(grote) dakpanplaten

[Simplex]

Hans

Ik lijm de Goovers dakplaten met Robbe type II.
Maar eerst schuur ik de te lijmen vlakken iets ruw. Dan lijmt
het meteen goed vast op het abs waar de wandjes van zijn.

[Klaas Zondervan]

Steef,  het is inderdaad de 10e rij van rechts. Ik had verondersteld dat het styreen wat in elkaar zou lopen omdat het oplost in de lijm, maar dat gebeurde dus niet.

[Tjalling]

Mmmm wat een gedoe... het is een relatief goedkoop product en het voordeel is dat het overal even dik is. In een wat grijzer verleden heb ik ook op deze manier kruispan dak plaatjes voor het station Wageningen laten gieten. Maar daar was niet me te werken omdat de dikte varieerde en ze uiteindelijk allemaal door een schuurmachine moest laten halen om één dikte te krijgen.

Groet, Hans

Hoi Hans,

Het voordeel van het proces dat Hans van de Burgt noemt kan zijn, dat het daarmee wél lukt om platen met gelijke dikte te maken. Juist bij dakpannen komt dat heel nauw.
Maar ik ben het met je eens, er is vrij veel verkrijgbaar tegen zeer redelijke prijzen. Zelf maken is, voor standaard verkrijgbare dakpannen, volgens mij niet de moeite waard als alternatief.

@Klaas: mooi huis! 

Groet,
Tjalling

[Lambert1921]

Hier een paar voorbeelden die ik gebruik. De dakpannen van het seinhuis (1:32) heb ik zelf gemaakt. Allemaal strookjes van 8mm breed en 1mm dik styreen en de rondingen zijn allemaal stukjes halfrond styreen profiel 2mm. Zo kun je maken wat je wil. De rode (vervuilde) dakpannen zijn de platen van Goovers schaal 1:43.

Veel succes.

[Duizendpoot]

Lambert, indrukwekkend 

[Simplex]

Wow! 

[Klaas Zondervan]

Inderdaad grote klasse. Anderen vonden mijn huis al mooi, maar dit ligt toch nog een straatlengte voor.

[Hans van de Burgt]

Dat ziet er inderdaad fantastisch uit.

Zelf maken t.o.v. kopen, is dat het loont bij grote aantallen.
Daarom maakte ik ook de opmerking over het aansluiten bij een vereniging.
Nou ja, nu bestaat mijn club wel uit (ex-)uitvinders en ontwikkelaars bij de grote high tech bedrijven in onze regio.

De dikte van de platen ligt tussen 0,4 en 1mm
En het materiaal is heel flexibel, dus buigbaar.
Dat kan een voordeel zijn.

Grzz, Hans

[Tjalling]

Hallo Hans,
Zelf maken loont zich dus niet voor de individuele modelbouwer. Dat is wel het referentiekader hier, dat is ook de setting van de vraag.
Er zijn in Nederland relatief weinig modelbouwers lid van een club. Ik zie ook geen reden of aanleiding dat te (willen) veranderen.

In hoeverre is de dikte van de zelfgemaakte platen constant?

Groet,
Tjalling

Verstuurd vanaf mijn H30-U10 met Tapatalk

[Hans van de Burgt]

Er zijn in Nederland relatief weinig modelbouwers lid van een club. Ik zie ook geen reden of aanleiding dat te (willen) veranderen.

Ik zie dat een beetje anders. Als aanhanger van 'The maker culture' denk ik dat modelspoor hobbyisten er veel baat bij hebben zich aan te sluiten bij een groep. Dat hoeft geen traditionele club te zijn. Binnen BNLS zijn al verschillende gelegenheidsgroepen ontstaan die elkaars kennis, materialen en technieken delen. En samen dingen inkopen, uitproberen of maken. Kijk maar eens naar de BNLS-module groep of de BMB-baan.

De dikte van de surfaces op basis van acryl verf is 1mm.
Het heeft een constante dikte.
Voor wegdekken wordt de dunnere versie gemaakt van 0,4mm.
Dat luistert wat nauwkeuriger.

Grzz, Hans

[Simplex]

Lid zijn van een modelbouwvereniging is meer voor de gezelligheid. Voor het bouwen
ben je nog steeds aangewezen op je eigen kwaliteiten. En dat zie je terug in de club banen.
De betere bouwers bouwen uiteindelijk toch hun eigen project. Wat wel handig is, dat
je technieken uitwisselt. Maar ook daar is het internet genoeg voor. De meeste bouwers
die een gedegen uitleg krijgen knikken ja, maar beginnen er toch maar niet aan. Omdat
"ik dat niveau toch niet kan halen" en dat is een domme gedachte.

Wat het maken van dakplaatmallen betreft. Das leuk als je 400 meter nodig hebt.
Voor dat anderhalve stukje op je module, Goovers plaatjes. Sneller, beter, goedkoper.

[zweistein]

Wat nog niet aan de orde is geweest is het aan elkaar lijmen van twee platen.
Voor onderstaand gebouw, een dubbel spoorhuis, waren de gangbare platen ook net te kort. Platen in het dal tussen twee rijen doorgesneden, en tegen elkaar gelijmd. Als je het weet kun je zien waar  de lijmnaad zit, maar de argeloze toeschouwer kijkt er overheen.

Ik ben eerlijk gezegd inmiddels ook deze weg ingeslagen. Eerst met een reststukje een proefje gedaan en het resultaat was zeker icm. bisonkitverdunner véél beter dan ik had verwacht