Voie Libre 37, juli augustus 2006

[Bello]

Voie Libre gaat over lokaalspoorwegen, meest in Frankrijk. Het blad verschijnt zes keer per jaar en heeft een dikke zestig pagina's met veel kleuren foto's.

In nr 37:


Beschrijving van een zwitserse modelspoorbaan in Om.

De geschiedenis van de vallei van Vouga in Portugal, daar ligt een smalspoorweg, die tot eind jaren 1980 nog met stoom reed.

Bouw van een kleine dieselloc in IIm op basis van een goedkoop model van Hartland (www.h-l-w.com).

Beschrijving van de "the wee donegal" modelspoorweg, een minimodelbaan op een ruimte van 90 bij 30 cm in schaal 009

Bouw van een bietenwagen in 0e. Met behulp van zelfgemaakte styreen onderdelen worden gietmallen gemaakt. De wagentjes zelf worden van kunsthars gegoten.

Bouw van een weegbrug met bijbehorend wachthuisje van geëtst messing in schaal 0.

Artikel over smalspoorwegen op plantages in Zuid Afrika.

Beschrijving over het het leggen van verzonken rails.

En nog drie bladzijden over nieuwtjes.

Het volgende nummer verschijnt in September.

Groetjes
Bert

[Harry]

Bert, kun je ook wat vertellen over de kwaliteit van de artikelen?
Daar je hem aanschaft ga ik er wel vanuit dat het de moeite waard is, maar als het kan iets meer info.

Harry

[stig]

Bert, niet om je af te zeiken hoor, daar hebben we Floris voor, vind ie lekker...  ;DMaar hier staat precies hetzelfde, alleen dan in het Frans. Net wat Harry zegt, wat vond je van dit nummer, wat sprak je aan, wat vind je minder? We willen magazine besprekingen, niet opsommingen. Dus... Laat eens horen!

[Bello]

Gaan we...

Het eerste artikel over de Rhätische Bahn is leuk, maar niet meer dan dat. Het geeft een algemene beschrijving van de baan die door één persoon gebouwd is, maar hoe alles opgebouwd is hoe de locs zijn gebouwd etc staat er helaas niet bij, De foto's zijn wel mooi.

De vallée de Vouga beschrijft in negen pagina's de geschiedenis van een deel van het portugese smalspoornet van het begin in 1890 tot nu. Ondanks een opleving is de jaren 70 is er helaas nog weinig van de oude glorie over. Sinds 1990 rijden er nog moderne treinstellen maar binnenkort is de gehele lijn vermoedelijk verdwenen.
Het artikel heeft veel foto's en er zitten ook nog tekeningen van de stations bij.

La Sage de Mack beschrijft de bouw van een fantasie diesellokje op basis van een goedkoop spoor G locje van Hartland. Verhaal is geschreven door een gepensioneerde spoorwegman van nog maar 54 jaar. Leve de SNCF!
Deze verbouwing spreekt mij als Spoor 1 rijder zeker aan. Alles wordt weer in detail beschreven (dit is typisch Frans) en weer met mooie foto's.
Je kunt je afvragen of een dergelijke diepgang nodig is voor een fantasieloc omdat de kans dat iemand dat precies na gaat doen vrij klein is, maar het was wel leuk om te lezen.

The Wee Donegal is een beschrijving van een modelspoorbaantje op 90*30 cm. Persoonlijk snap ik dit soort banen nooit zo goed. Het ziet er fantastisch uit op foto's, maar als je het in het echt ziet is het maar een klein prutsbaantje, waarop meestal niet goed gereden kan worden.

De bouw van het bietenwagentje in 0eis erg interessant omdat hier een nieuwe techniek van bouwen wordt uitgelegd. Zelf gietstukken maken en daarna kun je wagentjes in serie bouwen. Het onderstel wordt ook van kunsthars gegoten en volgens mij is dat gewoon vragen om problemen met het rijden. Het lijkt er dus op dat het wagentjes bouwen voor een diorama is. Het aansluitend verhaal over de bietenwagen in het echt vertelt ons dat ze vanaf 1890 tot 1965 dienst hebben gedaan op het franse smalspoornet o.a bij pithiviers.

Dan volgen er een paar wazige foto's over de maroccaanse militaire spoorwegen. Je bent dan op de helft van het blad.

Meteen daarna wordt je overvallen met de bouw van een weegbrug met bijbehorend huisje in spoor nul. De weegbrug stelt weinig voor, gewoon een stukje rail op een plaatje styreen. Het huisje daarentegen is een serieuze zaak. Geheel van geëtst messing. Er wordt helemaal uitgelegd hoe je het huisje in elkaar zet, er wordt nog beschreven hoe je een interieur maakt en bovendien zitten er nog geprinte plaatjes in om het interieur ook nog van gekleurde baksteen te voorzien.Volgens de beschrijving moet het huisje in drie of vier weekenden gebouwd kunnen worden. Huisje meet 15*10*12cm en kost 61 euro oftwel 15-20 euro per weekend.
De schrijver sluit het artikel af met de zorg dat hij nog negen meter baan moet afwerken, hij heeft nog wat te doen....

De suikerbietenplantage in Zuidafrika geeft weer een hele andere kijk op de spoorwegen dan die we hier vaak zien. Mooi artikel, mooie zwart-wit foto's.

Het artikel over het verzonken spoor beschrijft helder en bondig hoe je dat voor elkaar krijgt. Er zitten schitterende foto's bij waarbij je je werkelijk afvraagt of het nu model is of echt.

Bij de nieuwtjes een korte beschrijving van een bouwkitje van een autorail, die volgende keer meer in details wordt uitgelegd.
Er wordt een boek aangeprezen waarin de bouwtechnieken van poppehuizen staan beschreven. Veel van deze technieken zijn ook bij modelspoor toe te passen, met name bij de grote schalen.

Oftwel, het was veel leesplezier en leuke artikelen. Volgende keer komt er een bouwbeschrijving van een sneeuwploeg, wie weet dat ik die ook ga maken.

Bert

[Harry]

Ik trek mijn kommentaar in! Dit is een goed verslag.
Dit komt veel levendiger over.

Groeten Harry

[stig]

En nog vlot gedaan ook! Maar goed, als ik mijn Frans wil ophalen zal ik eerder Voile Libre nemen dan Le petit prince...

[Jakke]

Krijgen we nog een recentie door Floris van dit tijdschrift . Ik kijk er naar uit .

Jan

[stig]

Nou dat denk ik dus niet. Floortje doet de RM al...

[Floris Dilz]

The Wee Donegal is een beschrijving van een modelspoorbaantje op 90*30 cm. Persoonlijk snap ik dit soort banen nooit zo goed. Het ziet er fantastisch uit op foto's, maar als je het in het echt ziet is het maar een klein prutsbaantje, waarop meestal niet goed gereden kan worden.

nooit een beursbaan hoeven inladen, uitladen, opbouwen en afbreken zeker...

[Bello]

heb vroeger in een band gespeeld met allerhande electrische gitaren, versterkers, snoeren,effecten,micro's,mixers,monitors,boxen,boxen,boxen,etc........

Uiteindelijk ging er steeds minder mee en zijn we geeindigd als een duo, die middeleeuwse muziek speelt met één luit en éen barokgitaar.

Dus eigenlijk ook van een megabaan naar een prutsbaan