Mat'46 in Spoorwegmuseum, conditie van de 'koets'

[timtrein]

Het lassen van plaatstaal op zo'n constructie van profielen leidt nou eenmaal vrij snel tot hobbels en dergelijke, in elk geval bij de toenmalige constructiewijze met eigenlijk voornamelijk handwerk. Plaatwerk zal misschien toen 2,5 of 3 mm zijn geweest, wellicht zelfs minder

[Edwin2121992]

Je vergelijkt nu wel appels met peren.
Als ik tegen mijn Peugeot schop zit er een deuk in het plaatwerk, schop ik hard tegen de 273 dan het ik een zere voet en geen deukje in de zijwand.
Maar er is al eens een fikse herstelling aan de plamuurlaag uitgevoerd in Leidschendam. We heben dat in een weekend kunnen klaren.
En al is er maar één klein gaatje of breukje in de plamuurlaag dan is het al gebeurd. Vocht kruipt er in en uiteindelijk zal de plamuurlaag week worden en breken onder invloed van warmte/ koude wisselingen.
De uitzettingscoefficient van plamur is anders als van de stalen bakwand, dus men moet goed weten wat men doet om een goede hechting aan de bskwand te krijgen.
Reden waarom in de jaren 60 is afgestapt van het plamuren. Dat was bij sommige stellen Mat 54 goed te zien.

Het is duidelijk te zien als je een nieuw asbest stel vergelijkt met een nieuw glaswol stel ze zijn daar ergens gestopt met het volledig gladtrekken met plamuur.
Toen wij de 766 hadden gestraald kon je heel duidelijk zien waar de lasnaden zitten, om de meter zo niet minder zit het plaat werk op het geraamte gelast. Plaatwerk is 3 mm dik en het dak zelfs minder en sinds er ribbels in de daken kwamen vanaf de glaswol series Hondekoppen was het dak nog dunner. Plaatwerk trekt heel snel bij lassen en door die spanningen krijg je hobbels. Vergeet niet dat een auto heel anders in elkaar zit.
Volledig historsch correct hebben wij de 766 ook maar minimaal geplamuurd en in bepaald licht zie je dan ook alles, maar dat was vroeger ook zo. Daarnaast is zo'n trein veel groter dan een auto en zet dus ook meer uit. Als de trein vol in de zon staat hoor je het kraken van het uitzetten van het staal, plamuur heeft niet die rek en gaat op den duur barsten.

Groeten Edwin.

[Thom]

Heb ik een restaurator op de ziel getrapt? Dat was echt niet de bedoeling hoor.
Goed, plamuren kan de golven tot bedaren brengen, in elk geval tijdelijk en tegen kosten.
Blijft wel de vraag: waarom werd voor de opbouw van de stellen golfplaat in plaats van platgewalst plaat gebruikt?
Je zou bijna zeggen dat staalplaat vlak en plat uit de fabriek kwam. Ik kan me dan enkel gegolf voorstellen bij/in de buurt van lasnaden (o.i.v. de  lashitte).

Dat plaatwerk was ook wel vlak, maar is gelast aan het erachter liggende geraamte van spanten en liggers, en dat zijn er heel wat lassen

Vergeet ook niet dat lassen toen, en zoals we vandaag zouden doen een wereld van verschil is in techniek.