Voor mij de eerste keer Warley als deelnemer (hulpje van Martin - Mara Harbor) en bezoeker.
Ten aller eerste, wat zijn die Engelsen fijn volk zeg, beschaafd, vriendelijk (al stralen die gezichten op de foto hier boven dat niet direct uit) en behulpzaam. Ze willen allemaal een praatje maken en dat je helemaal de moeite doet om het kanaal over te steken vinden ze geweldig. Hele leuke gesprekken gehad.
Precies wat we ook bij de BNLS forum baan doen. Ervoor staan en praten.
Zondag op de valreep hebben mijn vriend Chris en ik het laatste uurtje nog Mara Harbour mogen bedienen. Gelukkig waren er nog maar enkele bezoekers langsgekomen, want Chris haalde zijn verloren jeugd in door met Martin's prachtige stoomlocomotieven over de baan te gaan racen. We waren allemaal erg onder de indruk toen hij met een noodvaart op een colonne rijtuigen afreed, plots stopte en strak aankoppelde, zonder de rijtuigen een millimeter te bewegen. Martin, bedankt dat je ons het rijden toevertrouwde, we vonden het erg leuk. Wel even een keer die knopjes van de wissels fixen.
O nee! Hugo is er ook! Daar gaat dan mijn halve zondag op aan kletsen met de beste man.
Om maar even het gelijk van Team Mara Harbour weer te geven, wat betreft dranghekken, even dit plaatje. Verrekijkers werden niet uitgedeeld en ik heb deze baan gewoon overgeslagen. Lange treinen op rijen sporen trekt mij sowieso niet, dus niks gemist.
Print
