Projekt 083-338

[tuurtje]

Louis de Funes, o.a Gendarmerie op Saint-Tropez

http://nl.wikipedia.org/wiki/Louis_de_Fun%C3%A8s

Groetkjes

Arthur

[gvandersel]

Je bedoed dit:
<a href="http://www.youtube.com/v/bjieKryYbq8" target="_blank" class="new_win">http://www.youtube.com/v/bjieKryYbq8</a>

Groet,

Gerard van der Sel.

[ex44]

Nah, ik weet 't niet... ik geloof dat ik me kan herinneren dat ik liever ging aardappelkrabben dan een film met die man kijken. Maar dat is een kwestie van smaakverschil, natuurlijk. 

Nog even een plaatje, je weet wel, voor de beeldvorming. Toen ik het stadsgedeelte op de daarvoor bestemde plek deponeerde, kwam aan het licht dat gemakzucht zich soms tegen je kan keren. Ik had van een extra spant afgezien, omdat ik dacht, hoopte, er van uitging dat een 9mm plaat multiplex wel voldoende stevigheid van zichzelf zou hebben. Maar als je dan naar links een aflopend traject aanbrengt, en rechts een oplopend, tja, dan gaat er toch wat buigen en trekken. Daarom alsnog een dwarsverbinding ingebouwd om de boel weer een beetje in het lood te krijgen. Dat kostte dus aanzienlijk meer moeite dan wanneer ik dat direct, tijdens het bouwen van deze module, had gedaan.

Enfin, het is gelukt, en nu kon ik mooi kijken hoe het er uit gaat zien. Niet op omgevallen poppetjes, ongeverfde muurdelen en wat dies meer zij letten:

[Martin Welberg]

Toch een leuk boompje...

[ex44]

Misschien wel... maar op deze plek ben ik er nog niet blij mee. Mag beetje meer zicht op die doodlopende straat wegnemen.

[Martin Welberg]

Iets groter en breder...

[ex44]

Ja, precies. Dat schijn je te kunnen plannen als je een boompje gaat draaien, en dat doe ik ook, maar ik heb het proces niet onder controle, zeg maar. Het is elke keer maar weer afwachten wat voor ding er tevoorschijn komt. En dat is zelden, of liever gezegd, nooit dat wat ik gepland heb. 

[Martin Welberg]

Zet er eens een op die meer takkies heeft, iets meer er bij in vlechten...spul er tussen weg knippen kan altijd..

[ex44]

Dat zal ik zeker doen. Was al een beetje op zoek naar voorbeelden, zoiets als dit lijkt me wel aardig:



Eerst maar eens wat moed verzamelen. Op de één of andere manier heb ik m'n boom buik vol van bomen.

[tuurtje]

Hoi Jan,

En dat is zelden, of liever gezegd, nooit dat wat ik gepland heb.

En de volgende keer doe je het anders 

Groetjes

Arthur

[ex44]

Ja, dat kan ook niet anders... 

[tuurtje]

 

Arthur

[ex44]

Onderweg van het Bw naar huis komt Ralf Peters voorbij de nieuwe Konditorei, wat hem op het idee brengt iets lekkers voor zijn Rosita mee te nemen.
Na even gewacht te hebben op twee dametjes op leeftijd, die maar niet kunnen besluiten of ze al dan niet naar binnen zullen gaan en daardoor de weg nogal versperren, betreedt hij de nieuwe zaak van Konrad Kirsch.



“Grüss Gott” begroet hij de eigenaar, die achter de toonbank doende is.
“Gutentag!” antwoordt Konrad, “Kann ich vielleicht helfen?“
„Ja, ik wilde graag iets lekkers voor m’n vrouw meenemen. Die Gemischte Obstkuchen lijkt me wel wat. Kunt u die voor me inpakken?”
“Ja, natuurlijk, kein Problem! Sonst noch etwas, mein Herr?”



“Doet u nog maar een onsje flikken, mijn vrouw is gek op chocolade. Wil de zaak een beetje lopen?”
“O ja, lopen doet het zeker! We willen zelfs graag iemand aannemen die hier de boel gaat bestieren. Mijn vrouw en ik hebben handen vol te doen in de bakkerij, eigenlijk hebben we hier helemaal geen tijd voor! Ik had een nicht van me al gevraagd, maar die wil niet weg van waar ze zit”
“Maar er zal toch wel iemand te vinden zijn? Of moet ik eens om me heen kijken of…”
“Nou, zo simpel is dat nog niet. Moet u horen, laatst nog was hier de één of andere mafketel uit Dönsdorf – daar woont m’n nicht ook -, die zou me wel even vertellen dat ik dat Spaanse secreet van het Bw , die Rosaro, Rosiro, weet ik het, aan moest nemen! Nou vraag ik je, dan hou je toch geen serviesgoed meer over? Laat staan klanten!”
“Ah, juist ja, hrm, kuch, ik zie uw probleem. Nou, ik zal maar weer eens verder. Mocht ik nog iemand weten, dan hoort u er wel van.”
“Fijn, je weet nooit hoe een koe een haas vangt! Prettige dag nog!”
“Desgelijks, enne… mocht u Barbara vandaag of morgen nog zien of spreken, doet u haar dan vooral de groeten!”
“Ah! U kent Barbara! Van wie kan ik zeggen…?”
“Peters. Ralf Peters.”

[ex44]

Natuurlijk kan zo'n enkel boompje niet de overgang naar de achtergrond camoufleren:





Er zullen er wat meer bij moeten, en misschien ook wat groter. Of één of twee echt grote bomen.
En die witte stadsmuren zullen toch echt een kleurtje moeten gaan krijgen...



Misschien ook dat 'viaduct' wat meer body geven.

[ex44]

Het Verschrikkelijk Witte is eraf:



Nu nog zien te dealen met het Afgrijselijk Gele en het Hele Erge Rode.