke heeft jaren geleden eens in een planningspecial van Model Railroader gestaan. Nu ik het weer zie, vraag ik me af of ik het sporenplan kan gebruiken voor een industriebaantje. Ik heb weer voldoende stof om over te dagdromen (vandaag mag dat, ik heb mijn vrije dag).

Groeten,
Gerard

[Noordernet]

Tja, het is qua spoorweghobby geen mainstream, maar meer een soort langzaam garend geheel.
Het knappe van Gourley is dat hij bij zijn thema blijft, en dat al zeker 20 jaar.. Daar ben ik zelf te springerig voor.

Net toen ik vanmorgen het forum opende, las ik de min of meer dagelijkse update van de site van Bob Hughes:
https://playingtrains.wordpress.com/
Ik schreef daar al eerder over. Bob is eigenlijk een heel snelle en soms wat slordige bouwer,  verbeteraar en aanpasser.  Ook hij blijft bij zijn hoofdthema: een fictief Zuid-Amerikaans smalspoorbedrijf waar altijd iets gebeurt; reden om weer tot een uitbreiding, vernieuwing of inkrimping over te gaan. Altijd op een koopje, want zijn spoorwegbedrijf moet iedere cent omdraaien.
Op deze manier, een schraal budget en altijd kijken naar verbetering, is onze hobby niet duur en toch boeiend.

Tot zover de overpeinzingen op de vrijdagmorgen donderdagmorgen.

Wolter

[Met een sik]

Tot zover de overpeinzingen op de vrijdagmorgen.

Wolter

Het is toch donderdag?

[tothebeach]

Wolter is een ziener, hij loopt op ons voor.



Maar het is een leuke verzameling blogs dat je volgt. Zeker die van  Bob Hughes is leuk. Kleine baantjes, wisselende invalshoek binnen eenzelfde thema. Zeer creatief. Dank voor het delen. ik ben benieuwd naar je volgende suggestie

Groet,
Michel

[Noordernet]

Klopt, Gerard. Ik heb een vrije dag. Dat verstoort mijn ritme kennelijk.

[MOVisser]

in NZ alwel hoor.   

Ronald Visser

[Noordernet]

Wat een reacties!

https://farthinglayouts.blogspot.com/ raad ik ook aan als leesvoer.
Een leuk opgezette site van een Deen die oud (1890-1920) Brits bouwt. Van hak- en snijwerk in locomotieven en wagens, mooie scratchbuilt antieke gebouwen en ook de nodige operaties aan figuren. En een prachtig verhaal over de weergave van paardenmest, om iets te noemen.

De bouwer hanteert het principe dat hij delen van een (fictief) station nabootst. Hij doet aan behoorlijke recherche van het grootbedrijf, in zijn geval de Great Western Railway.
Verhaaltjes vertellen doet hij ook, onder meer over een lantaarnopsteker met hoogtevrees.

Wolter

[Noordernet]

Speciaal voor het knippen van papieren leienstroken kwam er een kartelschaar. Daarmee kan ik diagonaal liggende leien, ‘wybertjes’, imiteren.
Een proefje gaf dit beeld op de Normandische schuur die al eerder in dit draadje figureerde. Het is zelfs nu al een verbetering.

Wolter

[spoorijzer]

Goed idee. Volgens mij zijn er ook meerdere varianten van, dus je kan de beste afmeting kiezen?

[Noordernet]

Er zijn wel een paar varianten van die scharen, van duur naar heel duur. Die van mij was met € 28,99 de goedkoopste. Dat lijkt duur, maar leienstickers van Rédutex zijn ook flink aan de prijs.

De grootte van deze zelfgemaakte leien komt veel beter overeen met wat ik in het echt heb gezien. Wat ik eerder op de loods had gemaakt is veel te klein.



Deze eigen foto uit Le Bourg-Dun in Normandië laat mooi zien hoe groot leien kunnen zijn.


Wolter

[Sven]

Je hebt een set van die kinderscharen die verschillende knipvormen hebben. Iets van 5 voor €10, bij een crea-winkel en die knippen prima voor het geld en waarvoor ze bedoeld zijn. Bij de banen van Pemoba worden deze toegepast op de handgebouwde huizen. Andere scharen met een andere vorm zijn goed voor weer andere daken, dus het is handig er een stel in huis te hebben.

[Scratchbuilt]

Ik heb zo'n setje kinderschaartjes al jaren ongebruikt in de kast liggen. (tenzij ik ze ooit al heb weggegooid....) Ik vind de vormen te grof voor H0. En je kan er net 5 cm mee knippen voor de strook dik papier/dun karton scheurt of scheef trekt.

Ik deed vroeger in H0 een ruitpatroon krassen in een stuk karton van 1mm dik. Ik koos voor een ruit van 3 bij 3 mm ongeveer. Duits georienteerd vond ik dat toen een goede maat. Embossen noemen echte modelbouwers dat geloof ik. Zag er goed uit al zeg ik het zelf. Relief? Deel de dikte van een lei door 87 en je weet hoeveel relief je nodig hebt.

Albert