het schrijven voor bladen...

[Sven]

Je moet uiteraard wel de doelgroep in gedachte houden.

[Klaas Zondervan]

Wie zegt dat iets dat je leuk vindt niet betaald hoeft te worden.

Iedereen zal daar anders tegenaan kijken.
In een grijs verleden heb ik artikelen geschreven voor het blad De Modelbouwer van de NVM. Ik weet niet eens meer of die een vergoeding gaven. Als het zo was, dan heeft het geen indruk gemaakt.

Toen Railhobby op het toneel verscheen daalde het modelspoorgehalte van de Modelbouwer drastisch. Mijn eerstvolgende artikel heb ik daarom aan Railhobby aangeboden, maar die deden zo ingewikkeld over de acceptatie van het artikel dat ik dacht: bekijk het maar.
Toen heb ik contact opgenomen met Rail Magazine (toen nog Modelkroniek). Daar pakten ze het veel makkelijker op. Ze zeiden: stuur maar wat op, dan kijken we wel of we het goed genoeg vinden. Blijkbaar vonden ze het goed genoeg, want het werd gepubliceerd, en er volgden nog vele artikelen.

Dat ze geen vergoeding betalen zal mij persoonlijk een zorg zijn. Ik had een goed salaris en nu heb ik een goed pensioen, dus voor geld hoef ik het allemaal niet te doen. Bovendien pikt de fiscus er toch weer de helft van in.
Maar ik kan me voorstellen dat iemand die voor zijn broodwinning schrijft er heel anders tegenaan kijkt.

[Martin Welberg]

Blijf van mening dat iemand anders geen winst hoeft te maken op jouw pro deo werk, ongeacht je salaris of pensioen. Maar da's mijn mening...

(sta in duitsland ook niet voor de k z'n k gras te zaaien  )

[henk]

Hoeft niet, maar een auteur hoeft zich daar natuurlijk ook niet per se druk over te maken. Iets niet doen wat je leuk vindt, omdat iemand anders daar geld mee verdient, is ook een beetje typisch. Momenteel kunnen RM en RH en dus beide benaderingen kennelijk goed naast elkaar bestaan.

Ik begrijp overigens dat RH niet zozeer betaalt voor tekst, maar vooral voor de foto's bij het artikel.

[Pauldg]

@Klaas, je gaat in grote stappen door de tijd heen. Railhobby verscheen voor het eerst in 1978 en Modelkroniek zag het licht pas in 1989 (volgens mij). Je hebt in 1981 nog een artikel in de Modelbouwer gehad over een voeding met een stokje en daarna nog een artikel over modelbouwen in Zink. Ik hoop niet dat RH je volgende artikel 7 jaar op de redactietafel heeft gehad om daarna te concluderen: leuk, maar toch bedankt  .

Overigens heb ik het altijd betreurd dat het gehalte aan trein in de Modelbouwer sinds de jaren '80 onder een kritisch punt is gedaald, maar dat terzijde..

Paul

[Rubedino]

Mijn mening:

Tis leuk om te doen (heb regelmatig wat geschreven). Ik schrijf niet als het me niets oplevert. Dit opleveren kan een directe financiële vergoeding zijn of een vergoeding zodat het artikel mijn verkoop gaat stimuleren  .

Heel simpel dus en ben het dan ook met Martin eens dat het a typisch is dat intellectueel eigendom gratis moet zijn. De redacties van deze bladen moeten toch ook betalen bij de supermarkt/boekenwinkel/modelspoorwinkel voor hun aankopen ook al ligt daar de RH of MR.......... (al willen ze dat graag wel vaak............ gratis samples).

En tuurlijk is het vooral leuk:


MSM 105 001 by Rail-Kees, on Flickr

Een tikkie exhibitionisme is toch een onderdeel van deze hobby (en geeft oa dit forum/bladen/beurzen een reden van bestaan).

[ex44]

De mening van Martin en Kees-Jan kan ik van harte onderschrijven. Het hangt er wel een beetje van af, ik heb jarenlang het verenigingsorgaan van mijn 'treinenclub' zo ongeveer voor meer dan de helft volgeschreven en ik heb daar nooit een vergoeding in financiële zin voor gehad - waar ik overigens nooit om gevraagd heb, niet verwacht had en zelfs nooit aan gedacht heb. Mijn vergoeding bestond in dit geval uit het floreren van de vereniging.

Hoe leuk en prachtig ook, een tijdschrift, en of dat nou Railhobby, de Miba of welk ander blad ook, wordt uitgegeven door een uitgever die daarmee hoopt geld te verdienen. Gesteld dat ik een artikel schrijf wat eraan bijdraagt dat het betreffende blad verkoopt en daardoor de uitgever winst maakt, dan wil ik in die winst delen.
Het is hetzelfde principe als een betaalde baan, door voor de baas dingen te doen stel je hem in staat geld te verdienen, en als ik voor iemand werk verlang ik daarvoor een tegenprestatie. Dat heeft niets te maken met het feit of het leuk werk is of niet, of ik m'n werk graag doe of niet, werk is werk.

Maar zo'n artikel schrijven doe je toch in je vrije tijd? Jazeker, en als ik werk doe ik dat ook in mijn vrije tijd.
Er zijn in onze miniatuurwereld niet veel modellen met opdrukken van Heineken, ik kan me een Roco-wagonnetje herinneren, maar dan houdt het al gauw op. Naar het schijnt heeft Heineken ooit gezegd: "Als iemand door mijn naam te gebruiken een taart verdient, dan wil ik een stuk van die taart hebben."

Groet,
Jan

[1200blauw]

Tis leuk om te doen (heb regelmatig wat geschreven). Ik schrijf niet als het me niets oplevert.

Exact. Voor niets gaat de zon op. Helemaal mee eens. Denk je nu echt dat de De Vriezen en Ferré's het voor niets doen? Natuurlijk niet! Dus waarom zouden "wij" dat dan wel doen? Dan moet je natuurlijk wel een solide tekst en dito beeldmateriaal opleveren, dat spreekt voor zich. En nee, er rijk van worden hoeft niet. Dat kan ook niet uit, daarvoor zijn de oplages te laag voor een dergelijk blad in een beperkt afzetgebied als Nederland / Vlaanderen.