Frans loodsje et cetera

[Noordernet]

De volgende morgen klinken paardenhoeven door het dorp. Daar kijkt niemand van op. Het is immers 1958. Maar vreemde snuiters met een rode mijter en een rode jas op een schimmel baren opzien.

Net op dat moment komt de Sik langs met de goederentrein naar Drachten.



Het is druk bij de loods in Tolbert.


Nu wordt het duidelijk.
Sinterklaas gebruikt de loods van de Landbouwcoöperatie als opslagruimte. Alle transportmiddelen uit de omgeving worden ingezet voor de fijndistributie. En per straat worden de pakjes per kruiwagen uitgedeeld over de adressen. Handig voor de Sint, zo’n logistiek steunpunt dat per spoor bereikbaar is! En de huur van de loods gaat naar de Landbouwcoöperatie. Die kan in deze barre tijden wel wat inkomsten gebruiken. Volgend jaar mag Sinterklaas weer komen, wat de coöperatie betreft.





En die rode Peugeot? Die vervoerde Sinterklaas naar ‘De Postillion’, waar hij ook heeft overnacht.

Wolter

[Reinout van Rees]

Leuk gedaan.

Reinout

[Ric]

humor

[EricZmS]

Mooie decoratiestukken

[Piet Groot]

 

[Met een sik]

Hey Wolter,
Heel leuk zo'n lokaal verhaal. Een heel mooi alternatief voor het "Lummeln loze" tijdperk.
Ga er mee door 

[Noordernet]

6 december in Tolbert. De dag na Sinterklaas. Die is trouwens al lang op de terugreis. De rode Peugeot bracht hem naar vliegveld Eelde.

En voor de Landbouwcoöperatie is het een opruimdag. De loods is leeggeruimd. Het overgebleven inpakpapier wordt gebruikt om de Tolberter kachels aan te maken en achtergebleven kisten worden daarin ook opgestookt. Dat materiaal is al weggebracht.

Nu buiten de loods nog even aanvegen.



Jan is druk aan het vegen en Hendrik staat even te kijken.



‘Dat liekt Mina wel’, zegt hij. Hij ziet niet scherp, maar herkent het silhouet van zijn vrouw.





In de boodschappentas aan haar fietsstuur zitten een paar stukken banketstaaf, een thermoskan koffie en een paar koffiekommetjes. ‘Schiet het al op, heren?’, zegt ze met een glimlach. Mina is in Leek op de ULO geweest, vlak bij het oude tramstation, en ze spreekt foutloos Nederlands. Daar gaat ze ook prat op. Na drie advocaatjes schakelt ze trouwens weer gemakkelijk over naar het dialect van haar geboortestreek.
‘Nog een half uur, Mina’, zegt Hendrik. ‘Mooi, maar ik heb koffie mee, met wat lekkers.
En als het klaar is komen jullie mee naar huis. Ik heb snert gemaakt, dat is lekker na al die zoetigheid. Jan, jij eet mee hoor!’  Jan, die in de kost is bij twee oudere ongetrouwde zussen, neemt dit aanbod graag. ‘Lekker, dat krieg ik nooit’, zegt hij.

Nadat Mina weer is weggefietst drinken Jan en Hendrik hun koffie. Ze haasten zich om de buitenboel schoon te krijgen en vertrekken naar het huis van Mina en Jan.
Daarmee komt in 1958 een eind aan het bezoek van Sinterklaas aan Tolbert.


Naschrift:
Ik heb vreselijk plezier gehad aan het bedenken van deze flauwekul. Veel geleerd ook, onder andere dat het stapelen van kisten en zakken ook in schaal HO nogal tijdrovend is.
Met 1958 als tijdsbeeld heb ik een nogal traditionele samenleving geschetst.

En ik realiseer me ook dat Sinterklaas op weg naar vliegveld Eelde in de rode Peugeot vast het mooie winkelpand van EriczMmS in Nietap gepasseerd is.

Wolter

[Ric]

Ik heb het me veel plezier gelezen. 

Grt. Ric

[Scratchbuilt]

**** Naschrift:
Ik heb vreselijk plezier gehad aan het bedenken van deze flauwekul. Veel geleerd ook, onder andere dat het stapelen van kisten en zakken ook in schaal HO nogal tijdrovend is.
Met 1958 als tijdsbeeld heb ik een nogal traditionele samenleving geschetst.*****

Het gaat je niet slecht af. Storytelling met treinenfoto's. Leuk om te zien/lezen. 

Albert

[Modellbahnwagen]

Jan en Hendrik boffen maar

[Met een sik]

Dag Wolter,

Ik ben benieuwd of de Kerstman ook je loodsje weet te vinden

[Noordernet]

Dank voor jullie reacties van de afgelopen dagen.

Achtereenvolgens mijn antwoorden:
@Jacob: inderdaad een ruimere dwarsliggerafstand. Dat komt door het opnieuw ingezetten van het fotoplankje in de verhaallijn. Bij een tramlijn hoeft die afrastering er niet bij, maar die was nu eenmaal.
@Albert: aftakking is een groot woord. Het was schuiven met stukken flexrail, met telkens een andere toepassing. Mocht er al een aftakking zijn, dan is die imaginair. Maar onze hele hobby draait om imaginatie.
@Gerard: nee het is niet mijn bedoeling lezers van Lümmeln weg te trekken. Ik zag gelukkig al dat Jan weer op stoom lijkt te komen. En incidenteel een verhaaltje in het forum schrijven is niet erg, maar beroepshalve schrijf ik ook veel. Dat moet niet te gek worden.

De kerstman in Tolbert, in 1958?
Bij kerstmis 1958 hoorde een konijn op tafel, en een kerkbezoek, ook als je maar twee keer per jaar ter kerke ging. Maar arresleeën en rendieren over de Oldebertweg? Nee, dat wordt hem niet.

Wolter

[Met een sik]

De kerstman in Tolbert, in 1958?
Bij kerstmis 1958 hoorde een konijn op tafel, en een kerkbezoek, ook als je maar twee keer per jaar ter kerke ging. Maar arresleeën en rendieren over de Oldebertweg? Nee, dat wordt hem niet.

Wolter

Zie ik hier toch een verhaaltje/vervolg komen?

[Noordernet]

De afgelopen dagen zijn wat leuke dingen binnengekomen. Die staan momenteel onder ons opklapkerstboompje dat al zeven jaar meegaat. Die dingen zijn een paar antieke Franse bussen en net zo klassieke andere Franse voertuigjes. Ik gebruik bewust het verkleinwoord: wat waren ‘luxe’ wagens en bestelauto’s vroeger klein! En er kwam een gave ketelwagen, met spaakwielen zelfs.

Nu hoor ik van een paar kanten dat de lezers die kleine verhaaltjes leuk vinden. Mooi, want verhaaltjes komen soms spontaan naar boven. En het is zonde om die voor mezelf te houden.

Een jaar of vijf geleden mocht ik voor mijn werk (!) een cursus Journalistiek schrijven volgen bij de Schrijversvakschool in Groningen. Je werd op pad gestuurd met een opdracht. En eigenlijk was het steeds een oefening in waarnemen. Wat zie je, wat valt je op, en ook: ga vragen stellen aan de geïnterviewde persoon.
De sfeertekeningen vond ik steeds het leukste: kleine verhaaltjes over gewone, menselijke dingen. En ik zie dat ik dat genre onbewust ook toepas in mijn kletsverhaaltjes over Jan, Hendrik en Mina.
Wees niet bezorgd, er komt een vervolg.

Wolter

[Ric]

Wees niet bezorgd, er komt een vervolg.

Top Wolter

Grt. Ric