141R stoomloc in schaal 0

[1795]

Frits,

Wordt jouw 141R ook zo "mooi" glimmend groen???
Al moet ik wel zeggen, zo blank messing is toch ook wel fraai he....

Edwin

[FritsT]

Edwin....



of



POLL......................................

[1795]

mmmmmm, nu weet ik het niet zo meer.

Als ik dit zo zie, zou ik toch voor het (MAT) groen kiezen.

[JaJo]

Matgroen alhoewel......

Groet Jaap

[Peter H]

Ik vind die mat groen het mooiste...

Peter H

[Floris Dilz]

nee, gewoon zwart en goor.


Jouef-kap op mehano mikado-onderstel, een en ander rijkelijk vertimmerd

[Ries]

Frits, geef hem maar dezelfde behandeling als de Big Boy, anders steekt de 141 zo af.
In het kader van de Dirty Train Award gedachte, zou je voor de eerste verzamelaar kunnen gaan die zijn complete verzameling min of meer vervuild heeft.

Groet,
Ries

[Rik]

Hmm... ik ken die loc ergens van Floor... :-|

[FritsT]

Dit is de plek waar het de 141R geboren wordt.


goed verlicht en veelal goed opgeruimd.
Wat niet te zien is, maar wat standaard aanwezig is... het fototoestel waarmee deze plaatjes worden geschoten.


zonder deze twee instrumenten kan er helemaal niets.
1. Werkbril voor dichtbij op circa 40 cm
2. Loupje voor als het echt heel erg klein wordt.


Het gereedschap.
De bekende pincetten, tangetjes, vijlen, schroevendraaiertjes enz.


Het soldeergedeelte.
De standaard rol soldeertin en voor bijzondere punten de 145 graden van Carr.
Vlammetje en standaard soldeerstation met de fles water (voor het natte sponsje) er naast.
Vloeimiddel fosforzuur in het flesje en om draad te vertinnen een potje purine.
Niet te vergeten de keramieke soldeerplaat met pennetjes/gaatjes.
Vooral het papiertje niet vergeten als je morst en later de resten in je kleren weet terug te vinden.
De WSA (blauwe kastje) staat deze keer wel op mijn werkblad, maar 99% van de tijd niet.


Het vijl en boorhoekje.
links de 220V Proxon voor het betere slijpwerk. (de kleine wordt te warm)
daarnaast op een 12 V trafo de kleine Proxxon voor boren.
In de grijze plastic sorteerbak een heel assortiment boortjes van 0,5-3,0 mm.
Hier niet zichtbaar, maar op de grote foto wel, een Unimat boorkolommetje voor het precieze werk dat niet uit de hand kan worden gedaan.


naast of achter me staan op een karretje de "delicatie" onderdelen en materialen die je alleen maar kwijt kan raken in het strijdgewoel of die dan hopeloos in de  weg liggen. Van de piepkleine schroefjes t/m plaat en draadwerk.
Documentatie.. idelale plek. Veel te groot voor op je werktafel.


De stand van heden morgen.
De leidingen zitten voor een groot deel, maar enige uren zijn nog wel nodig.

[JaJo]

Leuk deze blik in de kraamafdeling..
Groet Jaap

[FritsT]

Keline dingen die het hem doen.


een reststukje traanplaat en een profiel 3x3.
Het profiel is te groot/klein, zeg maar onmogelijk, om onder de klinknagelpers te leggen. Kraspen en hamer voldoen ook.
Wel 3x opnieuw moeten doen omdat de ene mokerslag de andere niet blijkt te zijn.


Het resultaat.
ook zie je het gewriemel met 0,4 mm draad aan alle zijden van de pomp. Zit die er van boven in, dan valt die er van onder natuurlijk niet uit.
De punten op de pomp zijn aangestipt met een flinke druppel fosforzuur en een soldeerbout met een minime hoeveelheid soldeer. Het voorgeboorde gaatje moet net vol lopen en ook niet meer.
De 0,4 mm draad is voorvertind met purine als vloeimiddel.
Tegen elkaar aan...soldeerbout even er tegenaan tot je de boel...zover je die kan waarnemen.... ziet vloeien en wegwezen. Zit zo vast dat je de draad zelfs gewoon kunt ombuigen zonder los te raken.
Niks dus van  loslaten terwijl je de andere draad vastzet. !!!!!!

Bedenk wel, de hele pomp is niet groter dan 6 x 3 mm.
Kan niet, kennen we niet.

[FritsT]

Het moet en het zou vandaag af... die rechterkant. Nachtwerk dus, maar wel heel tevreden. Wie kent dat gevoel niet?

Alles passend en spanningsvrij en in de goede rondingen, zonder knikken, gebogen.


en dan te bedenken dat straks de windleiplaten ervoor komen te zitten.

Duidelijk is te zien dat er gesoldeerd is. Overal zit dat spul. Draadwerk gaat alleen maar met purine (vet) als vloeimiddel en dat zorgt ervoor dat het tin ook daadwerkelijk gaat waar je het niet wilt. Op lastige delen is, zoals eerder ook geschreven, wat fosforzuur toegevoegd. Meestal lukt het dan prima.
Zo niet, schoonmaken en opnieuw beginnen.
De volgende stap is dan ook schoonspoelen in het ultrasoonbad met een zeepoplossing (warme kraan gaat ook redelijk goed) en daarna de resten soldeer verwijderen door te zandstralen.

De echt eerst volgende stap is.... de linker kant.

[JaJo]

en dan te bedenken dat straks de windleiplaten ervoor komen te zitten.

Gelukkig hebben we de foto's nog..

Groet Jaap

[Floris Dilz]

t is een moppie, frits. En de leidinkjes zitten er een stuk netter op dan zoals ik m maakte, sorry rik 

[FritsT]

Stand van zaken:


Voor de constructie: frame en kap.
Het machinstenhuis, ketelfront en windleiplaten zijn afneembaar.


De "power-reverse" of op zijn frans:" inverseur de marche"(vooruit en achteruit rijden). Altijd een lastig onderdeel omdat dit een van de schakels is tussen frame en kap. Moet dus demontabel blijven. Links komt overigens niet een messing staaf, maar een bout/moer verbinding.


Mechanisme om de aslade open te kunnen doen voor luchttoevoer.


Bovenop zie je nog de (kleine) klemmen om de ketelplaten vast te zetten


bijna klaar met solderen.... 60 cm locomotief.