Recente berichtenMijn opa is 89 geworden, Jerry. Voor de rest stuur ik je een persoonlijk bericht, dat lijkt me prettiger. Leuk dat je reageert en het hele verhaal hebt gelezen!
En ik was net van plan een nieuwe bijdrage te plaatsen die te maken heeft met de treinen van Opa Bogman. In de afgelopen jaren heb ik zo'n beetje alles (terug-)verzameld wat hij had. Maar niet alles: naar één locomotief ben ik nog op zoek, al weet ik niet of ik haar dan ook aanschaf. Ze lijkt zeldaam, want zowel op Marktplaats als eBay kom ik haar niet tegen:
Het is moeilijk te zien, maar hier staat een Canadian Pacific 2-8-2 van Lima, catalogusnummer mij onbekend.
Het meeste andere materieel was van een zodanig slechte kwaliteit dat ik er geen interesse in heb. Zoals de Italiaanse serie Gr. 635:
Een model uit 1960, dat ik laatst weer tegenkwam in een video van Fred (sncf231e).
Opa had ook een Piko BR 66:
Uit de rommeldoos bij mijn opa heb ik onderdelen bewaard die hij eraf haalde. Wat daarvan rest zijn van de Lima (links) en de Rivarossi (rechts) een loopdraaistel, van de Piko een opstap naar de rookkastdeur en de remblokken van het achterste loopdraaistel:
Ook de Piko BR 66 leek me niet de moeite waard opnieuw aan te schaffen. Het was een lelijk plastic ding dat, naar ik me herinner slecht liep - zelfs zonder loopwielen
. En, op de foto te zien: ook zonder het drijfwerk en de drijfstangen.
Een paar jaar geleden kwam ik de BR 66 van Lenz al eens tegen bij een webwinkel; die was afgeprijsd omdat er een probleem mee was (vermoedelijk een gebarsten tandwiel). Ik heb de loc toen nog bekeken op de beurs in Houten; ze waren zo vriendelijk haar mee te nemen. Maar ik besloot het niet te doen.
In december kwam ik opnieuw een exemplaar tegen; nu voor maar € 40,-. Ze is in het AW helemaal uit elkaar gehaald, schoongemaakt en weer gemonteerd (inclusief gerepareerd tandwiel):
Er zijn nog onderdelen onderweg, om te zien of het loopdraaistel ook weer aangedreven kan worden. Nu is er, wegens werkzaamheden, op het ogenblik geen treinverkeer in het Wohnzimmertal. Een echte testrit kan misschien met aangedreven loopwielen.
Enerzijds doet ze nog aan de Piko denken, met die plastic wielen en dito drijfwerk. Anderzijds is ze een stuk fraaier gedetailleerd en technisch moderner. Daarom mag ze naar het Treppenkeller Abstellbahnhof, om toegevoegd te worden aan het bestand van "Opa's terugverzamelde materieel".
En ik was net van plan een nieuwe bijdrage te plaatsen die te maken heeft met de treinen van Opa Bogman. In de afgelopen jaren heb ik zo'n beetje alles (terug-)verzameld wat hij had. Maar niet alles: naar één locomotief ben ik nog op zoek, al weet ik niet of ik haar dan ook aanschaf. Ze lijkt zeldaam, want zowel op Marktplaats als eBay kom ik haar niet tegen:
Het is moeilijk te zien, maar hier staat een Canadian Pacific 2-8-2 van Lima, catalogusnummer mij onbekend.
Het meeste andere materieel was van een zodanig slechte kwaliteit dat ik er geen interesse in heb. Zoals de Italiaanse serie Gr. 635:
Een model uit 1960, dat ik laatst weer tegenkwam in een video van Fred (sncf231e).
Opa had ook een Piko BR 66:
Uit de rommeldoos bij mijn opa heb ik onderdelen bewaard die hij eraf haalde. Wat daarvan rest zijn van de Lima (links) en de Rivarossi (rechts) een loopdraaistel, van de Piko een opstap naar de rookkastdeur en de remblokken van het achterste loopdraaistel:
Ook de Piko BR 66 leek me niet de moeite waard opnieuw aan te schaffen. Het was een lelijk plastic ding dat, naar ik me herinner slecht liep - zelfs zonder loopwielen
. En, op de foto te zien: ook zonder het drijfwerk en de drijfstangen. Een paar jaar geleden kwam ik de BR 66 van Lenz al eens tegen bij een webwinkel; die was afgeprijsd omdat er een probleem mee was (vermoedelijk een gebarsten tandwiel). Ik heb de loc toen nog bekeken op de beurs in Houten; ze waren zo vriendelijk haar mee te nemen. Maar ik besloot het niet te doen.
In december kwam ik opnieuw een exemplaar tegen; nu voor maar € 40,-. Ze is in het AW helemaal uit elkaar gehaald, schoongemaakt en weer gemonteerd (inclusief gerepareerd tandwiel):
Er zijn nog onderdelen onderweg, om te zien of het loopdraaistel ook weer aangedreven kan worden. Nu is er, wegens werkzaamheden, op het ogenblik geen treinverkeer in het Wohnzimmertal. Een echte testrit kan misschien met aangedreven loopwielen.
Enerzijds doet ze nog aan de Piko denken, met die plastic wielen en dito drijfwerk. Anderzijds is ze een stuk fraaier gedetailleerd en technisch moderner. Daarom mag ze naar het Treppenkeller Abstellbahnhof, om toegevoegd te worden aan het bestand van "Opa's terugverzamelde materieel".
