1 mei 2007 - Op bezoek bij Wim Waleboer

[Peter van der Leek]

Een begrip in de LGB-wereld
Ditmaal zijn we op bezoek in Breskens waar Wim Waleboer woont. Wim heeft al sinds zijn 6e levensjaar het "modelspoorvirus". Eerlijk gezegd heeft hij het wel met de paplepel ingegoten gekregen omdat ze vroeger bij hem thuis al een speelgoedwinkel hadden. Inmiddels is de passie in vele dingen terug te vinden. Zo staat in iedere kamer van zijn huis wel een vitrine met prachtige H0- of LGB-modellen of zijn er andere spoorgerelateerde zaken te vinden. Wim kan eigenlijk geen moment zonder trein - dat blijkt zelfs uit de keuze voor de camping in de zomer, zo haalde zijn vrouw subtiel aan. Wim kijkt eerst goed of er spoorwegen in de buurt zijn voordat hij er ook daadwerkelijk heen gaat. Zijn inmiddels "vaste" camping is dan ook gelegen in het Zuid-Limburgse landschap waarvandaan hij zonder al te veel moeite het bekende viaduct van Moresnet in België kan bereiken.

Land: Hoofdzakelijk geïnspireerd op België
Schaal en systeem: LGB en H0
Tijdperk: V
Specialisatie: Verzamelen


Tal van vitrines sieren de woning op, maar als je vraagt of alles er in past krijg je al snel te horen dat hij nog steeds (zelfs nadat hij al zijn reizigersmaterieel en elektrisch tractiematerieel heeft weg moeten doen wegens plaatsgebrek) op geen enkele manier al zijn dieselgoederenlocs tegelijk kan showen. Wel heeft hij intussen locaties buitenshuis waar hij meer van zijn modellen de ruimte kan geven en waar ons Op Bezoek Bij-team dan ook zeker later dit jaar verslag van zal doen!

De zolderbaan
Zoals velen van ons hebben heeft Wim ook een H0-baan op zijn zolder gebouwd. Deze baan die inmiddels een soort van horizontale-vitrinefunctie vervult is langzaam uitgegroeid in de loop der jaren. Helaas was de CV-monteur er minder blij mee toen hij gebeld was om de ketel te vervangen en de CV compleet ingebouwd terugvond. Wim was dus genoodzaakt een deel van zijn baan te slopen en dat ging ten koste van veel rijmogelijkheden. Momenteel is er nog een soort keerlus met aan het einde een rangeerterrein waarop een groot aantal massief ogende diesels staan te wachten op het vertreksein. Het geheel is geïnspireerd op Terneuzen (wat op zich niet zo vreemd is omdat dat het enige stuk spoor in Zeeuws-Vlaanderen is). De broer van Wim, die bij de welbekende vereniging de Baanbrekers de prachtigste beursbanen bouwt, en zijn vrouw helpen met de kleurstellingen op de baan. Dit omdat Wim zelf kleurenblind is en dus deze hulp goed kan gebruiken.







Een rondje rond de kerk mocht natuurlijk mocht natuurlijk niet ontbreken aan zijn baan en ondanks het drukke stadsbeeld met alle files is er ook nog plek voor intensieve landbouwscènes.
Ook aan details is gedacht, waarbij zelfbouw en kitbashing een grote rol spelen. Linksonder zien we een paar Holland Scale-huisjes die niet volgens bouwtekening in elkaar zijn gezet maar juist daarom wel erg leuk zijn. Het resultaat mag er in deze zijn! Rechtsonder zien we de nieuwste vestiging van Chinees restaurant Pekingeend, met herkenbare bedrijfsauto voor de deur.

Zoals eerder al gezegd kan Wim zijn modellen met geen mogelijkheid allemaal kwijt in vitrines en op de baan. Daardoor is hij gedwongen een grote kast naast zijn baan te hebben staan met daarin tal van prachtige diesellocomotieven die het daglicht nauwelijks aanschouwen. Om het nog enigszins eerlijk te houden voor de locs onderling ruilt hij regelmatig zijn arsenaal om. Ook showt hij ons enkele van zijn bijzondere modellen.



Zo zien we op de bovenstaande foto het pronkstuk van Wim's collectie, namelijk een prachtig zelfbouw exemplaar van de fabrikant Jocadis. Het gaat hier om de Belgische dieselloc 5180 die volledig uit messing is vervaardigd. Op de andere foto zien we de kast waarin tal van locs liggen te wachten. Ook krijgen we nog enkele andere prachtmodellen te zien die hij welbewust uitgekozen uit de kast trekt.



Hier enkele Belgische locs van diverse fabrikanten. De meeste locs zijn niet alleen speciaal omdat er maar weinig van gemaakt zijn en er moeilijk aan te komen is, of omdat ze technisch ontzettend goed zijn, maar vooral ook omdat Wim er een uitgebreid verhaal bij heeft. Eén van die verhalen betreft een koopje van twee mijnlocomotieven die hij voor een redelijke prijs kon kopen bij de directeur van het bedrijf. De directeur had namelijk voor het personeel locjes laten maken zoals ze bij dat bedrijf ook in het echt reden. Deze man hield er echter enkele "over" en Wim had het geluk dat hij die twee kon kopen.

Een echte verzamelaar
Hoewel Wim thuis een echte verzamelaar lijkt te zijn (en dat ook aangeeft als voornaamste bezigheid thuis), heeft hij ook meerdere banen gebouwd waarvan we nu slechts een zeer klein deel hebben kunnen aanschouwen We maken met Wim dan ook zeer zeker nog een afspraak om zijn enorme LGB-baan te bekijken die voor de LGB'ers onder ons al grote bekendheid geniet.



Het moge duidelijk zijn dat we niet deze baan bedoelen die we in de achtertuin zagen liggen.

Was getekend op 1 mei 2007,

Mark van 't Hoff (auteur)
Robert Kroon (Fotograaf)