Belevenissen van een Lokführer bij de BLS in Zwitserland

[Bas, Dordrecht]

Alle lagers snel gecontroleerd, olie bijgevuld, van de hitte en pentrante stank genoten, drijfnatte broek eraan over gehouden maar met de zekerheid dat er op het oog niets ernstigs aan de hand is besluiten we om door te rijden. Alle mensen zijn imiddels ingestapt en we zijn klaar voor vertrek. „Offen 40“ brandt en we mogen vertrekken. Meteen na het station Uetendorf begint de lijn met ruim 32 promille te stijgen. Tevens zitten we op een eensporig traject wat  druk bereden word, dus niet treuzelen en opschakelen. Snel hebben we de 80 km/h bereikt en zo rijden we door het Gürbetal. Helaas is hiervan niets te zien, want het zicht bedraagt tussen de 30 tot 6o meter. Voor de passagiers…jammer. Voor de machinist…onaangenaam. Seinen dienen zich dan meestal als een groene of gele vlek aan die zo voorbij is. Tevens zie je moeilijk waar de stations beginnen of of er mensen op de perrons staan. Nu is dat niet zo gek natuurlijk, maar in het Gürbetal moet je vaak over spoor 1 lopen om bij spoor 2 te komen waar de trein staat. Doordat we meerdere treinkruizingen hebben moeten we vaak op spoor 1 binnenkomen. Passagiers verwachten vaakal niet dat er een trein op dat spoor rijd….oppassen dus. Alles gaat echter prima en precies op tijd komen we in Bern Hauptbahnhof. Hier staan we eerst 10 minuten voor de paal te wachten tot er een spoor vrij is. Dan rijden we de hal binnen en staan we daar te wachten tot we weer verder kunnen. Ineens word er geklopt aan de cabinedeur. Ik open deze en de inmiddels gepensioneerde directeur van de BLS staat daar en maakt een praatje. We kennen elkaar, want….zijn ouders waren ook Hollanders en hij praat het ook nog (zijn voorvoorvoorvoorvader was de zeeheld Tromp). Zo kletsen we een paar minuten tot het sein op groen gaat en weer weer verder moeten. Station Bern uit….over de hoge Lorrainebrug en waar we een prachtig uitzicht over de alpen hebben. Jaja…de mist is hier niet aanwezig en de zon schijnt lekker in de cabine. Zo rijden we over de hoofdsporen richting Gümligen, alwaar het spoor richting Luzern aftakt. Dit traject volg ik tot Trübschachen, het eindstation voor mijn dienst. De lok rijdt als een „trein“, de Hasler tikt met genoegen en ik geniet van de rit



Uitzicht vanuit mijn plek op het traject met rechts in beeld de Hasler snelheidsmeter



De bedieningsinstrumenten



Bruggetje



Kruisen van de tegenligger op eensporig traject


Dan na een verder vlekkeloos verlopen rit komen we bij Trübschachen aan. Voor mij het eindpunt van de dienst. De Fahrdienstleiter vertelde dat ik op spoor 2 zou binnenkomen, en dat wird nomaal gesproken niet gebruikt….



"Spoor weg"



Diensteinde...weer een mooie rit geweest, met een paar kleine hindernissen, maar die mochten de pret niet drukken.

Groeten uit Zwitserland

Bas

[Bas, Dordrecht]

@ Menno

Ja, dat was het ongeveer wel ja...echt tijd om van dat schouwspel te genieten had ik niet echt, maar dat roodgloeiende brandende draad komt idd in de buurt....

@ Martin

Dat was voor mij de enige manier om bij de lagers te komen, ongemakkelijke positie ja, en door de hitte smolt de sneeuw waardoor het lekker nat begon te worden 

Groeten

Bas

[edwin1974]

Bas weer een prachtig verhaal 
Dat er nog veel meer mogen volgen

Groetjes edwin

[Swiss_fan]

Bas, waarom tikt die snelheidsmeter altijd?
Ik zou daar helemaal kiriwiet van worden.

[m de deugd]

Dat tikken houd je wel wakker.
En ik denk als je het vaak hoort wen je er aan.
Dan valt het jezelf niet eens meer op.

De mist was daar gelukkig weg.
Een erg mooie eloc hij glimt zo mooi.
Dat is toch al een vrij oude loc.


    Martin.

[Anoniem]

Da's de constructie van zo'n ding. Snelheid = afstand gedeeld door tijd, dus moet een snelheidsmeter enig benul hebben van de verstreken tijd. Met name de wat oudere snelheidsmeters in treinen (ik denk niet alleen aan de Hasler, maar ook aan de Franse Indicateur Flaman) zijn daartoe voorzien van een klok die tikt.

[KNed]

Prachtig verhaal, dat stukje over de botlektunnel ook!
Nieuwe rubriek op dit forum? Hoeveel machinisten hebben we hier? 

Koen

[Mcn1986]

hoeveel machinisten hebben we hier? dat word een nieuw topic!

bij welke firma, welk land enz enz.

[Bas, Dordrecht]

Overigens komen de meeste delen van deze lok uit....1932. Indertijd werden ze gebouwd met een passagierscompartiment en een bagagecompartiment. In de 80'er jaren werden deze uitgerangeerd, alleen was de qualiteit van de loks nog zo goed. Eigenlijk ook zonde, dus wat doe je dan???

Neem de snijbrander en 2 van deze triebwagen, snij het pasagiersdeel (dus de helft) af, doe dat bij de andere ook en las vervolgens beide delen met de bagagecompartimenten weer aan elkaar et voila....zo hadden ze in totaal 4 "nieuwe" loks gemaakt uit 8 oude loks. Alle 4 loks hebben wij vervolgens na uitrangering bij de RM gekregen. Eentje gesloopt als onderdelenleverancier voor de andere 3, en een enorme hoeveelheid reserveonderdelen voor de loks gekregen. Heel veel reserveonderdelen zitten nog in de originele verpakking uit 1932!!!

De loks hebben bij hun "bouw" een rode kleur gekregen, wat nie zo mooi past bij onze groene wagens met open balkon. Dus hebben we op een gegeven moment deze De 4/4 "getuned" op "oude look". Groene kleur, oude beschriftingen, Zonneschermen boven de ramen. In het echt hebben ze dus nooit zo rondgereden, maar dat mag de pret niet drukken.

Niet kapot te krijgen deze machines.....hoewel   

Groeten

Bas

[Peter Spruit]

tja.... toen wisten ze nog wat  kwaliteit was hé.    Het  woord  consumptiemaatscappij was op dat moment nog niet uitgevond.

Greetz

Peter

[m de deugd]

Bas,dus die lok heeft officeel zo niet dienst gedaan.
Dan vindt ik het nog veel indrukvoller.
Om daar een mooie gepaste eigen kreatie van te maken.
En het dan ook nog voor zulke treinritten te gebruiken.
Wordt dat soort ritten door de spoorwegen bekostigd.
Of zijn het vrijwilligers van een stichting.
Zoals je hier de Stoomstichting Nederland hebt.
In Erstfeld hebben ze ook nog van die rijdende jeweeltjes.
Is dat weer een andere vereniging.
Of is zoiets landelijk verspreid,dus voor geheel Zwitserland verschillende groepen.
Die verdeeld per kantonsregio hun taak hebben,voor behoud van historic matrieel.
Want jullie hebben zoveel grote en kleine spoorweg maatschappijen,grote en kleintjes.
Om over de vele particuliere lijntjes nog maar te zwijgen.
Smalspoor,normaalspoor,tandrad,kabelspoor,en zo nog veel maar,te veel om op te noemen.
Die dan ook weer verdeeld zijn over geheel Zwitserland.
Dat heeft mij altijd al geboeid.
Ik kijk op tv heel vaak naar Travel cannel.
Daar loopt zo,n serie Swiss railway Journy,s daar kijk ik altijd zo gefassineerd naar.
Dan zie je delen over die verschillende trein trajecten ook nog eens,daarbij.


                   Martin.

[Bas, Dordrecht]

Hier een foto van een lok waar bijna anderhalf jaar werk in zit met slechts 2 personen...anders waren we wel sneller klaargeweest...

De BLS Te 2/3...iedere schroef in de lok hebben we eruit gehad, het hele loopwerk tot in de laatste borgring vernieuwd...een lakkering waarin je jezelf kunt spiegelen...



daarvoor heb je veel onderdelen nodig, maar alles bewaren kan ook niet, dus moeten we ook wel eens wat weggooien...



de achterste Ce 4/4 op weg naar de eeuwige rangeerterreinen...

Groeten

Bas

[Bas, Dordrecht]

Voor de liefhebbers...

Komende herfst ga ik een aantal ritten rijden met deze lok:



Deze ritten zijn gepland van Spiez-Brig-Spiez met wagens met open balkons en ramen die je tijdens de rit kunt open doen....niets geen airco dus ;-) Verdere info volgt zodra weer meer details hebben uitgewerkt

Groeten

Bas

[Bas, Dordrecht]

De lok De 4/4 259 heeft al een lange historie dus. Oorsprongkelijk zag deze lok er zo uit:



Bij de ombouw werd dus het passagiersgedeelte afgesneden en de beide overige helften aan elkaar gelast.

Groeten

Bas

[Joost.]

Erg mooi bas, vooral de 205

Wel verkeerd nummer: