Favoriete muziek om te treinen

[Simplex]

Tja, er komt wel wat leuks voorbij. Niet veel, maar wat leuks. PF trek ik niet, das m'n lief d'r favo.
Ben meer van de harde kant, laten we zeggen.... Stone deaf forever! Een lyric van hun, en afgelopen november ging zij voor het eerst met mij mee naar een concert van hun in Heerhugowaard. Nee lief, ik hoef geen oordopjes Ze is drie dagen doof geweest, ikzelf geen last. Getrainde oren.

Maar tijdens het bouwen van treinen of schepen geen muziek bij mij. Neuzel ik al genoeg in m'n eigen

Steef

[Gert1]

Nee lief, ik hoef geen oordopjes Ze is drie dagen doof geweest, ikzelf geen last. Getrainde oren.

Je bedoelt dat haar oren nog goed zijn en je zelf al een gehoorbeschadiging hebt opgelopen.   
Pink Floyd e.d. klinkt ook uitstekend bij een minder hoog volume. Echt waar.

mvg,
Gert

[Floris Dilz]

Maar tijdens het bouwen van treinen of schepen geen muziek bij mij. Neuzel ik al genoeg in m'n eigen

Steef

daarom juist wél muziek, denken ze minder snel dat je gek bent.

[Eelco Storm]

Ze is drie dagen doof geweest

Goh, dat had ik in 2000 na een bezoekje aan Wâldrock waar ik mijn eerste optreden van Motörhead beleefde. Werkelijk geniaal!

[C-130H]

Nummers waar ik ook lekker naar kan luisteren in de trein zijn nummers zoals:

Clubbed to Death van Rob Dougan klik
Real Solution #9 (Mambo Mania Mix) van White Zombie klik

Roland

[tuurtje]

@ Gert graag gedaan

Stuur me even een PM

Groetjes

Arthur
 

[Jos B.]

Meestal heb ik dan de Schintaler opstaan.
Maar ook de Schürzenjager (die nu verder gaan als de Hey Mann Band) en ook Höhner.


Jos.

[MathynK]

ik luister lekker gezellig radio 538

[Simplex]

Gert, Floris

Whahahaha, lekker stel!
Neuh, het is een kwestie van smaak. En vooral wat je ouders draaiden, en dan ga ik de andere kant op.
PF is in mijn optiek wel leuk. Maar niet leuk genoeg. Maar ieder zijn smaak, en daar kun je over twisten maar dat doen we niet.

Steef

[Gert1]

Maar ieder zijn smaak, en daar kun je over twisten maar dat doen we niet.

Goed gezegd. Ieder zijn eigen plezier!

O ja, voor de mede-liefhebbers van 'The The': Diesel Breeze!

mvg,
Gert

[MystiQ]

Rock voert hier dus wel de boventoon. Zelf ben ik toch wat meer van de instrumentale en up-tempo muziek 

[Daan!]

Nou tussen 6-10 luister ik altijd Evers staat op op 538. Geweldig programma, met veel humor imitaties, maar ook nieuws. Na 10en gaat de radio op 3FM, omdat ze daar een afwisselender playlist draaien. Maar om 4 uur zet ik hem weer op 538 en ik download natuurlijk veel. Dan download ik van alles wat. Van hits tot jaren 80 en soms ook techno. Als het maar lekker door die speakers blaast!

[Menno]

De meesten blijven toch hangen bij de muziek uit hun (late) puberteit, lees ik zo grofweg generaliserend.

Nou, stel dat ik dan toch muziek op zou zetten... dan wordt het iets uit deze richting denk ik...

http://www.youtube.com/watch?v=tBTAo6s7yok&fmt=18
http://www.youtube.com/watch?v=RMihpjZ03_w
http://www.youtube.com/watch?v=glhZI86Ed2s&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=MT9pH9C7Oew

En hoewel niet uit m'n puberteit vind ik veel werk van deze 'groep' fantastisch:
http://www.youtube.com/watch?v=Bhip6_ynBn0&feature=related

[kevinhhw]

absoluut 538

[Grandmaster ICM]

Ik zal vast antwoord geven voor Grandmaster ICM: Blauwe Engelen => Sister Sledge, "We're lost in music"   

Haha, klopt als een diesel Illya, maar dan wel de remix.

Muziek is voor een 40+'er een ideaal medium om (oude) treintijden te doen herleven. Veel songs hebben een herinnering aan een bepaalde tijd, en vaak zelfs aan een specifieke rit of treinstel. Bij bepaalde nummers ruik ik weer de specifieke dieselgeur op een bloedhete zomerdag in een Blauwe Engel of de geur van een gloednieuw interieur van een pas afgeleverd ICM treinstel. Andere songs herinneren mij aan de laatste ritten van het Mat'46 of overvolle ICR tienertoerritten van Zandvoort naar Maastricht.

Chevremont, een kille mistige natte voorjaarsdag in 1985, met een weekkaart op een klein stationnetje ver van huis. De grauwe jaren 80, de uitzichtloosheid van een puber in zijn puberteit. Op mijn ghettoblaster klinkt een plaat van een band. De dramatiek die ik toen voelde keert bij de eerste tonen van Killing Joke's Love Like Blood onmiddelijk terug in iedere vezel van mijn lichaam, alsof ik weer even terug ben in mijn puberlichaam.

Met foto's en film kan je een hoop treinenherinneringen bewaren, maar voor mij hoort muziek daar absoluut ook tussen.