Spuitgieten in de hobbysfeer al haalbaar?

[Pauldg]

Mooie machine Sven! Ik hoop dat je er ooit nog eens mee kan produceren!

[HuubvG]

Klaas, het gaat om de mallen. 

[Blausee-Mitholz]

Doe niet zo mal het zijn matrijsen.

Mvg Johan

[Hans van de Burgt]

Ik geef het 3D printen op industriële highres printers een grotere kans. Ook daar heb je heel dure machines voor nodig, maar de prijs per kleine oplage zal stukken goedkoper blijken dan spuitgieten.



Demo 3D print in ABS/Alloy van een NS2400 in LGB schaal.

Gr, Hans

[bask185]

Ik als niet-WTB'er heb een vraag. Kan je een mal/matrijs laten 3D printen van.. aluminium ofzo? En die gebruiken om met vloeibaar plastic of iets dergelijks om een trein kap te gieten?

Bas

[Benelux795]

Metaal printen kan, maar is denk ik niet direct geschikt als matrijs aangezien oppervlak relatief ruw is; mijn eerdere idee om een ruwe matrijs te printen incl koelwater kanalen en deze na te bewerken scheelt wellicht tov alleen machineren. Aan de andere kan, je hebt dan toch de voorbereidingskosten..   

En metaalprinten is ook verre van goedkoop; wordt eigenlijk alleen interessant bij complexe vormen en wanneer er geen goedkopere alternatieven zijn 

[Pauldg]

Hoe maakten ze vroeger overigens die haarfijne details in een mal? Net als met geld? Aftasten van de vorm in een groter formaat met een pantograaf (geen stroomafnemer)?

[HuubvG]

Doe niet zo mal het zijn matrijsen.

Haha, natuurlijk, matrijzen. 

[vpeters1984]

Eigenlijk zie ik in de praktijk (industriële automatisering) juist de omgekeerde beweging: waar vroeger veel nog werd gefreesd en matrijzen gemaakt om te spuitgieten, wordt er tegenwoordig steeds meer op high-end printers geprint.

En met de komst van PCBWay en JLCPCB kunnen ook hobbyisten met centjes hier gebruik van maken. Overigens gaat het ontwikkelen van een mal veel verder dan het product: de viscositeit van het gesmolten kunststof, de flow in de mal, de temperatuur / koeling etc.. Dat alles hoort er bij als je een kwalitatief goed product wilt spuitgieten. In de dagelijkse praktijk geeft de enorme vormvrijheid en flexibiliteit van 3D printen zoveel voordelen, en zijn oplages best een uitdaging, dat spuitgieten steeds meer verdrongen wordt door 3D printen. (Met 3D printen kun je bij wijze van spreken de hele kap van een wagon of locomotief in 1 stuk printen. Bij spuitgieten heb je dan al snel een matrijs nodig met meerdere schuiven (lees: duurdere spuitgietmachine om dit op te doen), complexe koelkanalen en heel veel 0-series (met mogelijk ook weer mallen die niet bruikbaar zijn) om een kwalitatief goed eindresultaat te verkrijgen. Terwijl je met 3D printen (met wat ervaring) binnen 2-3 iteraties een heel redelijk tot goed resultaat kunt verkrijgen (zonder het risico op dure mallen die niet werken etc.).

[David Hoogvorst]

Voor Magnorail hebben we destijds aluminium matrijzen laten maken. Deze kostten tussen de 5000 en 8000 euro.
Je hebt allerlei opties, zoals meerdere producten in een matrijs, of een matrijs met inzetdelen.

Uiteraard moet je bij het ontwerp van je product rekening houden met de fysieke matrijs (kan je product er wel uit, hoe werkt de ontluchting in de cyclus, waar zit het uitstootmechaniek, en waar zijn de putjes die daardoor ontstaan niet zo zichtbaar). Ook moet je denken aan de positionering van de spuitkanalen, waar je altijd die lelijke plekjes van op het product krijgt.

Daarna krijg je te maken met een testperiode, dus: welke kunststofmix en welke kleurstoffen werken voor jouw matrijs en jouw toepassing goed, met welke druk moet het mengsel worden ingespoten, en met hoeveel druk moeten de matrijsdelen worden samengedrukt, zodat de kunststof er niet wordt uitgeperst en je lijntjes krijgt, en je toch minimale slijtage hebt. Hoe land duurt het voordat het product genoeg is afgekoeld om het te lossen. De spuitgietcyclus wil je in verband met de machinekosten zo laag mogelijk houden, bijvoorbeeld 30 seconden.
Eventueel moeten er dan nog aanpassingen worden gedaan zoals een extra spuitkanaal als er ergens te vaak luchtbellen ontstaan, of wanneer de krimp van het product anders uitvalt dan je had berekend. Als resultaat heb je dan een 'recept'.

Dan moet je voor elke batch instelkosten betalen. Meestal vervallen deze kosten bij grotere aantallen (>1000 bijvoorbeeld, reken anders op een paar honderd euro).

Tenslotte moet je de producten lossnijden en ontbramen, of dit laten doen.

Wij hebben gewerkt met een Nederlandse matrijzenmaker en spuitgietbedrijf, zodat je korte communicatielijnen hebt, en er bij de testen bij kunt zijn.

Kortom: alleen voor grote aantallen geschikt, en met de expertise van iemand op dit gebied. Ik was blij dat we een industrieel ontwerper in ons team hadden, en een enthousiast en meedenkend spuitgietbedrijf!

[Michiel2]

 Deze was al eens voorbij gekomen in mijn lijst op YouTube:

https://www.youtube.com/watch?v=1KMuJzB3H8c

 wat een goed overzicht geeft van het productieprocess.

[Dennis1984]

Leuk David wat je vertelt en Michiel jouw filmpje is ook heel leerzaam .

Met vriendelijke groet,
Dennis

[Pauldg]

Sluit ik mij bij aan. Wanneer je iets wil met deze techniek dan zijn er zeker mogelijkheden, maar om alles goed te overzien heb je eigenlijk altijd expertise nodig binnen je team. Zowel voor het opstellen van een business case, het zoeken van een producent en de begeleiding/ controle van het productieproces

[Sven]

Hoe maakten ze vroeger overigens die haarfijne details in een mal? Net als met geld? Aftasten van de vorm in een groter formaat met een pantograaf (geen stroomafnemer)?

Ja, met zo'n ding. Hier is hoe dat bij Kato gaat/ging (ondertitels aanzetten): https://youtu.be/EOTAwryXXxs?si=QEEIJn6CpQs8JHl2&t=493

[Kees-Jan]

Eigenlijk zie ik in de praktijk (industriële automatisering) juist de omgekeerde beweging: waar vroeger veel nog werd gefreesd en matrijzen gemaakt om te spuitgieten, wordt er tegenwoordig steeds meer op high-end printers geprint.

Ja dat doen wij ook. De mogelijkheden met printen zijn tegenwoordig zeer goed te noemen.