Het oude station Wageningen (versie 3)

[basjuh1981]

Je ziet het ook de andere kant op gaan. Gelukkig maar.

[zuylen]

Ziet er wel mooi uit

[Station W]

Eindelijk weer even verder gegaan met het stationsgebouw. De dakgoten had ik in onze vakantie gemaakt en moesten hoognodig aangezet worden. Dan ook de daklijsten er op, want op de hoeken komen ze bij elkaar. De dakgoten zijn opgebouwd uit verschillende plastic stripjes.




De dakgoten zijn van binnen en op de bovenrand met Revell 91 geschilderd om de zinken binnenvoering te imiteren. Vervolgens zijn de dakgoten aan het dak bevestigd, waarbij stripjes tussen de voorkant en de dakpannen zijn gehouden om tijdens het vastlijmen de juiste afstand te borgen.




De hoekpunten krijgen speciale aandacht. Die moeten later op de daklijsten aansluiten. Het is ongelooflijk hoe het allemaal soms net niet past. Dat begint al met de muren die een (halve) millimeter te kort of te lang uitvallen en je denkt nog: dat merkt geen mens. Maar het heeft gevolgen voor de dakpartij die strak de muren moet volgen en een beetje afwijking zie je direct terug in scheef lopende dakpannen of de nok die niet meer goed aansluit. Al friemelend om er het beste van te maken krijg je eveneens scheef lopende dakgoten waarmee je de fouten van het dak wegmoffelt en vervolgens kom je er achter dat het niet meer lekker aansluit op de daklijsten. Met kunst en vliegwerk alles zo geplooid dat hopelijk niemand er iets van ziet.




De schoorstenen had ik een tijdje geleden al gemaakt. Ze zijn geverfd zoals de muren. De ronde pijpen zijn gemaakt van overblijfselen van de Cutty Sark. Humbrol 133 geeft een mooie grespijp-look. Waren het geen grespijpen? Ach helaas. De dekseltjes zijn weer zink.






Op de dakkapellen stonden uitsteekseltjes. Zouden het bliksemafleiders kunnen zijn geweest? Op de tekening zijn het fraai versierde ornamenten, maar op een foto van de sloop in 1959 kun je zien dat het wat eenvoudiger was uitgevoerd. Ik heb een tussenweg genomen. Bij de grote op de trappenhuisuitbouw heb ik mij op een sjaslikstokje helemaal uitgeleefd – en messingkleurig gemaakt – bij de overige heb ik het bij een koperdraadje, een kraaltje en Humbrol 53 gelaten.




Ik had 1 mm rond Evergreen gekocht voor de regenpijpen, maar omdat ik de beugeltjes verticaal niet allemaal precies in lijn kon krijgen, ontstond er een beetje raar flexibel regenpijpverloop. Daarom maar kaarsrechte stalen staf gebruikt. De beugels zijn van een stukje uitgevlochten soepel koperdraad (net als de deurroosters, zie eerdere post), die via een stukje afgesneden isolatie van hetzelfde draad, door de muur naar binnen wordt geleid. Eerst nog een stukje naar buiten laten hangen om zinkkleurig te schilderen, daarna van binnenuit tegen de muur aan getrokken en van binnen vastgelijmd. Zo makkelijk als ik het hier vertel ging het overigens niet.






Oh ja, die was ik nog vergeten: de deurknoppen aan de perronzijde. Gauw maar even aangezet, messing draadje van 0,5 mm. De regenpijp loopt niet door omdat hier nog een overkapping voor het perron moet komen.




Voor de deurknop van de voordeur was wat improvisatie nodig. Hoe zou een deurknop daar gezeten hebben? De tekening en de oude foto’s geven geen uitsluitsel. Dit heb ik er maar van gemaakt, zie onder. Het heeft wat zweetdruppeltjes en onparlementaire woorden gekost om die er netjes aan te krijgen.
Ja, het stoepje met de trap moet nog. Dat wordt het volgende karwei. Dank voor uw aandacht en volgende keer (na weer een jaar?) gaan we weer verder.

Groeten, Henk