Stoomloc

[Wurlitzer]

Hallo

Ik heb het Duitse boek "Geliebte Dampflok"geschreven door Ernst Meadel.
Het boek eindigt met een beschrijving door Meadel van een machinist die afscheid neemt van een S3/6, de konigin onder de stoomlocs". De loc wordt gesloopt. De machinist is aanwezig als de loc wordt weggevoerd naar de sloperij.
 Ik citeer: Als dann der Rangierbock mit gellendem Pfiff schnaubend und dampfend anzog, als die S3/6 zum letzten Male ihre mächtigen Glieder regte und in ihrer ganzen stolzen lokomotivschönheid an uns vorbeirollte, da schaute der alte mann dem transport lange nach, selbst als von beiden nichts mehr zu sehen war.  Im vorübergehen sah ich, dass seine Augen voller Tränen standen. - Geliebte Dampfloc---

Ik had het hier vandaag met mijn 83 jarige vader over en hij vertelde mij dat hij in WO II enkele machinisten ontmoet had die foto's lieten zien van "hun" loc. Zij vroegen zich af waar de loc was gebleven. En ook bij sommigen stonden de tranen in de ogen.

 Mijn vraag is nu heeft iemand een vader of grootvader die machinist is geweest in de oorlog en had hij dezelfde gevoelens en wil je hierover iets vertellen?

Groeten Jaap

PS Als je de groene S3/6 in het Deutsches Museum in Munchen ziet kun je wel begrijpen dat je huilt als zo'n prachtstuk wordt gesloopt.

[Peter Kleton]

 Hallo,
 Ik kan er zeker wat bij voorstellen,maar ik denk dat  die machinist treurde om het slopen van het loktype  S3/6 op zich,en niet om een bepaald serinummer van dat type.
Ze kregen gewoon een lok toegewezen in het BW.
 In Ned. was lok. personeel, tot dat  hun bedrijf NS werd,(1923 ongeveer) wel vast met een lok verbonden.
 -Peter