De toekomst van de modelspoorhobby

[Edsko Hekman]

Bij mij wel. 

[ex44]

Bij mij ook. Maar hij is een beetje lang, je moet hem wel helemaal aanklikken. 

[Martijn1974]

Ik weet niet waar het aan ligt dat de treintjes op een mogelijk doodspoor lopen.
Bij mij is het een echte passie.

Het filmpje sprak over perfectie, en dat lijkt inderdaad wel het streven van een baan tegenwoordig.
Menigeen op dit forum heeft ook een baan dat als je de juiste foto maakt het bijna niet van echt te onderscheiden is.
Nou die handigheid heb ik niet. Mijn scenery is het altijd net-niet.
Maar weet je wat... dat maakt mij niet uit omdat ik rijd met mijn eigen passie.

Dit ben ik in 1979, toen 5 jaar oud.
Rijdend aan de eettafel met een Lima 1220 startset.


Daar werd de basis gelegd voor de passie.
Uren vermaakt met een rondje rijdende trein.
Koeien in schaal 1:60 erbij, een verdwaalde 1:43 auto.
Met 'de kin op tafel', en vanuit Preiser perspectief de trein bekijken.
Ken je dat gevoel nog?


Nu 2018, 44 jaar oud is er niet veel veranderd...
Goed, de baan is langer, de trafo is een centrale (en PC) geworden.
Er zijn veel meer, en veel mooiere treinen.
De scenery is nu wel allemaal 1:87 
Ik streef geen perfectie na, ik rijd wat ik leuk vind naar mijn eigen regels. Dat houd mijn hobby leuk voor mij.
Maar het belangrijkste...af en toe met 'de kin op tafel'.

Ik denk niet dat je het de jeugd op kan dringen... maar je kan het wel proberen warm te houden als ze eenmaal interesse hebben.
Mijn zoon van 15 heeft een Playstation, prima hoor.. dat is zijn passie.
Mijn dochter van 5 heeft twee Marklin MyWorld sets, waar ze regelmatig om vraagt. Ik zet het dan gelijk op aan de eettafel voor haar. Dan spelen we. Barbies er bij en alles.
En wie weet als mijn pensioen aanbreekt maakt zij de mooie scenery op onze baan.


mvg,

Martijn.