Serre bergbaan, knutselproject van mijn zoon Jamie en mij

[Jelmer]

Hoi,

Weet niet of het "probleem" zich ook zo voordoet bij anderen, maar check even de links naar je plaatjes..

Ik zie namelijk niets, tenzij ik op het icoon klik van een plaatje (het gebroken plaatje icoon).

Nu zie ik dat jij de links naar de plaatjes anders hebt opgebouwd dan dat ik ze uit de BNLS plaatje upload krijgt.

Jij voegt in "vierkante haak" img widht= height= "vierkante haak" terwijl de plaatjes upload mij alleen geeft "vierkante haak" img "vierkante haak"

Groeten,
Jelmer

[tothebeach]

Ik zie gewoon plaatjes. Tenminste, na het hernieuwd opladen..
Ben benieuwd welk konijn je uit de hoed haalt

Groet,
Michel

[Brouwersbaan]

Ik heb het bij veel plaatjes op het forum. Even browser verversen en dan laden de plaatjes weer.

Rien

[a.moonen]

Middag Jelmer, als je het beeld ververst/vernieuwd zou alles goed moeten staan.

Dit schijnt een bekend probleem momenteel op de site te zijn.

[a.moonen]

Sepp klimt vermoeid de treden van zijn V60 af.

Wass ist dies wieder ja für eine Scheisse mopelt hij inzich zelf.

Met een lantaarn in de hand neemt Sepp polshoogte en mopelt verbaasd, Unglaublich, einfach unglaublich!

Hij beklimt weer zijn V60 en rijdt een stuk terug naar de eerste Fernwarnmelder.
Daar aangekomen doet hij zijn verhaal.

De Betriebsdienstleitung besluit een aantal mannen op inspectie te sturen en laat Sepp terug komen naar het station.

Voorlopig wordt dit baanvak gesloten totdat het duidelijk is wat het spoor nu blokkeert.

wordt vervolgd....

[svries1]

Rustig aan Arnold, nu moet ik mijn ideeën weer aanpassen....

[a.moonen]

Morgen het vervolg dus....

[a.moonen]

Mittwoch, 1 april 2026

Vanochtend vonden de Gösserbachertjes de krant weer vroeg op de mat en lazen met grote verbazing het volgende artikel:


**Gösserbacherzeitung**
*Ausgabe vom 1. April*

---

### **Reuze Paashaas gesignaleerd in Gösserbach – Jachtgroep rukt uit, spoorlijn mogelijk getroffen**

Gösserbach – Im kleinen Dorf im Gösserbach was het eerst gewoon een normaal voorjaar. Die Vögel zongen, de bloemen begonnen te bloeien, en iedereen bereitete sich vor auf Pasen. Totdat zich deze week een opmerkelijke en verontrustende gebeurtenis voordeed.

Op een vroege ochtend meldde een lokale boer dat hij „etwas gigantisch“ zag bewegen tussen de heuvels. „Das ist doch kein normales Tier…“, verklaarde hij. Volgens zijn beschrijving ging het om een dier met außergewöhnlich lange oren en een opvallend zachte, witte vacht.

Kort daarna verspreidde het nieuws zich snel door het dorp. „Ein riesiger Osterhase!“ zou de boer hebben geroepen. Inwoners verzamelden zich op straat, halb neugierig, halb bang, terwijl kinderen zich hardop afvroegen of het dier mogelijk extra paaseieren zou brengen.

---

**Beeld van de jachtgroep in actie**
**

De bovenstaande foto, ingezonden door een dorpsbewoner, toont de jagers tijdens hun zoektocht op een steile helling in het gebied rond Gösserbach. De mannen, duidelijk zichtbaar in groene jachtkleding, bewegen zich voorzichtig door het ruige terrein. Eén jager houdt zijn geweer gereed, terwijl anderen hoger op de helling positie innemen, alsof zij proberen het dier in te sluiten.

---

Nog voordat de situatie volledig kon worden ingeschat, stellte sich eine Jagdgruppe samen. Gewapend met geweren en honden trok de groep das Tal in, met als doel het dier op te sporen. „So etwas darf nicht frei herumlaufen,“ aldus de leider van de groep.

Intussen doen ook andere geruchten de ronde. Zo wordt gespeculeerd dat de recente blokkade op het spoor naar Dämlich — waarbij een trein abrupt tot stilstand kwam na een melding van een groot obstakel op de rails — mogelijk verband houdt met het waargenomen fenomeen. Verschillende dorpsbewoners beweren dat zij op dat moment in de mist een grote, bewegende schaduw hebben gezien.

De zoektocht van de jagers leverde echter weinig concrete resultaten op. Sporen verdwenen telkens im dichten Wald, en op enkele plaatsen werden enkel felgekleurde eieren aangetroffen. Tegen de avond keerde de groep terug, zonder het dier te hebben gevonden.

De autoriteiten hebben nog geen officiële verklaring afgegeven. Verdere ontwikkelingen worden afgewacht.

[a.moonen]

**Gösserbacherzeitung**
*Spezial Ausgabe vom 1. April*

---

### **Aufräumarbeiten auf der Strecke nach Dämlich – mysteriöse Blockade sorgt für Aufsehen**

Gösserbach/Dämlich – Na de plotselinge blokkade van het spoor richting Dämlich zijn gisteren umfangreiche Aufräumarbeiten gestartet. Der Zugverkehr, der eerder deze week abrupt wurde stilgelegd, scheint durch ein bemerkenswertes und bislang ungeklärtes Hindernis verursacht worden zu sein.

---

**Tunnel blockiert door unbekanntes Objekt**
**

Op de eerste foto ist zu sehen, wie arbeiders bij de tunnelmond bezig sind mit dem Entfernen eines großen, auffällig blauen Objekts, das die doorgang volledig blockierte. Mit Hilfe eines Baggers wurde das Objekt vorsichtig aus der Tunnelöffnung gezogen. Volgens aanwezige medewerkers hatte es eine glatte Oberfläche und eine ungewöhnliche Form.

---

**Transport über die Schienen**
**

Na het vrijmaken van de tunnel wurde das Objekt auf einen flachen Güterwagen geladen. Die zweite Aufnahme zeigt, wie es zorgvuldig wordt geplaatst en gesichert für den Transport. Die Arbeiten verliepen langzaam und kontrolliert, um weitere schade aan het spoor te voorkomen.

---

Laut spoorwegpersoneel wurde das Hindernis in der Nacht vom 31. März entdeckt door treinbestuurder Sepp, der einen Nothalt machen musste, als er das Objekt im Tunnel bemerkte. „Es lag genau im Tunnel und war viel zu groß,“ erklärte hij später.

Auffällig ist, dass das Objekt qua Farbe und Form overeenkomsten vertoont met de felgekleurde eieren, die eerder im Gebiet rond Gösserbach gefunden wurden. Dies verstärkt die geruchten, dass die meldingen über einen sogenannten „riesigen Osterhasen“ mogelijk damit zusammenhängen.

Die Behörden haben noch keine offizielle Erklärung abgegeben. Het object wird momenteel onderzocht op een unbekende locatie. Der Zugverkehr nach Dämlich soll voraussichtlich später diese Woche wieder aufgenommen werden, sofern die Sicherheit gewährleistet ist.

Die inwoners blijven ondertussen speculeren — und halten die heuvels rond Gösserbach weiterhin scherp in de gaten.

[a.moonen]

Gösserbach, 3 april 2026.

Sepp steht am kleinen Bahnhof von Gösserbach naast de V60 te wachten. De motor bromt zacht, als ongeduldig dier, terwijl hij nog één keer richting de heuvels kijkt. Sinds de vreemde gebeurtenissen van de afgelopen dagen voelt niets meer ganz normal.

Eindelijk kraakt de radio. „Betriebsleitung an Sepp – Strecke ist frei.“
Hij recht zijn rug. „Verstanden,“ antwoordt hij kort.

Na een snelle check en een kort contact met Dämlich — „Hier ist alles frei, du kannst kommen“ — klimt hij in de cabine. Langzaam setzt sich die V60 in Bewegung. De wagons met hout kreunen zacht terwijl ze volgen.

** Sepp verlaat eindelijk Gösserbach: **




De rit begint rustig. Het spoor slingert door het dal, langs bossen en rotsen. Maar naarmate Sepp dichter bij de tunnel komt waar het obstakel werd gevonden, wordt het stiller. Zelfs de vogels lijken verdwenen.

„Komisch…“, mompelt hij.

Wanneer hij de tunnel nadert, ziet hij iets langs de rand van het spoor liggen. Hij remt licht af. Ein buntes Ei. Felgekleurd, precies zoals de verhalen beschrijven. Hij kijkt om zich heen — niemand.

„Also doch…“

Voorzichtig rijdt hij verder de tunnel in. Het licht van de locomotief snijdt door de duisternis. Voor een moment lijkt alles normaal. Dan, heel even, ziet hij diep in de tunnel een schaduw bewegen. Groß… mit langen Ohren.

Sepp knippert. Niets meer.

„Einbildung… hoffentlich,“ zegt hij, maar zijn stem klinkt minder zeker dan hij zou willen.

Aan de andere kant van de tunnel komt hij weer in het daglicht. De spanning zakt een beetje. In de verte ligt Dämlich al te wachten.

Toch, wanneer hij later uitstapt om de lading te controleren, vindt hij op een van de houtwagens nog een ei. Vers. Alsof het er net is neergelegd.

Sepp kijkt langzaam omhoog, richting de heuvels.

„Das ist noch nicht vorbei…“


** Sepp verlaat de tunnel naar Dämlich: **

[a.moonen]

Gösserbach, 8 apil 2026

Sepp ist veilig in Dämlich angekommen, maar zodra hij uit de cabine van zijn V60 klimt, merkt hij iets vreemds op. Op een van de wagons ligt een half aangegeten paasei. De chocolade is nog zacht, alsof het er net is neergelegd. Sepp slikt even, maar zijn maag draait al — niet alleen door het raadselachtige ei, maar ook door alle chocolade die hij zelf onderweg heeft gegeten. „Zu viel… echt zu viel,“ mompelt hij terwijl hij zijn hoofd schudt.

Die nacht blijft hij in Dämlich. De rust doet hem goed. De volgende ochtend klinkt de kerkklok door het dorp en Sepp sluit zich aan bij de Paas mis. Daarna volgt een royaal paasontbijt, met brood, eieren en — tot zijn lichte ergernis — alweer chocolade. Toch geniet hij. Het lijkt alsof de vreemde gebeurtenissen even ver weg zijn.

Na Pasen keert de routine terug. Die V60 steht bereits abgetankt auf dem zijspoor, de wagons zijn gelost. „Keine Rückladung,“ krijgt hij te horen. Dus gaat Sepp leeg terug naar Gösserbach. Een rustige rit, denkt hij.

Hij klimt in de cabine, start de motor en voert de gebruikelijke controles uit. Kurz darauf krijgt hij sein groen. Langzaam rijdt hij over de wissels naar het hoofdspoor, en eenmaal daar angekommen geeft hij gas. De V60 bromt tevreden terwijl hij snelheid maakt.

De terugreis voert hem door de bossen tussen Dämlich en Gösserbach. Overal ziet hij de lente opkomen — fris groen, licht dat door de takken speelt. Sepp ontspant een beetje, zijn blik dwaalt af… en blijft plots hangen.

„Was für ein Baum…“

Tussen de andere bomen staat een majesteuze spar, recht en hoog. „Das wäre ein perfekter Maibaum für Gösserbach,“ denkt hij glimlachend.



Maar al snel verschijnt de Steige naar Gösserbach en moet hij zich weer concentreren. Het spoor klimt, de motor werkt harder. Dan nadert de tunnel. Even denkt hij terug aan de vorige rit — aan de schaduw, het ei.

Hij rijdt naar binnen. Dunkelheit. Alleen het licht van de locomotief.

Niets.

Geen schaduw. Geen beweging.

„Vielleicht doch nur Einbildung,“ zegt hij zacht.

Aan de andere kant komt hij weer in het daglicht. Voor hem ligt de laatste Steige naar Gösserbach. Dit stuk gaat snel en zonder problemen.



Kort daarna rolt hij het station binnen.



Maar zelfs bij aankomst laat de gedachte aan die ene spar hem niet los.

Sepp rangiert die V60 naar spoor 2, zet de motor uit en stapt uit. Met rustige passen loopt hij richting het Betriebswerk



.

„Erst mal ein Kaffee,“ zegt hij.

Maar ergens, diep in zijn achterhoofd, blijft een vraag hangen — over eieren die verschijnen… en verdwijnen… alsof iemand, oder etwas, hem nog steeds volgt.

wordt vervolgd....

[a.moonen]

Naast al het verhalen geweld ook nog wat bouw voortgang.

Vandaag benut om het begin van het ravijn te gaan maken.
Eerst de hoofdspanten gezet en daarna langzaam de hoek volbouwen. Eens kijken of de steen lagen met karton voorbereid kunnen worden












Wordt vervolgd....

[a.moonen]

De lijm is gedroogd en dus nu wat verder experimenteren met de ruwbouw van de berg.

Langzaam de vlakken opvullen zodat de basis contouren van de berg zichtbaar worden.





wordt vervolgd....

[a.moonen]

Zondagochtend, 19 april 2026. Die Morgenmesse ist gerade zu Ende und Sepp slentert rustig door de straatjes van Gösserbach. De zon hangt laag maar warm aan de hemel, en het dorp lijkt even helemaal in rust. Statt direkt zu gehen, nimmt er einen kleinen Umweg — gewoon om nog even van de ochtend te genieten.



Na een paar bochten ligt het daar: „Zum Ochsen“. Op het terras is het al verrassend druk. „Touristen… schon jetzt?“ mompelt Sepp. Die meivakantie lijkt vroeg begonnen.



Hij duwt de deur open en stapt het café binnen. Het vertrouwde geroezemoes, de geur van bier en versgebakken Bretzeln — alles voelt zoals altijd. Aan de Stammtisch ziet hij zijn maten al zitten. Glazen zijn halfvol, gelach klinkt luid.

„Na endlich!“ roept er één.

Sepp schuift aan en steekt zijn hand op naar Frau Judith. „Eine Maß, bitte.“
Ze knikt en zet even later het bier voor hem neer.

Sepp neemt een diepe slok, zet het glas neer en zucht. Zijn vrienden kijken hem meteen aan.

„Was ist los, Sepp?“ vraagt einer.

Sepp wrijft over zijn gezicht.

„Schon wieder ein Osterhase?“ grijnst een ander.

Sepp wuift de opmerking weg en lacht als een boer met kiespijn. „Ach was… Unsinn,“ zegt hij, iets te snel. Nu hij op de terugweg niets meer in de tunnel heeft gezien, besluit hij er maar niet meer over te beginnen. Maar in zijn achterhoofd denkt hij er toch het zijne van.

In plaats daarvan neemt hij nog een slok en begint te vertellen. Over Pasen in Dämlich, de hartelijke ontvangst, „sehr freundlich, wirklich“, en de mooie Paas mis. Hij beschrijft het uitgebreide ontbijt en hoe goed het hem heeft gedaan om even weg te zijn.

Zijn vrienden luisteren en knikken. „Klingt gut,“ zegt er één.

Sepp gaat verder, vertelt over de terugrit door de bossen. „Der Frühling… überall kommt er raus,“ zegt hij, terwijl hij met zijn hand een gebaar maakt. Fris groen, zonlicht tussen de bomen — even lijkt hij er weer middenin te zitten.

Dan stokt hij.

„Und dann…“ Hij kijkt even voor zich uit. „Da war dieser Baum.“

Zijn maten kijken hem vragend aan.

„Eine Fichte… aber was für eine! Groß, gerade… perfekt.“ Hij glimlacht licht. „Das wäre ein Maibaum für ganz Gösserbach.“

Een tafel verder staken een paar jongelui hun gesprek. Ze luisteren aandachtig mee.

Sepp raakt op dreef en beschrijft de plek, de helling, hoe de boom daar bijna alleen stond. Zijn handen bewegen mee met zijn verhaal.

Als hij net is uitgepraat, staat één van de jonge mannen op en komt naar de Stammtisch.

„Entschuldigung,“ zegt hij beleefd, „ich habe gerade Ihr Gespräch gehört… Ihre Beschreibung von diesem Baum — sehr interessant.“

Sepp kijkt op, zichtbaar blij met de afleiding. „Ja?“

De jongen knikt. „Könnten Sie mir mehr darüber erzählen?“

Sepp recht zijn rug een beetje en vertelt nog eens, dit keer gedetailleerder. Over de route, de bochten, de plek vlak voor de Steige. De jongen luistert aandachtig, stelt af en toe een gerichte vraag en bestelt ondertussen een biertje voor Sepp.

„Danke,“ knikt Sepp.

Als de jongen uiteindelijk genoeg lijkt te weten, bedankt hij vriendelijk en keert terug naar zijn tafel. Daar buigt hij zich naar zijn vrienden, en meteen beginnen ze zachtjes met elkaar te fluisteren.

Af en toe vangt Sepp flarden op.

„…Spar…“
„…bei Dämlich…“
„…Maibaum…“

Sepp fronst even, maar haalt dan zijn schouders op en neemt nog een slok van zijn bier.

Wordt vervolgd.....