Dat overkomt mij niet.

[jakop]

Waarom smeren jullie eigenlijk die secondenlijm op je vingers? 

[Gert1]

Om te kijken of het wel goed plakt. 

mvg,
Gert

[jakop]

 

[Johnnytrein]

Zijn je vingers dan meegekookt ?

[tuurtje]

Zijn je vingers dan meegekookt ?

Na 7 minuten zeker 

Ik heb zelf nog zo'n rara tik geleert de afgelopen 30 jaren, dat is ruiken aan je soldeerbout of die warm is. 
En kom je soms te dichtbij, met als resultaat dat je een imponerende snor kan houden 

http://www.youtube.com/watch?v=AfA4FphZHbc

Groetjes

Arthur

[Johnnytrein]

Gelukkig is het zo een snor en geen zoals de man met de stramme rechter arm.

[prutser]

Wierd.

Ik vind het wel lekker om van lijm balletjes te rollen tussen mijn vingers maar met secondenlijm is dit tot nu toe geen succes.

[Frans van Meerwijk]

@Gert (Noordwaarts) (en uiteraard alle anderen ):

Aceton en kokend water zullen vást wel werken, maar hebben nogal wat "bijwerkingen"
Met Superlijm verkleefde vingers krijg je heel goed los in HANDWARM water met een beetje zeep of afwasmiddel...
En verder het advies: was vlak voordat je met die lijm aan de gang gaat NIET je handen! Dan zijn ze namelijk door je lichaamsvetten niet zo gevoelig voor dat goedje...

En @prutser: Rustig blijven oefenen! 

Frans (die zojuist nog een duim stoofde met zijn soldeerbout... )

[Romar]

Ik vind het wel lekker om van lijm balletjes te rollen tussen mijn vingers...

Houtlijm is daar ideaal voor, maar met Milliput gaat het ook prima.

[Hollandbaan]

De meeste lijmresten zijn weer van m'n vingers...

Volgende uitdaging. Een wisseltong van een Fleischmann kruiswissel blijft hangen. Geen probleem voor een beetje hobbyist toch ? Gewoon effe openmaken. Lipjes van de bodemplaat openbuigen....ploing... Springen alle palletjes, hendeltjes en veertjes van het wisselmechanisme uit elkaar. Een handvol los spul. Hmmmm. Plan B. We gaan een tweede wissel heeeeel voorzichtig openmaken, zodat we een voorbeeld hebben om wissel 1 weer te repareren.

Lipjes van de bodemplaat los....ploing  nou heb ik twee van die hoopjes onderdelen.

Enfin, na een paar verwensingen, en een glaasje chardonnay alles weer in elkaar gekregen.

Jean-Pierre

[Peter Korsten]

Iets dergelijks is me een jaar of 25 geleden ook overkomen. Dat heeft jaren zo gelegen, tot ik het ding maar naar de winkelier heb gebracht. Sindsdien maak ik geen Fleischmann-wissels meer open.

- Peter

[Richey]

Tot de conclusie komen dat je van de week nog even MTE had moeten mailen, dat ze je spulletjes mee mochten nemen naar de beurs... 😒

Gr Richard



Sent from my RM-892_eu_euro2_217 using Tapatalk

[Hans Kl]

Weer wat ondergrond verven.
Blij zijn dat de emmer toch nog voller is dan je dacht.
Beetje pakken, deksel er nog niet goed opdrukken (helemaal niet zeg maar) omdat je zuinig bent met verf pakken...wie weet lukt het met wat er in het bakje zit, zo niet dan kan je makkelijk nieuwe pakken.
De oplettende lezer voelt hem nu al aankomen...
Omdraaien, iets te ver uitslingeren met voetje...
De nieuw gelegde laminaatvloer is nu wat donkerder, gelukkig is het muurverf van de Gamma, en dus behoorlijk goed schoon te poetsen.
Emmer is nu bedroevend leeg 

[Peter Korsten]

De afgelopen jaren ben ik bezig (en nog niet klaar) met het verzamelen van een heel specifieke CNL (CityNightLine), zoals die in 2008 of zo gespot is. Eén van die rijtuigen is een Bbmvz van de ÖBB van ACME (cat.nr. 52649) en dat is al snel één van mijn favoriete modellen geworden.

Het is namelijk een erg fraai rijtuig. Afgezien van de rood/grijze kleurstelling is het interieur netjes van kleur voorzien en er zijn vele kleine details zoals echte metalen treden en verende buffers. Het enige, dat dit model een beetje afbreuk doet, is een fietsje in de betreffende afdeling dat geheel geel is gebleven, ongeverfd plastic dus.

Op een gegeven moment het rijtuig voor de dag gehaald om te zien of het enigszins gemakkelijk te openen is. Tot mijn schrik merk ik dat er een buffer is verdwenen. Maar ik herinner me dat dit rijtuig ooit achter de buffers van een ander rijtuig is blijven hangen en ik vind de verloren buffer vrijwel onmiddellijk in de vitrinekast.

Dat had een duidelijke waarschuwing moeten zijn, die ik echter negeerde.

Vervolgens geprobeerd om de zijwanden een beetje weg te duwen en aan de bak te trekken, wat nog niet meevalt omdat de schorten ver doorlopen en er veel en breekbaar uitziende details op de onderkant zitten. Dan maar aan de trapjes trekken - en opeens heb ik een van de metalen treden in mijn handen. Die dingen zijn ongeveer vijf bij anderhalve millimeter groot, dus die raak je zo kwijt.

Ik besluit het meteen te repareren, maar de enige lijm die ik hem is van dat dradenspul van Revell. Met veel moeite krijg ik de trede op zijn plaats, maar vervolgens zitten er lijmresten op de bak en de ramen.

Uiteindelijk heb ik de lijmresten weg kunnen krijgen, maar er is ook een stukje lak verdwenen. Het zal allemaal wel te verhelpen zijn, maar echt veel mooier zal het model er niet van worden.

En het fietsje is nog steeds egaal geel.

- Peter

[henk]

Ah ja, dat is de wet van-het-een-komt-het-ander.