FLM polariserende wissels en kortsluiting problemen, een relaas.

[robstuart]

Ik deel jullie mijn ervaring met de polariserende wissels van Fleischmann Piccolo (N-spoor)
Mijn baan is voorzien van 48 wissels waarvan de helft is voorzien van een polariserende hartstuk, de typen 9178/79 en de andere helft van de wissels met een isolerende hartstuk, typen 9170/71.
Alle wissels worden digitaal (DCC) aangestuurd met een mix van wisseldecoders van Littfinski, Kuehn, ROSOFT, Digikeijs en Lenz. De decoders worden alle apart gevoed door een wisselspanning van 16 Volt van een 70VA TR150 Trafo van Lenz.
Het DCC signaal komt uit de bekende Lenz centrale LZV-100 en is voorzien van een andere 16 Volt TR150 trafo.
Na 8 jaar regelmatig gebruik met deze configuratie ontstaan de meeste problemen met de polariserende wissels. Let op het schakelen is niet het probleem. De aandrijvingen gaan perfect om. Het probleem zit hem in de polariserende schakelaar in de wissels van de typen 9178/79.
20% van de wissels 9178/79 veroorzaken met grote regelmaat kortsluiting waardoor mijn centrale onmiddellijk uitschakelt.

Wat gebeurt er dan?
Bij de probleemwissels is de scenario hetzelfde. Na minuten lang goed geschakeld te hebben ontstaat bij een volgende schakel actie het probleem dat de wisseltong blijft staan en de polarisatie schakelaar omgaat. De wisseltong zit vast door inbranding! Sporen van inbranding zijn duidelijk te zien op de plaats waar wisseltong en de binnenkant van de railstaaf samenkomen.
Dat inbranden duidt er dus op dat bij de voorgaande schakelactie dus al een probleem moet zijn geweest. Ik neem aan dat de polariserende schakelaar te laat heeft gewerkt.

De wisseltong beweging en het intern ompolen verloopt dus niet goed synchroon en na elke schakelactie zal vonkvorming ontstaan. Uiteindelijk is door het regelmatig inbranden de contact overgang bij de wisseltong en de rails zo slecht dat de temperatuur gaat toenemen en inbranden zelfs resulteert tot het vastbranden van de tong. Even met de vingers de tong bewegen en je voelt dat hij losbreekt van de gesmolten vervuiling.

Ik ga er ook zeker van uit dat de grote stroomreserve van de Lenz centrale max 4Amp debet is aan het probleem. Natuurlijk moeten de wissels goed schakelen maar de relatief hogere kortsluitstroom zal het inbranden verhevigen.

Vraag die overblijft, waar gaat het fout bij de polariserende wissels? op welk moment verloopt het omschakelen niet meer synchroon waardoor de problemen met de wissels erger gaan worden.

Het is nu zaak om na te gaan waarom de FLM wissels met polariserende hartstuk na verloop van tijd niet synchroon schakelen met de wisseltongen.
Ik verdenk tolerantie in het wissel mechanisme en dan met name de kunststof onderdelen die de poolschakelaar en wisseltongen bewegen.